لوبوف یگوروا: بالرین افسانه‌ای روسی

لوبوف نیکولایونا یگوروا (زاده نامشخص – درگذشته ۱۸ اوت ۱۹۷۲) بالرین برجسته روسی بود که در باله امپریال و باله روس به شهرت رسید.

زندگی و حرفه

لوبوف یگوروا در سن پترزبورگ روسیه به دنیا آمد. او در مدرسه تئاتر امپریال سن پترزبورگ نزد اکاترینا وازم، انریکو ککتی و آنا یوهانسون، باله را آموخت. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۸۹۸، فعالیت خود را به عنوان کوریفی (Coryphée) در باله امپریال در تئاتر مارینسکی آغاز کرد و در سال ۱۹۱۴ به مقام بالرین رسید.

نقش میرتا در نمایش ژیزل، توجه سرگئی دیاگیلف را به او جلب کرد. دیاگیلف او را برای نقش پرنسس فلورین در نمایش زیبای خفته در سال ۱۹۱۸ انتخاب کرد و در آنجا با واسلاو نیژینسکی هم‌بازی شد. او همچنین در نقش‌های دیگری با باله روس به روی صحنه رفت.

آخرین اجرای یگوروا در سال ۱۹۱۷ در تئاتر مارینسکی، در نمایش دریاچه قو بود. با این حال، او به رقصیدن ادامه داد و در سال ۱۹۲۱، نقش اورورا را در نمایش شاهزاده خفته اثر دیاگیلف در لندن ایفا کرد. پس از بازنشستگی از صحنه، او از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۶۸ ریاست مدرسه باله روس در پاریس را بر عهده داشت و در سال ۱۹۳۷ شرکت باله خود را تأسیس کرد. او در سال ۱۹۶۴ نشان شوالیه لژیون دونور (Chevalier de l'Ordre des arts et lettres) را دریافت کرد.

از شاگردان برجسته او می‌توان به سرژ لیفار، آنتون دولین، ایوان مونسی، کاترین لیترفیلد و زلدا فیتزجرالد اشاره کرد. زلدا فیتزجرالد در سال ۱۹۲۵ در رمان خود با نام Save Me the Waltz، تجربه شاگردی خود را نزد «مادام» توصیف کرده است. یکی دیگر از شاگردان او، لوسیا جویس، دختر نویسنده ایرلندی، جیمز جویس بود.

زندگی شخصی

در نوامبر ۱۹۱۷، یگوروا با شاهزاده نیکیتا سرگئیویچ تروبتسکوی (۱۸۷۷-۱۹۶۳) ازدواج کرد که پدرش مدیر موزه ارمیتاژ بود. او پس از سوء مدیریت ثروت خود، در سال ۱۹۷۲ در خانه‌ای سالمندان در پاریس درگذشت.