8 مقاله
آدله کورزویل، دختر یهودی اتریشی، در ۹ سپتامبر ۱۹۴۲ در اردوگاه آشویتس به دست نازیها کشته شد. داستان او پس از کشف چمدانهایش در سال ۱۹۹۰ در شهر اوویلار فرانسه، به نمادی از قربانیان هولوکاست تبدیل شد. این چمدانها حاوی وسایل شخصی و اسناد خانوادهاش بود که زندگی آنها را در دوران فرار و آوارگی به تصویر میکشید.
کریستینا دانکو، دختر یتیم لهستانی، به دلیل نجات جان یهودیان در دوران هولوکاست و اشغال لهستان توسط نازیها، عنوان «خادمان نیکوکار ملل» را از ید وشم دریافت کرد. او با خطر کردن زندگی خود، دوستان یهودیاش را با تأمین غذا، لباس و پول یاری رساند و در نجات خانواده کوکوشکو نقش کلیدی داشت.
گتو اسلونیم، واقع در بلاروس غربی، در سال ۱۹۴۱ توسط نازیها ایجاد شد. این گتو شاهد کشتارهای گسترده، استثمار کارگران یهودی و در نهایت قیام قهرمانانه ساکنان آن در ژوئن ۱۹۴۲ بود. با وجود مقاومت، اکثر ساکنان گتو کشته شدند و تنها تعداد اندکی موفق به فرار شدند.
ویویرژینای، شهر کوچکی در شهرستان کلایپدا در شمال غربی لیتوانی، با جمعیتی حدود ۸۴۰ نفر در سرشماری ۲۰۱۱، دارای تاریخی تلخ از کشتار یهودیان در دوران جنگ جهانی دوم است. در سپتامبر ۱۹۴۱، صدها زن و کودک یهودی توسط آلمانها و همکاران لیتوانیایی آنها کشته شدند.
ویلهم زوپف، افسر اساس و وکیل آلمانی، در سال ۱۹۰۸ در مونیخ زاده شد. او پس از پیوستن به حزب نازی و اساس، در ادارهٔ امور یهودیها در هلند فعال شد و در تبعید یهودیان به اردوگاههای مرگ نقش داشت. پس از جنگ، به آلمان گریخت و در دههٔ ۱۹۶۰ به جرم مشارکت در کشتار ۸۳۰۰۰ یهودی هلندی محاکمه و به ۹ سال زندان محکوم شد.
ربکا کلیفورد، مورخ کانادایی متولد ۱۹۷۴، بر تاریخ معاصر اروپا، تاریخ شفاهی و مطالعات هولوکاست تمرکز دارد. کتاب او، «بازماندگان»، برنده جایزه ادبی یهودی کانادا شد. او استاد دانشگاه دورام است و آثارش به یادبود هولوکاست و تأثیر آن بر جوامع اروپایی میپردازد.
سیلویا فوتی، روزنامهنگار و نویسنده آمریکایی، با تحقیق در مورد گذشته پدرش، یوناس نوریکا، حقایق تکاندهندهای را در مورد نقش او در هولوکاست لیتوانی کشف کرد. این تحقیقات منجر به نگارش کتاب «نوه دختر نازی: چگونه کشف کردم پدربزرگم جنایتکار جنگی بود» شد.
پروژه تحقیقاتی بینالمللی «یهودیان مقدونیه و هولوکاست» در سالهای ۲۰۱۰-۲۰۱۱ توسط دانشگاه یورو-بالکان در اسکوپیه، مقدونیه شمالی، انجام شد. این پروژه به سرپرستی پروفسور سوفیا گرانداکوفسکا، به بررسی سرنوشت ۷۱۴۸ یهودی مقدونیه که در سال ۱۹۴۳ در اردوگاه مرگ تربلینکا کشته شدند، پرداخت. هدف اصلی، بررسی جنبههای تاریخی، فرهنگی و نظری هولوکاست و تأثیر آن بر هویت مقدونیه بود.
