کریستینا دانکو (۱۹۱۷-۲۰۱۹)، دختر یتیم لهستانی از شهر اوتووک، به دلیل شجاعت بینظیرش در نجات جان یهودیان در دوران هولوکاست، عنوان «خادمان نیکوکار ملل» را از مؤسسه ید وشم در سال ۱۹۹۸ دریافت کرد. او دختر کارول خلوند، مقام رسمی مورد احترام در لهستان پیش از جنگ، بود.
کریستینا با خطر کردن زندگی خود، دوستان یهودیاش را یاری رساند. او ماریا بارتون (کوکوشکو) را از اوتووک به ورشو منتقل کرد تا در امان باشد. همچنین با تأمین غذا، لباس و پول، نیازهای فوری آنها را برآورده ساخت.
دوستی عمیق و نجات خانواده کوکوشکو
کریستینا سالها قبل از جنگ، دوستی نزدیکی با لوسیا، دختر بزرگ خانواده کوکوشکو، برقرار کرده بود. پس از آغاز هولوکاست، او تمام تلاش خود را برای نجات این خانواده به کار بست. کریستینا اعضای خانواده را در مکانی مخفی در روستایی نزدیک پنهان کرد و دختر ۱۱ ساله آنها را با قطار به ورشو برد و در یتیمخانهای با نام مستعار جای داد.
او به عنوان رابط بین خانواده و دختر کوچکشان عمل میکرد و پیامها را منتقل مینمود. کریستینا هیچ پاداشی طلب نکرد و کمک به دیگران را وظیفه اخلاقی خود میدانست.
«من هرگز از چیزی نمیترسیدم.»
در سال ۱۹۵۱، کریستینا با میچیسواف دانکو، فعال اجتماعی مورد آزار رژیم استالینی، ازدواج کرد. او در سال ۲۰۱۷ صد ساله شد و در اورشلیم به عنوان خادم نیکوکار ملل گرامی داشته شد.