اردوگاه گذر مخلن: دروازهای به سوی هولوکاست
اردوگاه گذر مخلن، با نام رسمی آلمانی Sammellager Mecheln و معروف به پادگان دوسین، در یک پادگان نظامی سابق در شهر مخلن بلژیک اشغالی توسط نازیها تأسیس شد. این اردوگاه بهعنوان مرکزی برای گردآوری یهودیان و کولیهای بلژیکی پیش از تبعیدشان به اردوگاههای مرگ در اروپای شرقی عمل میکرد.
اردوگاه در مارس ۱۹۴۲ تأسیس شد و تنها اردوگاه گذر در بلژیک بود. مدیریت آن بر عهده پلیس امنیتی و سرویس امنیتی آلمان (SiPo-SD) بود. بین اوت ۱۹۴۲ تا ژوئیه ۱۹۴۴، ۲۸ قطار از نزدیکی اردوگاه حرکت کردند و بیش از ۲۵ هزار و ۸۰۰ نفر را به سوی اردوگاههایی مانند آشویتس-بیرکناو فرستادند. تنها ۱۲۴۰ نفر از این افراد جنگ را زنده ماندند.
شرایط اردوگاه
شرایط در اردوگاه مخلن بسیار سخت بود. کولیها اغلب برای هفتهها یا ماهها در زیرزمینهای بدون غذا و امکانات بهداشتی حبس میشدند. نرخ بقای کولیها بهطور قابل توجهی پایین بود.
مقاومت و فرار
برخی از زندانیان موفق به فرار از قطارها شدند، بهویژه از قطارهای ۱۶ و ۱۷ که شامل مردان بازگشته از کار اجباری در دیوار آتلانتیک بودند. حدود ۵۰۰ یهودی در مجموع از ۲۸ قطار موفق به فرار شدند.
یادبود و موزه
پس از آزادی بلژیک در سپتامبر ۱۹۴۴، اردوگاه متروک شد و بعدها به مسکن تبدیل شد. در سال ۱۹۹۶، موزهای در محل پادگان دوسین تأسیس شد. امروزه، کازرنه دوسین بهعنوان یادبود، موزه و مرکز اسناد هولوکاست و حقوق بشر فعالیت میکند.