قطعنامه ۱۶۴۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد

United Nations Security Council Resolution 1642
📅 8 تیر 1405 📄 215 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

قطعنامه ۱۶۴۲ شورای امنیت، که در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۵ به اتفاق آرا تصویب شد، با تأکید بر قطعنامه‌های پیشین درباره قبرس، به ویژه قطعنامه ۱۲۵۱ (۱۹۹۹)، مأموریت نیروی حافظ صلح سازمان ملل در قبرس (یونفیسیپ) را تا ۱۵ ژوئن ۲۰۰۶ تمدید کرد. این قطعنامه بر حل فوری مسئله انسانی افراد مفقود، جلوگیری از تنش‌های نظامی و حمایت از تلاش‌های خنثی‌سازی مین تأکید دارد.

قطعنامه ۱۶۴۲ شورای امنیت سازمان ملل

شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۵، با تصویب قطعنامه ۱۶۴۲، مأموریت نیروی حافظ صلح در قبرس (یونفیسیپ) را تا ۱۵ ژوئن ۲۰۰۶ تمدید کرد. این قطعنامه با تأکید بر قطعنامه‌های پیشین، به ویژه قطعنامه ۱۲۵۱ (۱۹۹۹)، بر لزوم حل فوری مسئله انسانی افراد مفقود تأکید دارد.

شورای امنیت از هر دو طرف، قبرس و قبرس شمالی، خواست تا به طور فوری به مسئله افراد مفقود رسیدگی کنند. همچنین، از ارزیابی دبیرکل، کوفی عنان، مبنی بر بعید بودن خشونت در جزیره و پیشرفت در تلاش‌های خنثی‌سازی مین استقبال شد.

در این قطعنامه، از هر دو طرف خواسته شد از اقداماتی که ممکن است تنش‌ها را تشدید کند، خودداری کنند. شورای امنیت همچنین از تأخیر در یافتن راه‌حل سیاسی ابراز تأسف کرد و نگرانی خود را نسبت به اختلافات در فعالیت‌های ساخت‌وساز مرتبط با گذرگاه اضافی در خیابان لدرا اعلام کرد.

قطعنامه همچنین از بررسی عملیات یونفیسیپ توسط دبیرکل، عبور بیش از نه میلیون نفر از شهروندان یونانی و ترک تبار قبرس، و کمک‌های یونان و قبرس به عملیات حافظ صلح قدردانی کرد.

دبیرکل موظف شد گزارش اجرای این قطعنامه را به شورای امنیت ارائه کند و تلاش‌های یونفیسیپ برای اجرای سیاست مقابله با بهره‌کشی جنسی را تأیید کرد.

شورای امنیت از طرف ترک تبار قبرس خواست تا وضعیت نظامی در استروویلیا را به حالت پیش از ۳۰ ژوئن ۲۰۰۰ بازگرداند.

جمع‌بندی

قطعنامه ۱۶۴۲ با تمدید مأموریت یونفیسیپ، بر لزوم حل مسئله افراد مفقود، جلوگیری از اقدامات تنش‌زا و حمایت از تلاش‌های خنثی‌سازی مین تأکید کرد. همچنین، از طرفین خواستار بازگرداندن وضعیت نظامی به حالت پیشین در استروویلیا شد. این قطعنامه نشان‌دهنده تعهد جامعه بین‌المللی به برقراری صلح و ثبات در قبرس است.