عبارت مورد نظر خود را بنویسید
لا شاپل رویال، ارکستر برجسته موسیقی باروک فرانسه، در سال ۱۹۷۷ توسط فیلیپ هروگ در پاریس بنیان نهاده شد. این گروه با تمرکز بر آثار آهنگسازان بزرگ قرن هفدهم و آثار یوهان سباستین باخ، نقشی کلیدی در احیای موسیقی تاریخی ایفا کرده است.
اسپورتپارک هوهنبرگ، مجموعهای ورزشی در کلن آلمان، با بیش از یک قرن قدمت، میزبان تیمهای فوتبال و راگبی مطرح بوده و با امکانات بهروز، همچنان نقش مهمی در ورزش منطقه ایفا میکند.
پوکاهانتس تایمز، روزنامهای هفتگی از مارلینگتون، ویرجینیای غربی، با سابقهای بیش از یک قرن، نه تنها اخبار محلی را پوشش میدهد، بلکه میراث فرهنگی و تلاشهای محیطزیستی را نیز بازتاب میدهد. این روزنامه شاهد تحولات تکنولوژیکی و اجتماعی بوده و همچنان به عنوان یک منبع معتبر شناخته میشود.
هنرهای رزمی تاریخی اروپا (HEMA) در استرالیا ریشههایی در قرن نوزدهم دارد، پس از دورهای رکود، در اواخر قرن بیستم احیا شد و اکنون به فعالیتی محبوب با باشگاههای متعدد در سراسر کشور تبدیل شده است.
ریمون لِبِگ (1895-1984) مورخ ادبی نامدار فرانسوی بود. او که پسر هانری لِبِگ، متخصص خطوط کهن، بود، در سال 1955 به عضویت آکادمی کتیبهها و نامهنگاریهای زیبا درآمد. لِبِگ همچنین از بنیانگذاران مجله «تاریخ تئاتر» بود.
ساختمان مسکونی ۲۲۰–۲۰۴ خیابان چارلز در والتام، ماساچوست، نمونهای ارزشمند از خانههای چند واحدی مسکونی اوایل قرن بیستم است. این بنا که در سال ۱۹۱۳ ساخته شده، در سال ۱۹۸۹ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد و معماری احیای استعماری را به نمایش میگذارد.
اکسپو ۶۷، نمایشگاه جهانی ۱۹۶۷ در مونترال کانادا، با حضور بیش از ۵۴ میلیون نفر و مشارکت ۶۲ کشور، یکی از موفقترین نمایشگاههای قرن بیستم بود. این رویداد در سال صدمین کانادا برگزار شد و میراثی ماندگار از جمله هابیتات ۶۷ و گره کروی دومینیکون فولر به جا گذاشت.
نام خانوادگی ون خینکل (Van Ginkel) ریشهای هلندی دارد و به معنای «اهل خینکل» است. این نام به منطقهای در استان اوترخت هلند اشاره دارد که از سال ۷۷۷ میلادی در اسناد ذکر شده است. این مقاله به بررسی ریشههای این نام خانوادگی و معرفی چهرههای مشهور با این نام میپردازد.
اورگن میرور، روزنامهای که در سال ۱۹۶۱ توسط جیمی واکر و دان آلفورد تأسیس شد، یکی از دو نشریه مهم سیاهپوستان در پورتلند در دهه شصت میلادی بود. جیمی واکر، شخصیتی چندوجهی و تأثیرگذار در جامعه، نقش برجستهای در انتشار این روزنامه ایفا کرد.
نوئل کلی، بازیکن و مربی برجسته راگبی لیگ استرالیا، یکی از بهترین بازیکنان قرن بیستم بود. او در پستهای فوروارد و هوکر درخشید و با تیمهای وسترن سابربز مگپایز، کوئینزلند و استرالیا افتخارات زیادی کسب کرد. دوران بازی او با چالشها و موفقیتهای فراوانی همراه بود.
یوواس، دهکدهای در منطقه بیکتاو تاتارستان، با جمعیتی حدود ۱۲۵ نفر در سال ۲۰۱۰، قدمتی به قرن هجدهم میلادی دارد. این منطقه شاهد تحولات تاریخی و اداری متعددی بوده است.
جیرولامو ماتئی (۱۵۴۷-۱۶۰۳)، یکی از اعضای برجسته خاندان ماتئی، در دوران پرتلاطم قرن شانزدهم به مقام کاردینالی رسید. او در چندین دوره مهم انتخاب پاپ نقش داشت و از مناصب مهمی در کلیسا برخوردار بود. زندگی او بازتابی از قدرت و نفوذ خاندانهای اشرافی در ایتالیای آن دوران است.
تونی گاردنر، کریکتباز سابق کانادایی، در دههی ۹۰ میلادی در مسابقات معتبر ICC Trophy حضور داشت. او در ۱۳ مسابقه ۲۵۳ دوش کسب کرد و ۲۶ ویکت به ثمر رساند. گاردنر همچنین در ۴ مسابقه یکروزه لیست A برای کانادا بازی کرد.
دوره تِنچو (Tenchō) در تاریخ ژاپن، از سال ۸۲۴ تا ۸۳۴ میلادی، شاهد رویدادهای مهمی بود. این دوران پس از دوره کو نین و پیش از دوره جووا قرار گرفت و امپراتوران جوننا و نیمیو بر ژاپن حکمرانی میکردند. تغییرات تقویمی و وقایع فرهنگی از جمله این دوره برجای مانده است.
وُلکات گرین، منطقهای تاریخی در شهر وُلکات، کانتیکت، با فضایی سبز، کلیسای گنبدی، ساختمان شهرداری و خانههایی از قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی، مکانی دیدنی با یادبودهای جنگی است.
سوزان براونمیلر، روزنامهنگار، نویسنده و فعال فمینیست آمریکایی، بیشتر برای کتاب جنجالی خود «برخلاف میل ما: مردان، زنان و تجاوز» (۱۹۷۵) شناخته میشود. این کتاب که یکی از ۱۰۰ کتاب مهم قرن بیستم معرفی شده، ریشههای تجاوز را در ساختارهای اجتماعی و قدرت مردان بررسی میکند.
وستوارد هو!، کشتی بادبانبان (clipper) ۱۸۵۲، با دو سفر بسیار سریع به سانفرانسیسکو، از بوستون و نیویورک در ۱۰۰ روز، رکورد زد. این کشتی در مسابقهای نزدیک با نپتونز کار، سرانجام به تجارت بردهداری (coolie trade) کشیده شد.
مزرعه گیلفیلان، بنایی تاریخی متعلق به قرن نوزدهم در پنسیلوانیا، با معماری منحصربهفرد و تاریخچهای غنی، اکنون تحت مالکیت انجمن تاریخی منطقه قرار دارد و به روی عموم باز است.
ژوزه تِیکْسیرا دا سילوا، معروف به ژوزه دو تلیْدو یا زِ دو تلیْدو، راهزن پرتغالی قرن نوزدهم بود. او پس از شرکت در شورشی ناموفق و اخراج از ارتش، به راهزنی روی آورد و در نهایت به آنگولا تبعید شد. داستانهای او الهامبخش آثار فرهنگی متعددی شده است.
«زیباییشناسی حماسی» (Gestes esthétiques) به تلفیقی شبهعرفانی از هنرهای تجسمی، ادبیات و موسیقی اشاره دارد. این اصطلاح ریشه در سالنهای روزهصلیبی پاریس در اواخر قرن نوزدهم دارد و آثاری چون «Sonneries de la Rose+Croix» از دل این محیط هنری برخاستند.
