ویلهم زوپف، زادهٔ ۱۱ مارس ۱۹۰۸ در مونیخ، وکیلی بود که در سال ۱۹۳۳ به حزب نازی پیوست و در ۱۹۳۷ به اساس ملحق شد. او در ادارهٔ امور یهودیها (RSHA Referat IV B4) تحت فرماندهی آدولف آیشمن فعالیت میکرد.
در سال ۱۹۴۱، زوپف به هلند فرستاده شد تا در کنار پلیس امنیتی نازی (Sicherheitspolizei) در تبعید یهودیان همکاری کند. او بهطور مستقیم زیر نظر ژنرال ویلهم هارستر، دوست قدیمیاش، کار میکرد. از پایگاه خود در لاهه، آن دو ادارهٔ امور یهودیها را برای اشغالگران نازی در هلند مدیریت میکردند.
زوپف نقش کلیدی در تبعید یهودیان به اردوگاههای مرگ در شرق داشت. اگرچه بیشتر کارهای او اداری بود، اما اقداماتی مانند توقیف و نابودی پاسپورتهای آمریکای جنوبی که میتوانست جان برخی یهودیان را نجات دهد، نشاندهندهٔ مشارکت فعال او در جنایات است.
پس از جنگ، زوپف به آلمان گریخت و در دههٔ ۱۹۶۰ به همراه هارستر و گرترود اسلوتکه محاکمه شد. او به جرم مشارکت در کشتار ۸۳۰۰۰ یهودی هلندی به ۹ سال زندان محکوم شد.