قطعنامه ۱۳۴۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد

United Nations Security Council Resolution 1347
📅 11 تیر 1405 📄 91 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

قطعنامه ۱۳۴۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۰۱ به اتفاق آرا تصویب شد. این قطعنامه با اشاره به قطعنامه‌های پیشین، فهرستی از نامزدهای قضاوت دائم در دادگاه کیفری بین‌المللی برای رواندا (ICTR) را به مجمع عمومی ارسال کرد.

قطعنامه ۱۳۴۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد، که در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۰۱ به اتفاق آرا تصویب شد، با اشاره به قطعنامه‌های ۹۵۵ (۱۹۹۴)، ۱۱۶۵ (۱۹۹۸) و ۱۳۲۹ (۲۰۰۰)، فهرستی از نامزدهای قضاوت دائم در دادگاه کیفری بین‌المللی برای رواندا (ICTR) را به مجمع عمومی ارسال کرد.

فهرست نامزدهای پیشنهادی توسط دبیرکل کوفی عنان به شرح زیر بود:

  • موئینو آمینو (بنین)
  • فردریک مولا چومبا (زامبیا)
  • وینستون چرچیل ماتانزیما ماکوتو (لسوتو)
  • هاریس مایکل متهگا (مالاوی)
  • آرلت راماروسون (ماداگاسکار)

در آوریل ۲۰۰۱، آرلت راماروسون و وینستون چرچیل ماتانزیما ماکوتو توسط مجمع عمومی انتخاب شدند و تا ۲۴ مه ۲۰۰۳ در ICTR خدمت کردند.

جمع‌بندی

در نهایت، آرلت راماروسون و وینستون چرچیل ماتانزیما ماکوتو در آوریل ۲۰۰۱ توسط مجمع عمومی انتخاب شدند و تا ۲۴ مه ۲۰۰۳ در ICTR خدمت کردند. این قطعنامه گامی مهم در پیشبرد عدالت بین‌المللی و رسیدگی به جنایات رواندا بود.