عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ساختمان مسکونی شماره ۳۷ خیابان نپسینهاز در منطقه ۸ بوداپست، مجارستان واقع شده است. این بنا که بین سالهای ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ با سبکهای آرتنوو و آرتدکو ساخته شده، توسط برادران لفلر طراحی شده و به عنوان یکی از آثار مهم معماری اوایل قرن بیستم شناخته میشود. این ساختمان همچنین به عنوان «خانه ستاره زرد» در دوران جنگ جهانی دوم، محل سکونت اجباری یهودیان بوده است.
آلبرشت گوئس (۱۹۰۸-۲۰۰۰) نویسنده و الهیدان پروتستان آلمانی بود که با آثار ادبی و فعالیتهای مذهبی خود شناخته میشود. او در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان روحانی در بیمارستانها و زندانها خدمت کرد و پس از جنگ به نویسندگی روی آورد. رمانهای او مانند «قربانی سوخته» به بررسی هولوکاست و آشتی بین یهودیان و مسیحیان میپردازند.
میکرونولا یمنی، پروانهای از خانواده اربیریده، نخستین بار در سال ۲۰۱۱ توسط مایکل فیبیگر توصیف شد. این پروانه در یمن، تانزانیا و نیجریه یافت میشود. طول بالهای آن بین ۸.۵ تا ۱۱ میلیمتر است و رنگآمیزی آن از خاکستری تیره تا خاکستری روشن متغیر است. زیستگاه آن مناطق گرم و خشک با گیاهان علفی و بیوتوپهای سنگی است.
کتاب «کوکلاکسکلان در پیشگویی» نوشتهی اسقف آلما بریول وایت در سال ۱۹۲۵، با تصاویری از کشیش برانفورد کلارک، تلاش میکند با استفاده از متون مذهبی، مشروعیت الهی برای کوکلاکسکلان اثبات کند. این کتاب که توسط کلیسای ستون آتش منتشر شد، حاوی مقالات، سخنرانیها و محتوای نژادپرستانه علیه آفریقاییآمریکاییها، ضدیت با کاتولیکها و یهودیان است.
«اسکان مجدد در شرق» عبارتی فریبنده بود که نازیها برای پنهان کردن اخراج و کشتار یهودیان و اقلیتهایی مانند کولیها به کار میبردند. آنها قربانیان را با وعده انتقال به اردوگاههای کار فریب میدادند، در حالی که مقصد نهایی اردوگاههای مرگ بود. قطارهای هولوکاست در شرایطی غیرانسانی، قربانیان را به اردوگاههایی مانند آشویتس و تربلینکا منتقل میکردند، جایی که اکثر آنها به قتل میرسیدند.
کنیسای مئیر تاویگ، تنها کنیسای فعال در بغداد عراق است که در منطقه البطوین واقع شده و امروزه توسط گروه کوچکی از یهودیان نگهداری میشود.
ایمن عوده، وکیل و سیاستمدار عرب اسرائیلی، رهبر حزب حداش و عضو کنست است. او در سال ۱۹۷۵ در حیفا متولد شد و در خانوادهای مسلمان اما با گرایش به آموزش مسیحی بزرگ شد. عوده با تحصیل حقوق در رومانی، به فعالیتهای سیاسی پرداخت و به عنوان نماینده در شورای شهر حیفا و سپس رهبر حزب حداش انتخاب شد. او از حامیان همکاری بین اعراب و یهودیان و تقویت فرهنگ مشترک است.
بانِت، منطقهای تحت اشغال نیروهای محور در یوگسلاوی، در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد. این منطقه تحت کنترل اسمی دولت دستنشانده صربستان بود، اما عملاً در اختیار اقلیت آلمانی منطقه قرار داشت. این مقاله به تاریخچه، برنامهریزیهای آلمان نازی، جنایات جنگی علیه یهودیان و روما، و سرنوشت آلمانیهای ساکن بانِت پس از جنگ میپردازد.
فیلم مستند «راههای تبعید: حماسه یهودیان مراکشی» (۱۹۸۲) به کارگردانی یوجین روسو، تاریخ دو هزار ساله یهودیان مراکش را روایت میکند. این فیلم با استفاده از آرشیو غنی و مصاحبه با هنرمندان، دانشمندان و شهروندان در مراکش، اسرائیل، فرانسه و کانادا، به بررسی مهاجرتهای یهودیان از شبهجزیره ایبری، تأثیر فرهنگ فرانسوی و چالشهای آنها در اسرائیل و کانادا میپردازد.
