عبارت مورد نظر خود را بنویسید
هیو براک (۱۹۱۴-۱۹۸۵)، صلحطلب بریتانیایی، سردبیر نشریه «اخبار صلح» (۱۹۵۵-۱۹۶۴)، مروج کنش مستقیم غیرخشونتآمیز و از بنیانگذاران کمیته اقدام مستقیم بود. او نقش مهمی در جنبشهای ضد تسلیحات هستهای و استقلال مستعمرات ایفا کرد.
دیوید هریس (۱۹۴۶-۲۰۲۳)، روزنامهنگار و فعال برجسته آمریکایی، پس از تبدیل شدن به چهرهای شاخص در جنبش ضد جنگ ویتنام و مقاومت در برابر خدمت سربازی، ۵۰ سال در عرصه روزنامهنگاری ملی و بینالمللی درخشید و آثار متعددی از خود به جای گذاشت.
استیفن مور، دومین ارل مونت کاشل، سیاستمدار آنگلو-ایرندی قرن هجدهم بود که زندگیاش با ورود به پارلمان ایرلند، سفر پرماجرا به اروپا و جدایی تلخ از همسرش مارگارت کینگ رقم خورد. ماجرای عشق همسرش و محرومیت او از دیدار فرزندانشان، روایتی تاریخی و دردناک است.
انجمن دوستداران زبان عبری (آگودات حُوِوِعی سفات عیور) سازمانی ملی بود که در اوایل قرن بیستم برای ترویج مطالعه زبان و ادبیات عبری در امپراتوری روسیه تأسیس شد. این انجمن پیشگام جنبش تربیت بود و با تأسیس بیش از شصت شعبه در سراسر روسیه، شبکهای از مهدکودکها و مدارس تربیت معلم عبری را اداره میکرد. این انجمن در سال ۱۹۱۷ توسط رژیم کمونیستی منحل شد.
جوزف کالیمبو، فعال سیاسی و نویسنده زامبیایی، نقش برجستهای در جنبشهای دانشجویی و سیاسی آفریقا داشته است. او با نوشتن کتابها و فعالیتهای اجتماعی، به دنبال تغییر و بهبود وضعیت جوانان و جامعه آفریقا است.
موشه زوی سگال (۱۹۰۴-۱۹۸۵)، شخصیتی برجسته در جنبشهای سیاسی و نظامی اسرائیل، از جمله ارتسل و لهی بود. او به دلیل نواختن شُوفار در دیوار ندبه برخلاف قوانین قیمومیت بریتانیا، و همچنین فعالیتهایش در دفاع از حقوق یهودیان در فلسطین، شناخته شده است.
لورن ال. داسون، جامعهشناس کانادایی، متخصص در مطالعه جنبشهای نوظهور مذهبی، شستشوی مغزی و تأثیر اینترنت بر دین است. تحقیقات اخیر او بر تروریسم مذهبی و رادیکالیزاسیون، بهویژه در میان تروریستهای داخلی، متمرکز است. داسون استاد دانشگاه واترلو و نویسنده کتابهای معتبری در زمینه جامعهشناسی دین است.
بتسی گرییر، نویسنده، سردبیر و سخنران آمریکایی، به عنوان مبتکر و محبوبساز مفهوم «کرافتویسم» شناخته میشود. او با تلفیق هنر و کنشگری، رویکردی نوین در فعالان اجتماعی ایجاد کرده است. گرییر با کتابهایی مانند «کرافتویسم: هنر ساخت و کنشگری» به ترویج این جنبش پرداخته است.
جودیت جیکوبسن، استاد دانشگاه کلمبیا، متخصص اپیدمیولوژی بالینی با تمرکز بر سرطان، آسم و نقش رفتار در پیشگیری از بیماریهاست. او همچنین بهعنوان یکی از بنیانگذاران جنبش حمایت از اسرائیل در دانشگاهها شناخته میشود و بهطور فعال علیه فعالیتهای ضداسرائیلی در محافل آکادمیک مبارزه میکند.
درک رابرت پولارد، زاده آوریل ۱۹۳۹، یک دانشمند شیمی هستهای و فعال برجسته در جنبش پیشاهنگی است. او بهعنوان کمیسر ارشد پیشاهنگی انگلستان و رئیس کمیته قانون اساسی سازمان جهانی پیشاهنگی فعالیت کرده است. پولارد به دلیل خدماتش به پیشاهنگی جهانی، نشان گرگ برنز را دریافت کرد و نقش کلیدی در بنیانگذاری برنامههای آموزشی اروپایی و بریتانیایی ایفا نمود.
