عبارت مورد نظر خود را بنویسید
دروازه پنجاهم، کتابی غیرداستانی از مارک رافائل بیکر است که خاطرات پدر و مادرش را در پیوند با هولوکاست، هویت یهودی و زندگی مهاجران در استرالیا بررسی میکند.
کورت دالوگه، از فرماندهان ارشد اساس و پلیس آلمان نازی بود که از ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۳ ریاست پلیس نظم (اورپو) را بر عهده داشت. او نقش کلیدی در هولوکاست و کشتار لیدیتسه ایفا کرد و در نهایت به جرم جنایت علیه بشریت به دار مجازات رفت.
سونیا لویتین، نویسنده پرکار آلمانی-آمریکایی و بازمانده هولوکاست، بیش از چهل رمان و کتاب تصویری برای نوجوانان و کودکان، به همراه نمایشنامههای تئاتری و مقالات منتشر کرده است. آثار او اغلب با الهام از تجربیات شخصی و تاریخی نوشته شدهاند.
سیگی ب. ویلزیگ، بازمانده اردوگاههای مرگ آشویتس و ماوتهاوزن، با دستانی خالی و تحصیلات ابتدایی در سال ۱۹۴۷ به آمریکا مهاجرت کرد. او با تلاش بیامان، امپراتوری عظیمی در حوزه نفت و بانکداری ساخت و داراییاش به بیش از ۴ میلیارد دلار رسید. ویلزیگ همچنین از فعالان برجسته حفظ یاد هولوکاست و بنیانگذار موزه یادبود هولوکاست آمریکا بود.
ورا گرین، میلیاردر آمریکایی و دختر بازماندگان هولوکاست است که ثروت خود را از شرکت ساختمانی شاپل به ارث برد. او با کمکهای مالی میلیاردی به مرکز پزشکی سدارس-سینای، از چهرههای برجسته نوعدوستی در حوزه بهداشت و درمان به شمار میرود.
ایدو آبرام (۱۹۴۰-۲۰۱۹)، نویسنده و استاد هلندی، به بررسی ماهیت هویت یهودی پرداخت. او که دوران کودکی خود را در اردوگاههای ژاپنی گذراند، پس از آزادی در هلند به تحصیل ریاضی و فلسفه پرداخت. آبرام به عنوان نخستین استاد اروپایی در زمینه آموزش هولوکاست، مدل «چارت پنجبخشی» را برای تشریح ابعاد مختلف هویت یهودی ارائه کرد.
آلبرشت گوئس (۱۹۰۸-۲۰۰۰) نویسنده و الهیدان پروتستان آلمانی بود که با آثار ادبی و فعالیتهای مذهبی خود شناخته میشود. او در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان روحانی در بیمارستانها و زندانها خدمت کرد و پس از جنگ به نویسندگی روی آورد. رمانهای او مانند «قربانی سوخته» به بررسی هولوکاست و آشتی بین یهودیان و مسیحیان میپردازند.
واکنشهای انتقادی به دیوید ایروینگ، نویسنده و منکر هولوکاست، با تغییر مواضع سیاسی او دگرگون شد. اگرچه در ابتدا به دلیل تسلط بر اسناد نظامی آلمان تحسین میشد، اما به تدریج به دلیل سوگیریهای آشکار، تحریف حقایق تاریخی و انکار سیستماتیک نسلکشی یهودیان، اعتبار علمی خود را از دست داد و به چهرهای بحثبرانگیز تبدیل شد.
دانیل دیوید گوتنپلان، سردبیر نشریه نیشن، نویسنده و روزنامهنگار آمریکایی با پیشینهای در فلسفه، ادبیات و تاریخ است. او با نگارش کتابهایی مانند «هولوکاست در دادگاه» و زندگینامه آی.اف. استون، به بررسی مسائل سیاسی و تاریخی پرداخته است. گوتنپلان همچنین به عنوان مدرس تاریخ آمریکا و مفسر فرهنگی در بیبیسی فعالیت داشته است.
میریام اورلسکا (۱۹۰۰-۱۹۴۳)، بازیگر برجسته تئاتر ییدیش، بیشتر به خاطر نقش لئا در نمایش «دایبُک» اثر س. آنسکی شناخته میشود. او از سنین نوجوانی به بازیگری روی آورد و در تأسیس گروه تئاتر ویلنا در ۱۹۱۹ نقش داشت. اورلسکا در کشورهای اروپایی متعددی به اجرا پرداخت و در نهایت در اردوگاه مرگ تربلینکا به همراه همسرش کشته شد.
