احمد العباس، واپسین سلطان سعدی
احمد العباس (؟ – ۱۶۵۹ میلادی)، آخرین فرمانروای دودمان سعدی در مراکش کنونی بود. او پس از درگذشت پدرش، محمد شیخ صغیر، در سال ۱۰۶۴ هجری قمری (مصادف با نوامبر ۱۶۵۳ تا نوامبر ۱۶۵۴ میلادی) در شهر مراکش به عنوان سلطان جدید معرفی شد. با این حال، در سال ۱۶۵۹، عموی مادریاش عبدالکریم ابوبکر الشبانی او را به قتل رساند. عمویش قدرت را در مراکش به دست گرفت و تا سال ۱۶۶۷ حکومت کرد؛ تا اینکه خودش نیز به قتل رسید. این اتفاق، اندکی پیش از آن رخ داد که سلطان مولای رشید از خاندان علوی، در سال ۱۶۶۸ شهر مراکش را فتح کند.
زندگی و سرنوشت شوم
در سال ۱۶۵۹، احمد العباس شاهد محاصره پایتختش، مراکش، توسط عموی مادریاش بود؛ کسی که فرماندهی ارتش او را بر عهده داشت. الشبانی از طایفه شبانات، یکی از قبایل عرب مقیل بود. این محاصره ماهها به طول انجامید. با بدتر شدن اوضاع، مادر سلطان احمد العباس پیشنهاد داد که پسرش به دیدار عمویش برود و با او و طایفه شبانات صلح کند. سلطان به مشورت مادرش عمل کرد، اما به محض خروج از شهر برای دیدار عمویش، از پشت خنجر خورد و به طرز خیانتآمیزی کشته شد.
عبدالکریم ابوبکر الشبانی پس از قتل برادرزادهاش، خود را سلطان خواند و همسران و فرزندان سلطان متوفی را در یکی از برجها زندانی کرد. او در میان زنان حرمسرای سلطان، عاشق یکی از خواهران ناتنی پدری احمد العباس شد. الشبانی عشق خود را به او ابراز داشت و خواستار ازدواج شد که این وصلت در سال ۱۶۶۰ صورت گرفت. با این حال، خواهر ناتنی احمد العباس همواره در دل کینه انتقام برادر را میپروراند و سرانجام در سال ۱۶۶۷ آن را عملی کرد. طبق گزارشها، او الشبانی را مخدر کرد، سرش را از تن جدا کرد و دستور داد جسدش را از کاخ بیرون بکشند؛ دستوری که به دقت اجرا شد.
بزرگترین دختر یا خواهر احمد العباس، للا مریم نام داشت. او پس از فتح مراکش به دست مولای رشید، در سال ۱۶۶۸ با مولای احمد بن مهرز ازدواج کرد.
در آرامگاه سعدیان، دختر احمد العباس به نام رقیه و همسرش که دختر حسین الجرار بود، به خاک سپرده شدهاند.