ویلیام هنری هریسون هارت (۱۸۵۷-۱۹۳۴)، وکیل و استاد حقوق کیفری دانشگاه هوارد، از چهرههای برجسته در مبارزه با تبعیض نژادی بود. او با پیروزی در پرونده «هارت در برابر ایالت مریلند» (۱۹۰۵)، نقشی کلیدی در محدود کردن قوانین جیم کرو ایفا کرد. هارت همچنین بنیانگذار مدرسه مزرعهای هارت و از بنیانگذاران جنبش نیاگارا بود که مقدمهای برای تأسیس انجمن ملی پیشرفت رنگینپوستان (NAACP) شد.
وین بیدول ویلر (۱۸۶۹-۱۹۲۷) وکیل و رهبر بلندپایهٔ اتحادیهٔ ضد میخانه بود. او نقش کلیدی در تصویب اصلاحیه هجدهم قانون اساسی آمریکا داشت که تولید و فروش مشروبات الکلی را غیرقانونی اعلام کرد. ویلر با استفاده از روشهای سیاسی فشار و کمپینهای رسانهای، جنبش منع الکل را به پیروزی رساند، اما پس از اجرای ممنوعیت، به دلیل روشهای سختگیرانه و عدم انعطاف، نفوذش کاهش یافت.
لیتون، شهری در شهرستان دیویس ایالت یوتا، با جمعیتی بالغ بر ۸۱ هزار نفر در سرشماری ۲۰۲۰، به عنوان پرجمعیتترین شهر این شهرستان شناخته میشود. این شهر با دسترسی آسان به سالت لیک سیتی، فرودگاه بینالمللی و پایگاه هوایی هیل، قطب اقتصادی و گردشگری منطقه است. لیتون با تاریخچهای از جدایی از کیسویل و رشد سریع پس از جنگ جهانی دوم، امروزه به عنوان یک شهر مسکونی و تجاری مدرن شناخته میشود.
فیلم مستند بریتانیایی «هفت روزی که اسپایس گرلز را لرزاند» (۲۰۰۲) به بررسی هفت لحظه کلیدی در تاریخ این گروه دخترانه میپردازد. از تشکیل گروه و نامگذاری اعضای آن توسط مجله تاپ آف د پاپز تا اخراج مدیرشان سایمون فولر و جدایی جری هالیوِل.
انتخابات شورای قانونگذاری ریاست جمهوری مدرس در سپتامبر ۱۹۳۰ برگزار شد. حزب عدالت پیروز شد و پ. مونوسوامی نائیدو به عنوان اولین وزیر ارشد انتخاب گردید. حزب سوارج، به دلیل مشارکت در جنبش نافرمانی مدنی، در انتخابات شرکت نکرد.
توماس ویلیام مرسر، روزنامهنگار و فعال برجسته جنبشهای کارگری و تعاونی بریتانیا بود. او از کارگری ساده در خواربارفروشی تا مدیریت نهادهای تعاونی پیش رفت و با تألیف کتاب و فعالیت در اتحادیهها، نقشی کلیدی در توسعه آموزش و آگاهی کارگران ایفا کرد.
گراد جاما فرح، هجدهمین سلطان قبیله دُلبحَنت از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ بود. او با نام مستعار «فرح» شناخته میشد تا از سلطان همردیف خود در قبیله محامود گراد تمیز داده شود. فرح به دلیل حمایت از جنبش SYL و مخالفت با استعمار بریتانیا مشهور است. او مانند نیاکانش از امضای پیمان با قدرتهای استعماری خودداری کرد و به سنت خودمختاری قبیله پایبند ماند.
جوان آنیکو اوکیا، سیاستمدار اوگاندایی عضو حزب جنبش مقاومت ملی، نخستین زنی است که به عنوان نماینده مجلس از منطقه مادِی اوکولو انتخاب شده است. او در انتخابات عمومی ۲۰۲۱ اوگاندا بدون رقیب پیروز شد و نقش کلیدی در حل مناقشه مرزی دیرینه بین مناطق مادِی اوکولو و ترگو ایفا کرد.
احیاگری پیونگیانگ یا جنبش بزرگ ۱۹۰۷، جنبش پروتستانتی بود که در پیونگیانگ (پایتخت کنونی کره شمالی) و اطراف آن رخ داد. این جنبش تحت تأثیر شخصیتهایی مانند کیل سان-جو، نخستین کشیش پرسبیتریانیسم کرهای، و آر.ای. هاردی، مبلغ کانادایی، شکل گرفت. این جنبش منجر به افزایش گرویدگان پروتستان و نهادینهسازی مسیحیت کرهای شد.
آنتونلا روجیِرو، خواننده ایتالیایی متولد ۱۵ نوامبر ۱۹۵۲ در جنوا، با صدای سوپرانوی سبک و دامنه وکالی بیش از ۴ اکتاو شناخته میشود. او با گروه ماتیابازار به شهرت رسید و ترانههایی مانند «تی سنتو» را اجرا کرد. پس از جدایی از گروه در ۱۹۸۹، فعالیت انفرادی خود را با آلبوم «لیبرا» آغاز کرد و در جشنوارههای سانرمو حضور یافت.