ربکا کلیفورد، مورخ کانادایی متولد ۱۹۷۴، بر تاریخ معاصر اروپا، تاریخ شفاهی و مطالعات هولوکاست تمرکز دارد. کتاب او، «بازماندگان»، برنده جایزه ادبی یهودی کانادا شد. او استاد دانشگاه دورام است و آثارش به یادبود هولوکاست و تأثیر آن بر جوامع اروپایی میپردازد.
آدله کورزویل، دختر یهودی اتریشی، در ۹ سپتامبر ۱۹۴۲ در اردوگاه آشویتس به دست نازیها کشته شد. داستان او پس از کشف چمدانهایش در سال ۱۹۹۰ در شهر اوویلار فرانسه، به نمادی از قربانیان هولوکاست تبدیل شد. این چمدانها حاوی وسایل شخصی و اسناد خانوادهاش بود که زندگی آنها را در دوران فرار و آوارگی به تصویر میکشید.
کلر مونیس (۱۹۲۲-۱۹۶۷) خواننده، بازیگر و عضو مقاومت فرانسه بود که از هولوکاست جان سالم به در برد. او بهعنوان عضو ارکستر زنان آشویتس از مرگ نجات یافت و پس از جنگ جهانی دوم به تولید فیلم و سریال تلویزیونی پرداخت.
ویلهم زوپف، افسر اساس و وکیل آلمانی، در سال ۱۹۰۸ در مونیخ زاده شد. او پس از پیوستن به حزب نازی و اساس، در ادارهٔ امور یهودیها در هلند فعال شد و در تبعید یهودیان به اردوگاههای مرگ نقش داشت. پس از جنگ، به آلمان گریخت و در دههٔ ۱۹۶۰ به جرم مشارکت در کشتار ۸۳۰۰۰ یهودی هلندی محاکمه و به ۹ سال زندان محکوم شد.
فیلم کودکان ویندرمیر، درام زندگینامهای سال ۲۰۲۰، داستان بازماندگان کودک هولوکاست را در کمپ کالگارت در نزدیکی دریاچه ویندرمیر انگلستان روایت میکند. این فیلم به کارگردانی مایکل سموئلز، تلاشهای کارکنان کمپ برای توانبخشی و ادغام این کودکان در جامعه بریتانیا را به تصویر میکشد.
کریستینا دانکو، دختر یتیم لهستانی، به دلیل نجات جان یهودیان در دوران هولوکاست و اشغال لهستان توسط نازیها، عنوان «خادمان نیکوکار ملل» را از ید وشم دریافت کرد. او با خطر کردن زندگی خود، دوستان یهودیاش را با تأمین غذا، لباس و پول یاری رساند و در نجات خانواده کوکوشکو نقش کلیدی داشت.
وینسنت رینوار، فرانسوی متولد ۱۹۶۹، به انکار هولوکاست و ترویج نئونازیسم شناخته شده است. او به دلیل این فعالیتها چندین بار در فرانسه محکوم و زندانی شده است. این مقاله به زندگی، فعالیتها و سوابق کیفری او میپردازد.
اردوگاه گذر مخلن، معروف به پادگان دوسین، در بلژیک اشغالی توسط نازیها تأسیس شد. این اردوگاه بهعنوان مرکزی برای گردآوری یهودیان و کولیهای بلژیکی پیش از تبعیدشان به اردوگاههای مرگ در اروپای شرقی عمل میکرد. بین سالهای ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴، بیش از ۲۵ هزار نفر از این اردوگاه به سوی مرگ فرستاده شدند.
سیلویا فوتی، روزنامهنگار و نویسنده آمریکایی، با تحقیق در مورد گذشته پدرش، یوناس نوریکا، حقایق تکاندهندهای را در مورد نقش او در هولوکاست لیتوانی کشف کرد. این تحقیقات منجر به نگارش کتاب «نوه دختر نازی: چگونه کشف کردم پدربزرگم جنایتکار جنگی بود» شد.
عکسهای هولوکاست دربرگیرنده تصاویری از عکاسان نازی، زندانیان یهودی و نیروهای متفقین است. این مستندات تاریخی علاوه بر کاربرد به عنوان مدرک جنایات، چالشهای اخلاقی متعددی را در زمینه حریم خصوصی و نحوه استفاده عمومی از آنها به همراه دارد.