اسرائیل آکسنفلد (حدود ۱۷۸۷-۱۸۶۸) نویسندهی ییدیشزبان اهل امپراتوری روسیه بود. با وجود تسلط به زبانهای متعددی مانند عبری، روسی و آلمانی، او آثار خود را به ییدیش نوشت. آکسنفلد به همراه سلیمان اتینگر از نخستین نویسندگان ییدیش در قرن نوزدهم به شمار میرود. آثار او که عمدتاً بر زندگی یهودیان در امپراتوری روسیه متمرکز بود، بازتابدهندهی واقعیتهای اجتماعی و فرهنگی آن دوران است.
امیل شوفانی، متولد ۱۹۴۷ در ناصره، یک الهیدان مسیحی عرب اسرائیلی، فعال صلح و آرشمندریت کلیسای کاتولیک یونانی ملکیت است. او با تأسیس انجمن «حافظه برای صلح» و سازماندهی سفر اعراب و یهودیان به آشویتس، برنده جایزه یونسکو برای آموزش صلح در ۲۰۰۳ شد. شوفانی با تأکید بر ارزشهای دموکراتیک و گفتگو، به آشتی بین جوامع یهودی و عرب میپردازد.
«بِلِخ» ممکن است به نام خانوادگی چند چهره، صفحه فلزی مورد استفاده در سنت یهودیان، سازهای بادی برنجی در زبان آلمانی یا یک زبان برنامهنویسی همزمان اشاره داشته باشد.
موشس زبولون مارگولیس، ربی ارشد ارتدکس و رهبر صهیونیست یهودیان در آمریکای شمالی بود. او در روسیه متولد شد، در بوستون و منهتن خدمت کرد و تا آخرین لحظات زندگیاش در برابر ظلم نازیها ایستادگی کرد.
پانی کا مئوزا یکی از محبوبترین غذاهای خیابانی پالرمو در سیسیل است. این ساندویچ نان мягкий با پر کردن از ریه و طحال گوساله سرخشده در چربی حیوانی تهیه میشود و ریشهای در فرهنگ قصابی یهودیان دارد.
در گرویسر کوندس، هفتهنامه طنز ییدیش نیویورک، از ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۷ با نگاهی گزنده به سیاست، مذهب و فرهنگ یهودیان مهاجر میخندید و به یکی از صداهای پرتیراژ مطبوعات ییدیش تبدیل شد.
آوب، شهری کوچک در ناحیه وورتسبورگ بایرن، با دیوارهای قرونوسطایی، کلیسایی دیدنی، گورستان یهودیان و مسیرهای دوچرخهسواری در دل طبیعت، مقصدی آرام برای دوستداران تاریخ و سفر روستایی است.
اردوگاه گذر مخلن، معروف به پادگان دوسین، در بلژیک اشغالی توسط نازیها تأسیس شد. این اردوگاه بهعنوان مرکزی برای گردآوری یهودیان و کولیهای بلژیکی پیش از تبعیدشان به اردوگاههای مرگ در اروپای شرقی عمل میکرد. بین سالهای ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴، بیش از ۲۵ هزار نفر از این اردوگاه به سوی مرگ فرستاده شدند.
یهودیان از قرن نهم میلادی یا حتی زودتر در سریلانکا (سیلان سابق) حضور داشتهاند. بازرگانان یهودی یمنی برای تجارت به این جزیره سفر میکردند. شواهد تاریخی نشان میدهد که ارتباط یهودیان با سریلانکا ممکن است به هزاران سال پیش برگردد. با ورود پرتغالیها در قرن شانزدهم، بسیاری از یهودیان مجبور به تغییر دین یا ادغام در جمعیت محلی شدند.
ویلهم زوپف، افسر اساس و وکیل آلمانی، در سال ۱۹۰۸ در مونیخ زاده شد. او پس از پیوستن به حزب نازی و اساس، در ادارهٔ امور یهودیها در هلند فعال شد و در تبعید یهودیان به اردوگاههای مرگ نقش داشت. پس از جنگ، به آلمان گریخت و در دههٔ ۱۹۶۰ به جرم مشارکت در کشتار ۸۳۰۰۰ یهودی هلندی محاکمه و به ۹ سال زندان محکوم شد.
اوئیسیگهایم، محلهای در شهر کولسهایم واقع در منطقه ماین-تائوبه-کرایس، دارای پیشینهای قرون وسطایی است. این محله در گذشته روستایی بود که خانواده اوئیسیگهایم در آن سکونت داشتند. مشهورترین عضو این خانواده، آرنولد فون اوئیسیگهایم، راهزنی بود که به دلیل آزار یهودیان در سال ۱۳۳۶ میلادی اعدام شد.
