قلعه آلنر، واقع در منطقه راین-زیگ-کرایس ایالت نوردراین-وستفالن آلمان، بنایی تاریخی از قرن پانزدهم است. این قلعه در دامنه جنوبی رشتهکوه نوتشاید، در ساحل شمالی رود زیگ و در نزدیکی دریاچه آلنر قرار دارد.
در طول تاریخ، این قلعه کاربریهای مختلفی داشته است؛ از اقامتگاه اشرافی گرفته تا مقر شهرداری و یتیمخانه. در جنگ جهانی دوم، قلعه آلنر محل نبردی نافرجام بین ارتش آلمان و نیروهای متفقین بود که تلاش میکردند از رود زیگ عبور کرده و به دره رور وارد شوند.
معماری قلعه
قلعه آلنر با معماری صلیبیشکل و چهار طبقه، دارای برجهای مستطیلی در گوشههای جلویی است. سقف مرکزی آن که به سبک فانوس طراحی شده، به قرن هفدهم میلادی بازمیگردد. ورودی اصلی قلعه دارای پلههای امپراتوری قرن هجدهمی است که با نردههای تراشیت تزئین شدهاند. در دو طرف ورودی، نشان خانوادگی مرود از سنگ ماسه دیده میشود.
در تالار بزرگ قلعه، دو شومینه با نشان خانوادگی شایفارت تزئین شدهاند. یک پله سنگی با نرده چوبی منبتکاریشده به نمازخانه در طبقه دوم منتهی میشود. در زیرزمین قلعه، آشپزخانه و انبار شراب با پانلهای چوبی قرن هجدهمی و سقف طاقدار کوتاه قرار دارد.
تاریخ قلعه
ساختار صلیبی اولیه قلعه حدود سال ۱۴۱۹ میلادی بنا شده است. اولین اشاره به آن در اسناد تاریخی سال ۱۴۲۱ دیده میشود که در مالکیت آرنولد فون مرکلسباخ، یکی از وابستگان استیفتس ویلیش، بوده است.
در سال ۱۵۵۷، مالکیت قلعه از طریق ازدواج به والراف شایفارت فون مرود رسید. در سال ۱۶۴۳، برترام شایفارت فون مرود تالار بزرگ و دو برج پشتی را به ساختمان اصلی اضافه کرد. در اواخر قرن هجدهم، قلعه به فرانتس لودویگ فون هاتسفلد واگذار شد که هر ساله چند ماه را در آن سپری میکرد.
یتیمخانه و رسوایی
از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۳، قلعه به عنوان یتیمخانه ککریل مورد استفاده قرار گرفت. در دهه ۱۹۶۰، گزارشهایی از سوءتغذیه، بدرفتاری و شرایط نامناسب بهداشتی کودکان منتشر شد. تحقیقات بعدی نشان داد که برخی از کودکان بر اثر بدرفتاری جان باختهاند. یتیمخانه در سال ۱۹۷۳ بسته شد و تمام اسناد آن نابود گردید.