عبارت مورد نظر خود را بنویسید
درماتیت اسید آبیتیک نوعی التهاب پوستی تماسی است که اغلب در نوازندگان و ورزشکاران به دلیل تماس با کلوفون رخ میدهد. این عارضه باعث خارش و قرمزی در دست، صورت و گردن میشود.
اتاندرواستات یک استروئید مصنوعی و استر اتینیلآندروستندیول است که در دهه ۱۹۵۰ برای درمان سرطان سینه و پروستات بررسی شد، اما هرگز به بازار عرضه نشد. این دارو اثرات استروژنی و ضدگونادوتروپیک دارد.
پادلیپورفین، با نام تجاری تکواد، دارویی است که برای درمان سرطان پروستات در مردان به کار میرود. این دارو عوارض جانبی شایعی مانند مشکلات ادراری و جنسی دارد و در سال ۲۰۱۷ در اتحادیه اروپا تأیید شد.
آمادهسازی بستر زخم (WBP) رویکردی سیستماتیک برای مدیریت زخم است که با شناسایی و رفع موانع بهبود، به نتایج موفقیتآمیزتری منجر میشود. این مفهوم که در ابتدا در جراحی پلاستیک مطرح شد، امروزه با استفاده از چارچوبهایی مانند TIME (مدیریت بافت، کنترل التهاب و عفونت، تعادل رطوبت، پیشرفت اپیتلیال) به طور گسترده در درمان زخمهای مزمن به کار میرود.
تولیپ (TOLLIP) پروتئین آداپتور بازدارندهای است که نقش مهمی در مسیر گیرندههای شبه تول (TLR) و سیستم ایمنی ذاتی ایفا میکند. این پروتئین با تنظیم ارتباطات سلولی، به همجوشی اندولیزوزوم و اتوفاگوزوم کمک کرده و حذف التهاب را تسهیل مینماید.
CLIP4، یا پروتئین پیوند دهنده حاوی دامنه CAP-Gly، نقش مهمی در تنظیم ریزلولهها دارد. این پروتئین در انسان توسط ژن CLIP4 کدگذاری میشود و ساختار آن شامل دامنههای CAP-Gly و تکرارهای آنکرین است. بیان CLIP4 عمدتاً در قشر آدرنال و گره دهلیزی-بطنی رخ میدهد و در تنظیم ریزلولهها دخیل است. تحقیقات نشان میدهد که CLIP4 ممکن است در پیشرفت سرطانهای کلیه، معده و پروستات نقش داشته باشد و همچنین در فیبروز کبدی و لوپوس اریتماتوز سیستمیک افزایش مییابد.
آبیتوزومب یک آنتیبادی مونوکلونال انسانیشده علیه CD51 است که برای هدف قرار دادن متاستازهای استخوانی در سرطان پروستات مقاوم به اختهسازی بررسی شده است.
اکونازول/تریامسینولون یک داروی ترکیبی پوستی است که برای درمان عفونتهای قارچی پوست به کار میرود. این دارو با ترکیب یک ضدقارچ ایمیدازولی و یک کورتیکواستروئید موضعی، هم ریشه قارچ را از بین میبرد و هم التهاب و خارش را تسکین میدهد.
پروستاتیت مزمن به التهاب طولانیمدت غده پروستات اشاره دارد. این عارضه بیشتر (در ۹۰ تا ۹۵ درصد موارد) به شکل سندرم درد مزمن لگن ظاهر میشود. نوع باکتریایی و التهاب بدون علامت نیز از سایر اشکال این بیماری هستند که شناخت تفاوتهایشان برای درمان اهمیت دارد.
