عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ساختمان مسکونی شماره ۳۷ خیابان نپسینهاز در منطقه ۸ بوداپست، مجارستان واقع شده است. این بنا که بین سالهای ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ با سبکهای آرتنوو و آرتدکو ساخته شده، توسط برادران لفلر طراحی شده و به عنوان یکی از آثار مهم معماری اوایل قرن بیستم شناخته میشود. این ساختمان همچنین به عنوان «خانه ستاره زرد» در دوران جنگ جهانی دوم، محل سکونت اجباری یهودیان بوده است.
آلبرشت گوئس (۱۹۰۸-۲۰۰۰) نویسنده و الهیدان پروتستان آلمانی بود که با آثار ادبی و فعالیتهای مذهبی خود شناخته میشود. او در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان روحانی در بیمارستانها و زندانها خدمت کرد و پس از جنگ به نویسندگی روی آورد. رمانهای او مانند «قربانی سوخته» به بررسی هولوکاست و آشتی بین یهودیان و مسیحیان میپردازند.
کتاب «کوکلاکسکلان در پیشگویی» نوشتهی اسقف آلما بریول وایت در سال ۱۹۲۵، با تصاویری از کشیش برانفورد کلارک، تلاش میکند با استفاده از متون مذهبی، مشروعیت الهی برای کوکلاکسکلان اثبات کند. این کتاب که توسط کلیسای ستون آتش منتشر شد، حاوی مقالات، سخنرانیها و محتوای نژادپرستانه علیه آفریقاییآمریکاییها، ضدیت با کاتولیکها و یهودیان است.
امیل شوفانی، متولد ۱۹۴۷ در ناصره، یک الهیدان مسیحی عرب اسرائیلی، فعال صلح و آرشمندریت کلیسای کاتولیک یونانی ملکیت است. او با تأسیس انجمن «حافظه برای صلح» و سازماندهی سفر اعراب و یهودیان به آشویتس، برنده جایزه یونسکو برای آموزش صلح در ۲۰۰۳ شد. شوفانی با تأکید بر ارزشهای دموکراتیک و گفتگو، به آشتی بین جوامع یهودی و عرب میپردازد.
بانِت، منطقهای تحت اشغال نیروهای محور در یوگسلاوی، در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد. این منطقه تحت کنترل اسمی دولت دستنشانده صربستان بود، اما عملاً در اختیار اقلیت آلمانی منطقه قرار داشت. این مقاله به تاریخچه، برنامهریزیهای آلمان نازی، جنایات جنگی علیه یهودیان و روما، و سرنوشت آلمانیهای ساکن بانِت پس از جنگ میپردازد.
کنیسای مئیر تاویگ، تنها کنیسای فعال در بغداد عراق است که در منطقه البطوین واقع شده و امروزه توسط گروه کوچکی از یهودیان نگهداری میشود.
اسرائیل آکسنفلد (حدود ۱۷۸۷-۱۸۶۸) نویسندهی ییدیشزبان اهل امپراتوری روسیه بود. با وجود تسلط به زبانهای متعددی مانند عبری، روسی و آلمانی، او آثار خود را به ییدیش نوشت. آکسنفلد به همراه سلیمان اتینگر از نخستین نویسندگان ییدیش در قرن نوزدهم به شمار میرود. آثار او که عمدتاً بر زندگی یهودیان در امپراتوری روسیه متمرکز بود، بازتابدهندهی واقعیتهای اجتماعی و فرهنگی آن دوران است.
فیلم مستند «راههای تبعید: حماسه یهودیان مراکشی» (۱۹۸۲) به کارگردانی یوجین روسو، تاریخ دو هزار ساله یهودیان مراکش را روایت میکند. این فیلم با استفاده از آرشیو غنی و مصاحبه با هنرمندان، دانشمندان و شهروندان در مراکش، اسرائیل، فرانسه و کانادا، به بررسی مهاجرتهای یهودیان از شبهجزیره ایبری، تأثیر فرهنگ فرانسوی و چالشهای آنها در اسرائیل و کانادا میپردازد.
ایمن عوده، وکیل و سیاستمدار عرب اسرائیلی، رهبر حزب حداش و عضو کنست است. او در سال ۱۹۷۵ در حیفا متولد شد و در خانوادهای مسلمان اما با گرایش به آموزش مسیحی بزرگ شد. عوده با تحصیل حقوق در رومانی، به فعالیتهای سیاسی پرداخت و به عنوان نماینده در شورای شهر حیفا و سپس رهبر حزب حداش انتخاب شد. او از حامیان همکاری بین اعراب و یهودیان و تقویت فرهنگ مشترک است.
«بِلِخ» ممکن است به نام خانوادگی چند چهره، صفحه فلزی مورد استفاده در سنت یهودیان، سازهای بادی برنجی در زبان آلمانی یا یک زبان برنامهنویسی همزمان اشاره داشته باشد.
