هیو براک: فعال صلح، سردبیر و پیشگام کنش مستقیم غیرخشونتآمیز
هیو براک (۱۹۱۴-۱۹۸۵) یک صلحطلب مادامالعمر بریتانیایی بود. او بین سالهای ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۴ سردبیری نشریه اخبار صلح (Peace News) را بر عهده داشت، کنش مستقیم غیرخشونتآمیز را ترویج میکرد و یکی از بنیانگذاران کمیته اقدام مستقیم (Direct Action Committee) بود که پیشزمینهای برای کمیته ۱۰۰ (Committee of 100) محسوب میشود.
زندگی و فعالیتهای اولیه
هیو براک در ۱۵ مه ۱۹۱۴ متولد شد و در مدرسه چاپ لندن (London School of Printing) آموزش چاپ را دید. او در طول جنگ جهانی دوم به عنوان یک معترض وجدانی (conscientious objector) خدمت کرد.
در مه ۱۹۴۰، با توجه به مقررات جدید دفاعی و درخواستها در پارلمان برای ممنوعیت نشریه اخبار صلح، چاپخانه از ادامه کار امتناع کرد و انجمن روزنامهفروشان عمده که دو سوم توزیع را بر عهده داشت، از توزیع آن دست کشید. براک به همراه سردبیر، هامفری مور، و برادرش اشلی، مسئولیت چاپ نشریه را بر عهده گرفتند. آنها با نادیده گرفتن تهدیدات احتمالی تحت مقررات موجود و با همکاری گروههای صلح در سراسر بریتانیا، زنجیره توزیع داوطلبانه و کارآمدی را ایجاد کردند.
براک در سال ۱۹۴۱ به مدت شش ماه زندانی شد. در همین دوره، همسرش آیلین، پسرشان جرمی را به دنیا آورد. آنها همچنین دختری به نام کارولین داشتند که در سال ۱۹۴۴ متولد شد.
سردبیری «اخبار صلح» و تمرکز بر مبارزات
براک در سال ۱۹۴۶ به عنوان دستیار سردبیر اخبار صلح منصوب شد و در سال ۱۹۵۵ به مقام سردبیری رسید. او تمرکز این نشریه را به سمت مبارزات برای خلع سلاح هستهای، کنش مستقیم غیرخشونتآمیز و جنبش آزادی مستعمرات تغییر داد. در سال ۱۹۵۵، او ژن شارپ، پژوهشگر آمریکایی را برای پوشش جنبش حقوق مدنی به اخبار صلح آورد. در آن زمان، این روزنامه ارگان رسمی اتحاد پیمان صلح (Peace Pledge Union - PPU) بود، اما این ارتباط رسمی در سال ۱۹۶۱ قطع شد. براک در سال ۱۹۶۴ اخبار صلح را ترک کرد.
اعتراضات غیرخشونتآمیز در بریتانیا
بین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۲، اخبار صلح بیش از ۱۶۰ مقاله به بحث درباره ارتباط گاندی با غرب اختصاص داد. در دهه ۱۹۵۰، هیو براک نقش مهمی در رشد اعتراضات غیرخشونتآمیز در بریتانیا ایفا کرد.
در نوامبر ۱۹۴۹، اتحاد پیمان صلح کمیسیونی برای مطالعه مقاومت غیرخشونتآمیز و ایدههای گاندی تأسیس کرد. در دسامبر ۱۹۵۱، برخی از اعضا گروه «عملیات گاندی» را برای سازماندهی کنش مستقیم غیرخشونتآمیز با الهام از گاندی تشکیل دادند. از اهداف این گروه میتوان به خروج نیروهای آمریکایی از بریتانیا و پایان دادن به تولید سلاحهای اتمی توسط بریتانیا اشاره کرد. براک دبیر این گروه بود. فعالیتهای این گروه با یک تحصن (sit-down) در مقابل وزارت جنگ در ۱۱ ژانویه ۱۹۵۲ آغاز شد. یازده معترض در مقابل وزارت جنگ نشستند و پیش از این، پلیس را مطلع کرده بودند. معترضان در برابر دستگیری مقاومت نکردند و با پیروی از اصول عدم خشونت، به اتهامات خود اعتراف کردند.
اعتراضات دیگری نیز در آلدرمستون، میلدهال، پورتون داون و مؤسسه تحقیقات انرژی اتمی در هارول برگزار شد. راهپیمایی اعتراضی به آلدرمستون در سال ۱۹۵۲ تنها ۳۵ شرکتکننده داشت و راه را برای راهپیماییهای بزرگتر آلدرمستون که از سال ۱۹۵۸ آغاز شد، هموار کرد.
در سال ۱۹۵۷، هیو براک یکی از اعضای کمیتهای بود که اعتراضاتی را علیه آزمایش بمب هیدروژنی بریتانیا در جزیره کریسمس در اقیانوس آرام ترتیب داد. این کمیته بعدها به کمیته اقدام مستقیم تبدیل شد که راهپیمایی آلدرمستون ۱۹۵۸ را سازماندهی کرد. با تشکیل کمیته ۱۰۰ در سال ۱۹۶۰ که نافرمانی مدنی علیه سلاحهای هستهای را در مقیاس بزرگتر سازماندهی میکرد، کمیته اقدام مستقیم با سازمان جدید ادغام شد.
سالهای پایانی
پس از ترک اخبار صلح، براک تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۵ به فعالیتهای خود در زمینه کمپینهای صلح ادامه داد. او تعداد زیادی سند و مقاله را جمعآوری کرد که پس از مرگش توسط همسرش آیلین به دانشگاه برادفورد (University of Bradford) اهدا شد.
کتابخانه یادبود هیو براک (The Hugh Brock Memorial Library) در کیتوه، زامبیا، به یادبود او تأسیس شد.