عبارت مورد نظر خود را بنویسید
افرائیم هرتسانو، طراح بازی تختهای اسرائیلی-رومانیایی، مخترع بازی محبوب رومیکاب است. او که در دهه ۱۹۴۰ این بازی را در شرایط ممنوعیت قمار در رژیم کمونیستی ابداع کرد، پس از مهاجرت به اسرائیل، تولید آن را با خانوادهاش آغاز نمود. رومیکاب به پرفروشترین بازی صادراتی اسرائیل تبدیل شد و جوایز بینالمللی کسب کرد.
آلیرف (ALYREF) یک پروتئین هستهای است که توسط ژن ALYREF کدگذاری میشود. این پروتئین بهعنوان یک مولکول همراه و آداپتور صادراتی، نقش حیاتی در صادرات آرانای پیامرسان (mRNA) از هسته سلول ایفا میکند. آلیرف بخشی از کمپلکس TREX است که در پردازش انتهای ۳' و صادرات mRNA پلیآدنینهشده و غیرپلیآدنینهشده دخالت دارد.
راوارهوفن، دهکدهای کوچک در شمال شرقی شبهجزیره ملراکاسلِتا در ایسلند، زمانی بزرگترین بندر صادراتی این کشور بود. با رونق صید شاهماهی در دهههای ۴۰ و ۵۰ میلادی، این دهکده نقش مهمی در اقتصاد ایسلند ایفا کرد. اما پس از کاهش شدید جمعیت شاهماهی، راوارهوفن با رکود مواجه شد. امروزه این دهکده با جمعیتی حدود ۱۸۸ نفر، میزبان بنای مدرن "حجره قطبی" است که الهامگرفته از اساطیر ایسلندی ساخته شده است.
واژه میراسول کاربردهای گوناگونی دارد؛ از نام گیاه آفتابگردان و نامهای خاص در نقاط مختلف جهان گرفته تا فناوری نوین نمایشگر و انواع فلفل. در این مقاله به بررسی جامع این کاربردها میپردازیم.
زانتوکسیوم اسکینیفولیوم، معروف به فلفل خاردار برگمستیک، گیاهی از خانواده مرکبات است که در مناطق معتدل شرق آسیا از جمله چین، ژاپن، کره و تایوان رشد میکند. میوههای این گیاه منبع ادویه سانچو در آشپزی چینی هستند. این گیاه برای اولین بار در سال ۱۸۴۵ توسط گیاهشناسان سیبولد و زوکارینی توصیف شد.
فلفل گانتور، بومی مناطق گانتور و پراکاسام در ایالت آندرا پرادش هند، از معروفترین فلفلهای صادراتی جهان است. این فلفلها به دلیل تنوع رنگ و طعم، در آشپزی هندی و بینالمللی کاربرد گستردهای دارند. بازار اصلی آن، گانتور میرچی یارد، بزرگترین بازار فلفل خشک آسیا است.
ماچانگ، شهری روستایی در شهرستان پودینگ استان گوئیژو چین است. این شهر با جمعیتی حدود ۴۳٬۰۰۰ نفر، دارای ۳۹ روستا و یک جامعه محلی است. ماچانگ از نظر تاریخی اهمیت دارد و از سال ۶۳۰ تا ۱۳۵۱ میلادی بهعنوان مرکز شهرستان پودینگ شناخته میشد. اقتصاد این منطقه بر پایه محصولات کشاورزی مانند میوهی میریکا، فندق، فلفل، انگور، چای و گردو است.
تانک اصلی نبرد ویکرز مارک ۳، محصول سال ۱۹۷۵، آخرین مدل تانکهای ویکرز بود که به تعداد قابل توجهی در خارج فروخته شد. این تانک با بهبودهایی در برجک، زاویه پایینروی توپ اصلی و افزایش مهمات، به بازار صادراتی عرضه شد. کشورهای کنیا، نیجریه و تانزانیا از کاربران اصلی این تانک بودند.
فلفل پنجا، محصولی با مزهای بینظیر از خاک آتشفشانی دره پنجا در کامرون، به شکلهای سبز، سفید، سیاه و قرمز عرضه میشود. این فلفل به دلیل خاک معدنی غنی منطقه، طعمی خاص دارد و تحت عنوان «فلفل پنجا» در ۱۷ کشور آفریقایی و اتحادیه اروپا به عنوان نشان جغرافیایی محافظتشده ثبت شده است.
وانیلوئیدها گروهی از ترکیبات شیمیایی هستند که دارای گروه وانیلیل میباشند. این ترکیبات شامل الکل وانیلیل، وانیلین، اسید وانیلیک، استوانیلون، اسید وانیلیلماندلیک، اسید هوموانیلیک و کپسایسین میشوند. کپسایسین، معروفترین وانیلوئید، با فعالسازی گیرنده TRPV1 باعث احساس سوزش پس از خوردن فلفل تند میشود.
فلفل ماهی، یک رقم کوچک از گونه فلفل سالانو (Capsicum annuum)، ریشه در جوامع آفریقایی-آمریکایی منطقه چساپیک دارد. این فلفل با برگهای خالدار و رنگهای متنوع از سفید و سبز تا قرمز تیره، طعمی تند با واحدهای اسکویل بین ۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ دارد. پس از نزدیک به فراموشی در قرن بیستم، امروز دوباره در میان باغبانان و آشپزها محبوب شده است.
ویروس قهوهای زبرمیوه گوجهفرنگی (ToBRFV) یک بیماری گیاهی از جنس توباموویروس است که نخستین بار در سال ۲۰۱۵ شناسایی شد. این ویروس به سرعت در کشورهای مختلف از جمله اردن، اسرائیل، اروپا، آمریکای شمالی و آسیا گسترش یافت. میزبانان اصلی آن گوجهفرنگی و فلفل هستند. علائم شامل لکههای قهوهای و چروکیده روی میوهها و تغییر شکل برگها است که باعث کاهش کیفیت و غیرقابل فروش شدن محصول میشود.
کدبولی (یا کادابولی) یک تنقل سنتی و خوشمزه از منطقه کونکان هند است که با ترکیبی از آرد نخودچی، اوراد، ماش و برنج، همراه با ادویههایی مانند فلفل، اجواین و زیره تهیه میشود. این تنقل در ایالتهای ماهاراشترا، آندرا پرادش و کارناتاکا محبوبیت دارد و با نامهای مختلف شناخته میشود.
دوزِ دربی شکنجهای بیرحمانه بود که توماس تیسلوود، ناظر مزارع نیشکر در جامائیکا، برای مجازات بردگانی که تلاش به فرار میکردند یا تخلفاتی مانند دزدی غذا مرتکب میشدند، ابداع کرد. این مجازات شامل کتک زدن، مالیدن نمک، آب لیمو و فلفل تند به زخمهای باز و اجبار به خوردن مدفوع میشد. نام این شکنجه از بردهای به نام دربی گرفته شد که در سال ۱۷۵۶ به این روش مجازات شد.