اوئیسیگهایم، محلهای در شهر کولسهایم واقع در منطقه ماین-تائوبه-کرایس، دارای پیشینهای قرون وسطایی است. این محله در گذشته روستایی بود که خانواده اوئیسیگهایم در آن سکونت داشتند. مشهورترین عضو این خانواده، آرنولد فون اوئیسیگهایم، راهزنی بود که به دلیل آزار یهودیان در سال ۱۳۳۶ میلادی اعدام شد.
بنیو-له-ژوی، روستایی در منطقه بورگونی-فرانش-کنته فرانسه، با جمعیتی کوچک و تاریخی غنی، از جمله سکونت یهودیان در قرون وسطی و معماری تاریخی مانند کلیسای سنت-مادلن و ارمیتاژ دو وال دو سن، شناخته میشود.
آیزایا گافنی (زاده ۱۹۴۴) تاریخدان برجستهای در زمینه یهودیت دوره معبد دوم و تلمودی است. او استاد کرسی تاریخ یهود در دانشگاه عبری اورشلیم و رئیس کالج شالِم از سال ۲۰۱۶ است. تحقیقات او بر بازسازی یهودیت پس از ویرانی معبد و زندگی اجتماعی، سیاسی و مذهبی یهودیان در آن دوران متمرکز است.
ویویرژینای، شهر کوچکی در شهرستان کلایپدا در شمال غربی لیتوانی، با جمعیتی حدود ۸۴۰ نفر در سرشماری ۲۰۱۱، دارای تاریخی تلخ از کشتار یهودیان در دوران جنگ جهانی دوم است. در سپتامبر ۱۹۴۱، صدها زن و کودک یهودی توسط آلمانها و همکاران لیتوانیایی آنها کشته شدند.
ویلهم زوپف، افسر اساس و وکیل آلمانی، در سال ۱۹۰۸ در مونیخ زاده شد. او پس از پیوستن به حزب نازی و اساس، در ادارهٔ امور یهودیها در هلند فعال شد و در تبعید یهودیان به اردوگاههای مرگ نقش داشت. پس از جنگ، به آلمان گریخت و در دههٔ ۱۹۶۰ به جرم مشارکت در کشتار ۸۳۰۰۰ یهودی هلندی محاکمه و به ۹ سال زندان محکوم شد.
اردوگاه گذر مخلن، معروف به پادگان دوسین، در بلژیک اشغالی توسط نازیها تأسیس شد. این اردوگاه بهعنوان مرکزی برای گردآوری یهودیان و کولیهای بلژیکی پیش از تبعیدشان به اردوگاههای مرگ در اروپای شرقی عمل میکرد. بین سالهای ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴، بیش از ۲۵ هزار نفر از این اردوگاه به سوی مرگ فرستاده شدند.
یهودیان از قرن نهم میلادی یا حتی زودتر در سریلانکا (سیلان سابق) حضور داشتهاند. بازرگانان یهودی یمنی برای تجارت به این جزیره سفر میکردند. شواهد تاریخی نشان میدهد که ارتباط یهودیان با سریلانکا ممکن است به هزاران سال پیش برگردد. با ورود پرتغالیها در قرن شانزدهم، بسیاری از یهودیان مجبور به تغییر دین یا ادغام در جمعیت محلی شدند.
فصل ۴۴ کتاب ارمیا، بخشی از کتاب مقدس عبری و عهد عتیق مسیحی، حاوی پیغام نهایی ارمیا به یهودیان ساکن مصر است. این فصل به مهاجرت باقیماندگان یهودا به مصر پس از تبعید به بابل میپردازد و بهعنوان آخرین بخش از خدمت ارمیا شناخته میشود.
کریستینا دانکو، دختر یتیم لهستانی، به دلیل نجات جان یهودیان در دوران هولوکاست و اشغال لهستان توسط نازیها، عنوان «خادمان نیکوکار ملل» را از ید وشم دریافت کرد. او با خطر کردن زندگی خود، دوستان یهودیاش را با تأمین غذا، لباس و پول یاری رساند و در نجات خانواده کوکوشکو نقش کلیدی داشت.
برنارد آبراهامز (۱۸۳۱-۱۸۶۳)، متولد ورشو، به عنوان رئیس کالج یهودیان و دایان (قاضی ربانی) در لندن فعالیت کرد. او پس از مهاجرت به انگلستان، تحت آموزش پدرش و رابای ارشد نتن مارکوس ادلر قرار گرفت. آبراهامز جوانترین دایان جامعه یهودی لندن و نخستین روحانی یهودی انگلیسی با مدرک دانشگاهی بریتانیایی بود. او بنیانگذار انجمن گسترش دانش مذهبی و پدر شش فرزند، از جمله دو روحانی و یک نویسنده، بود.
