عبارت مورد نظر خود را بنویسید
شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۳۱ ژانویه ۲۰۰۱، با تمدید یک ساله مأموریت UNTAET تا ۳۱ ژانویه ۲۰۰۲، بر اهمیت مشارکت مردم تیمور شرقی در اداره امورشان تأکید کرد و خواستار پیگیری استقلال تا پایان سال ۲۰۰۱ شد. همچنین نگرانی خود را از وضعیت پناهندگان و فعالیت شبهنظامیان ابراز داشت.
قطعنامه ۹۶۰ شورای امنیت، انتخابات ۱۹۹۴ موزامبیک را آزاد و عادلانه دانست، از پذیرش نتایج و مصالحة ملی حمایت کرد و جامعه جهانی را به بازسازی این کشور فراخواند.
قطعنامه ۸۸۲ شورای امنیت سازمان ملل در نوامبر ۱۹۹۳ به اتفاق آرا تصویب شد. این قطعنامه ضمن تأکید بر پیشرفتهای صلح در موزامبیک، بر اجرای کامل توافقات رم و عدم تحریک در روند انتخابات و خلع سلاح پافشاری کرد و مأموریت عملیات صلح (ONUMOZ) را تمدید نمود.
نخستین نشست اضطراری ویژه مجمع عمومی سازمان ملل در نوامبر 1956 بحران سوئز را با ایجاد UNEF حل کرد. نشست به دلیل ناکارآمدی شورای امنیت و ارجاع به قطعنامه «اتحاد برای صلح» به مجمع عمومی منتقل شد و پیرسون ایده نیروی پلیس سازمان ملل را مطرح کرد.
قطعنامه ۱۰۷۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۵ به اتفاق آرا تصویب شد، با یادآوری قطعنامههای پیشین، روند انتخابات را بررسی کرده و مأموریت UNMIH در هائیتی را برای هفت ماه دیگر تمدید کرد. این قطعنامه بر اهمیت انتخابات آزاد و عادلانه و نقش UNMIH در ایجاد محیطی امن و باثبات تأکید داشت.
قطعنامه ۵۵ شورای امنیت، مصوب ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۸، در پی گزارش کمیته حسن نیت مبنی بر بنبست در مذاکرات سیاسی و تجاری اندونزی، خواستار پایبندی کامل طرفین به توافقنامه رنویل و اجرای اصول سیاسی آن شد.
قطعنامه ۲۱۱۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۳ تصویب شد. این قطعنامه در راستای فعالیتهای شورا برای حفظ صلح و امنیت بینالمللی و با توجه به اختیارات مندرج در منشور سازمان ملل تدوین شده است.
شورای امنیت سازمان ملل با تصویب قطعنامه ۱۸۰۳ در مارس ۲۰۰۸، ایران را ملزم به توقف کامل غنیسازی اورانیوم و تحقیقات مرتبط با سانتریفیوژ کرد. این قطعنامه سرانجام در ژانویه ۲۰۱۶ و در پی اجرایی شدن برجام لغو شد.
