عبارت مورد نظر خود را بنویسید
«زیباییشناسی حماسی» (Gestes esthétiques) به تلفیقی شبهعرفانی از هنرهای تجسمی، ادبیات و موسیقی اشاره دارد. این اصطلاح ریشه در سالنهای روزهصلیبی پاریس در اواخر قرن نوزدهم دارد و آثاری چون «Sonneries de la Rose+Croix» از دل این محیط هنری برخاستند.
مروری بر تاریخچه تراموای شهر پروجا در ایتالیا؛ از راهاندازی آن در سال ۱۸۹۹ تا جایگزینی با اتوبوسهای برقی در سال ۱۹۴۳. این تراموا نقش مهمی در اتصال مرکز تاریخی شهر به ایستگاه راهآهن داشت.
مسابقه دوچرخهسواری پاریس-تورز در سال ۱۹۴۳، سی و هفتمین دوره این رقابت بود که در تاریخ ۳۰ مه برگزار شد. گابریل گودین، قهرمانی این دوره را از آن خود کرد.
مروری بر خطوط تراموا در پایتخت بلژیک، بروکسل. با این راهنما، مسیرهای مختلف تراموا و ایستگاههای کلیدی آنها را بشناسید.
لوبوف یگوروا، بالرین برجسته روسی، با رقص در باله امپریال و باله روس، به شهرت جهانی رسید. او که از شاگردان سرشناس بود، سالها در پاریس به آموزش بالرینهای آینده پرداخت و میراث ماندگاری از خود به جای گذاشت.
فواره فلاح، معروف به فواره مصری، در سال ۱۸۰۶ در پاریس ساخته شد. این اثر که الهامگرفته از کمپین مصر ناپلئون بناپارت است، توسط معمار فرانسوا-ژان براله و مجسمهساز پیر-نیکولا بوواله خلق شده و از سال ۱۹۷۷ در فهرست آثار تاریخی فرانسه قرار دارد.
الن آندره، بازیگر و مدل برجسته فرانسوی، چهرهای ماندگار در شاهکارهای نقاشانی چون مانه، دگا و رنوار است. او علاوه بر مدلینگ، از پیشگامان بازیگری به سبک ناتورالیسم در تئاتر پاریس بود.
برت وایسبورد، رماننویس، فیلمنامهنویس و تهیهکننده فیلمهای سینمایی، در سال ۱۹۴۹ متولد شد. او با افتخار از دانشگاه ییل فارغالتحصیل شد و در دوران دانشجویی در پاریس و تایلند فعالیتهای فرهنگی و آموزشی داشت. وایسبورد پس از راهاندازی شرکت تولید فیلم خود، در دهه ۸۰ میلادی فیلمهایی چون "Ghost Story" و "Raggedy Man" را تهیه کرد و از سال ۱۹۸۷ تا کنون به اداره کسبوکار سرمایهگذاری خود مشغول است.
«مادام کلوز» (Maison Close) سریالی درام فرانسوی است که داستانش در روسپیخانهای مجلل در پاریس سال ۱۸۷۱ میگذرد. این سریال به تلاش سه زن برای رهایی از شرایط دشوارشان و معضلات اخلاقی و اجتماعی آن دوران میپردازد.
ایز مورسینگ (۱۸۷۸-۱۹۶۹) هنرمند سوئدی چندرشتهای بود که در مجسمهسازی، نقاشی و طراحی صحنه فعالیت داشت. او استودیوهای شخصی در پاریس و استکهلم داشت و در ۱۹۵۳ تئاتری را تأسیس کرد.
ایستگاه پورت دوآواسی (Porte de Choisy) در منطقه ۱۳ پاریس، نقطهای کلیدی برای دسترسی به خط ۷ مترو، ترامواهای T3a و T9 است. این ایستگاه با تاریخچهای غنی از سال ۱۹۳۰، شاهد تحولات متعددی در مسیرهای حملونقل عمومی بوده و با وجود کاهش مسافران در دوران کرونا، همچنان نقشی مهم ایفا میکند.
