6 مقاله
المتوکل المطهر بن یحیی، امام زیدی یمن از سال ۱۲۷۶ تا ۱۲۹۸ میلادی بود. دوران امامت او شاهد درگیریهای داخلی زیدیها و جنگ با سلسله رسولی بود. او با وجود چالشها، توانست برای دههها موقعیت خود را حفظ کند.
رقیه بنت الحسین، دختر خردسال امام حسین (ع)، که گفته میشود پس از واقعه کربلا و در اسارت به همراه خانواده به دمشق منتقل شد. مرگ او در سنین کودکی، سرنوشت غمانگیز خانواده امام را تکمیل کرد و بارگاه او در دمشق امروزه زیارتگاه شیعیان است.
اسماعیل بن عمر عبدالعزیز (۱۹۱۱-۱۹۹۳)، ملقب به «مدافع سنت»، روحانی و سیاستمدار مالزیایی بود که به عنوان اولین مفتی اعظم ایالتی برونئی خدمت کرد. او با دانش گسترده و شخصیت کاریزماتیک خود، سهم بزرگی در ترویج اسلام و صدور فتواهای مؤثر داشت و میراث ماندگاری از خود بر جای گذاشت.
ام سلیم بنت ملحان، یکی از نخستین زنان مسلمان در یثرب (مدینه)، نقش مهمی در تاریخ اسلام داشت. او پس از ازدواج با ابوطلحه انصاری، او را به اسلام هدایت کرد و مادر انس بن مالک، صحابی برجسته پیامبر (ص) بود.
میرزا نصیر احمد (۱۹۰۹-۱۹۸۲)، سومین خلیفه جامعه احمدیه، نقش مهمی در گسترش فعالیتهای تبلیغی، بهویژه در آفریقا و اروپا ایفا کرد. او نماینده جامعه احمدیه در مجلس ملی پاکستان بود و با وجود فشارهای سیاسی، رهبری جامعه را در دورهای پرتلاطم بر عهده داشت. طرح "نصرت جهان" برای خدمات درمانی و آموزشی در آفریقا و بنیانگذاری مسجد بشارت در اسپانیا از دستاوردهای اوست.
ابوطالب یحیی (951-1033) امام طایفه زیدی در مناطق جیلان و دیلمان ایران بود. او پس از برادرش المعایض احمد، امامت را به عنوان خلیفه به خود گرفت. علیرغم تبارش از امام حسن بن علی و جایگاه مهم در تاریخ زیدی، او هرگز به قلمرو یمن سفر نکرد.
