درماتیت اسید آبیتیک چیست؟
درماتیت اسید آبیتیک نوعی درماتیت تماسی است که غالباً در ارتباط با استفاده از ابزارهای موسیقی و تجهیزات ورزشی مشاهده میشود.
علل بروز حساسیت
عامل اصلی این عارضه، واکنش بیشحساسیتی به محصولات حاوی اسید آبیتیک، مانند کلوفون (Rosin/Colophony) است. کلوفون مادهای است که برای افزایش اصطکاک به کار میرود. برای مثال:
- نوازندگان سازهای زهی (ویولن، ویولا، ویولنسل و کنترباس) برای گیرایی بهتر آرشه روی سیمها، قالبهای کلوفون را روی آن میکشند.
- رقصندگان باله و فلامنکو برای کاهش لغزش روی صحنه، پودر کلوفون را به کفشهای خود میمالند.
- ژیمناستها، پرتابگران بیسبال و بازیکنان بولینگ برای بهبود چسبندگی دست و کنترل بهتر ابزار از این ماده استفاده میکنند.
شایعترین نواحی درگیر در این نوع درماتیت، دستها، صورت و گردن هستند. همچنین مواردی از بروز این حساسیت ناشی از وجود اسید دهیدروآبیتیک در پانسمانهای هیدروکلوئیدی بدون نسخه گزارش شده است.
تشخیص و تشخیص افتراقی
بیماریهای پوستی در نوازندگان فراتر از حساسیتهای ساده است و شامل موارد زیر میشود:
- آسیبهای ناشی از اصطکاک (مانند "گردن ویولننوازان")
- تعریق بیش از حد (Hyperhidrosis)
- آکنه مکانیکا
- اختلالات عروقی
سایر موادی که ممکن است باعث درماتیت تماسی تحریکی یا آلرژیک شوند عبارتند از: چوب رزوود، آبنوس ماکاسار، چوب کوکوبولو، چوب سیاه آفریقایی، نیکل، آرشه، پروپولیس (برهموم)، کروم و پارافنیلندیآمین. برای شناسایی دقیق علت عارضه، انجام تست پچ (Patch testing) توصیه میشود.
روشهای درمان
درمان این وضعیت معمولاً شامل استفاده از کورتیکواستروئیدها، مواد قابض و داروهای کراتولیتیک است. این بیماریهای پوستی تمایل به عود مجدد دارند، مگر اینکه از تماس با ماده محرک اجتناب شود. اگرچه قطع استفاده از ساز یا ابزار ورزشی در تقریباً تمام موارد باعث بهبودی کامل میشود، اما این راهکار برای افراد حرفهای معمولاً غیرعملی است.