فرنان پرِفُنتِن (1888-1949) معمار، عکاس و منتقد هنری برجسته کانادایی بود. او در مونترال متولد شد، در رشته معماری تحصیل کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشتههای تاریخ هنر و باستانشناسی به پاریس رفت. پرِفُنتِن در مونترال به عنوان معمار فعالیت کرد و مجله هنری 'Le Nigog' را بنیان نهاد.
ایستگاه فرون پاپولار، ایستگاه خط ۱۲ متروی پاریس در مرز آوبرویلیر و سن-دنی است. این ایستگاه در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۲ به عنوان پایانه شمالی خط ۱۲ افتتاح شد و نام آن از میدان فرون پاپولار گرفته شده که به ائتلاف احزاب چپ فرانسه (۱۹۳۶-۱۹۳۸) اشاره دارد. ساخت آن با تکنیکهای حفاری پیچیده همراه بود.
ایستگاه پیشنهادی متروشواگه در مونیخ، بر کرانه شرقی رود ایزار، با هدف اتصال خطوط ریلی منطقهای به خط تراموا ۲۵ و بهبود دسترسی حملونقل عمومی به منطقههای متروشواگه و گرونوالد احداث خواهد شد.
کتاب «شبهای کارگر» نوشته ژاک رانسیر، مجموعهای از نوشتههای کارگران در پاریس میانه قرن نوزدهم است که به تجربیات اولیه سوسیالیسم و آگاهی طبقاتی پرولتاریا میپردازد. این اثر که بر اساس رساله دکتری رانسیر نگاشته شده، نگاهی عمیق به ریشههای جنبشهای کارگری دارد.
قهرمانیهای اروپای جودو ۱۹۹۲ در پاریس، فرانسه از ۷ تا ۱۰ می ۱۹۹۲ برگزار شد. این رویداد مهم ورزشی شامل مسابقات مردان و زنان در دستههای وزنی مختلف بود و مدالها بین کشورهای اروپایی تقسیم شد.
آرتور لینتون، دوچرخهسوار بریتانیایی، با پیروزی در مسابقه بوردو-پاریس ۱۸۹۶ و شکستن رکورد یک ساعته دوچرخهسواری ولز شناخته میشود. اما مرگ او در جوانی، تنها دو ماه پس از آن پیروزی، با شایعاتی درباره دوپینگ همراه شد که تا به امروز ادامه دارد.
کلیسای جامع نوتردام مانت، یکی از آثار برجسته معماری گوتیک، با تاریخچهای غنی و طراحی منحصربهفرد، داستانی از دوران قرون وسطی را روایت میکند. این کلیسا که در نزدیکی پاریس واقع شده، شاهد وقایع تاریخی مهمی بوده و معماری آن الهامبخش بسیاری از بناهای مذهبی دیگر بوده است.
ماریا فرناندز ده تینوکو، نویسنده و باستانشناس آماتور کاستاریکایی، با تحصیل در انگلستان و علاقهمندی به فرهنگهای بومی، آثاری چون رمانهای «یونتا» و «زولای» را خلق کرد. او در دوران همسرش به عنوان بانوی اول کاستاریکا خدمت کرد و پس از تبعید، فعالیتهای باستانشناسی و هنری خود را در پاریس و سپس در کاستاریکا ادامه داد. فرناندز ده تینوکو در سال ۱۹۴۹ مدال فلورانس نایتینگل را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۲ مستندی درباره زندگی او ساخته شد.
والتر ام. آیکمن (۱۸۵۷–۱۹۳۹)، هنرمند برجسته آمریکایی، در حکاکی، قلمزنی، طراحی نشان کتاب و هنر بصری تبحر داشت. او که در نیویورک متولد شد، آثار ماندگاری از خود به جا گذاشت و در رویدادهای هنری مهمی چون نمایشگاه جهانی پاریس و نمایشگاه جهانی شیکاگو مدال کسب کرد. آثار او در موزههای معتبر نگهداری میشوند.
