16 مقاله — صفحه 1 از 2
داوری اجباری فرایندی حقوقی است که در آن دولت، طرفین یک منازعه کارگری (کارگران و کارفرمایان) را ملزم به حل اختلاف از طریق داوری میکند. این روش معمولاً زمانی اعمال میشود که اعتصاب احتمالی منافع عمومی را به خطر بیندازد. در استرالیا، این سیستم از سال ۱۹۰۶ با تأسیس دادگاه آشتی و داوری اجرایی شده و با اصلاحات متعدد ادامه یافته است.
اعتصاب دوختکاران فورد در سال ۱۹۶۸، حرکتی تاریخی در انگلستان بود که توسط زنان کارگر کارخانه فورد در داگنهام آغاز شد. این اعتصاب که به رهبری زنانی مانند رز بولند و آیلین پولن صورت گرفت، در اعتراض به تبعیض دستمزد جنسیتی بود و نهایتاً به تصویب قانون برابری دستمزد در سال ۱۹۷۰ منجر شد.
اتحاد قوانین کار (ELA) یک شرکت حقوقی بینالمللی متشکل از وکلای تخصصی در حوزههای کار، استخدام و مهاجرت است که بر مسائل مرتبط با قوانین کار و مهاجرت تمرکز دارد. این اتحادیه با دفتر مرکزی در سانفرانسیسکو، بیش از ۳۰۰۰ وکیل در بیش از ۱۰۰ کشور و تمام ۵۰ ایالت آمریکا را در عضویت خود دارد.
براد پیتر اَواکیَن، سیاستمدار آمریکایی با ریشه ارمنی، به عنوان نماینده دموکرات در مجلس و سنای اورگن و همچنین کمیسر کار این ایالت فعالیت کرده است. او در سال ۲۰۰۸ به این سمت منصوب و در انتخابات سراسری انتخاب شد. اَواکیَن در زمینه حمایت از حقوق کارگران و خانوادهها شهرت دارد و جوایز متعددی دریافت کرده است.
اتحادیه کارگران نانوایی بلفاست، یک اتحادیه کارگری بود که از حقوق کارگران صنعت نانوایی در ایرلند شمالی دفاع میکرد. این اتحادیه با سابقهای طولانی، از سال ۱۸۱۷ فعالیت خود را آغاز کرد و در نهایت در سال ۱۹۳۰ در اتحادیه کارگران حملونقل و عمومی ادغام شد.
ویلیام امانوئل، وکیل آمریکایی با تخصص در حقوق کار، بهعنوان عضو هیئت روابط کار ملی آمریکا فعالیت کرده است. او پیش از این، سهامدار شرکت حقوقی لیتلر مندلسون بود و در کالیفرنیا بهعنوان وکیل طرف کارفرما فعالیت میکرد. امانوئل در سال ۲۰۱۷ توسط دونالد ترامپ برای عضویت در هیئت روابط کار ملی نامزد شد و با حمایت گروههای تجاری تأیید شد.
بسی مارگولین (۱۹۰۹-۱۹۹۶) وکیل و فعال آمریکایی بود که نقش کلیدی در شکلگیری قوانین کار منصفانه در ایالات متحده ایفا کرد. او بهعنوان وکیل وزارت کار آمریکا، ۲۷ پرونده را در دیوان عالی کشور مطرح کرد و در ۹۳٪ آنها پیروز شد. مارگولین همچنین از بنیانگذاران سازمان ملی زنان بود.
بیمه بیکاری در فرانسه از سال ۱۹۵۸ توسط شارل دوگل تأسیس شد. این سیستم تحت نظارت سازمان مستقل UNEDIC اداره میشود و مزایا تنها به افرادی تعلق میگیرد که شرایط خاصی را داشته باشند. در طول سالها، این سیستم با چالشهایی مانند کسری بودجه و اصلاحات متعدد مواجه شده است.
قانون هیئتهای بازرگانی ۱۹۱۸، قانونی کلیدی در پارلمان بریتانیا بود که نظام حقوق کار این کشور پس از جنگ جهانی اول را شکل داد. این قانون با تمرکز بر مذاکره جمعی و تعیین دستمزد حداقل، نتیجه گزارش دوم کمیته وایتلی بود و نظام پراکنده مقابله با کار اجباری را گسترش داد.
اتحادیه کارگران بخش عمومی و خصوصی کانادا (PPWC) یک اتحادیه کارگری مستقر در بریتیش کلمبیا است که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد. این اتحادیه از بدو تأسیس در ۱۹۶۹ با کنفدراسیون اتحادیههای کارگری کانادا مرتبط بوده است. PPWC با تأکید بر استقلال از جنبشهای بینالمللی تحت سلطه آمریکا و افزایش دموکراسی سازمانی، نقش مهمی در جنبش کارگری کانادا ایفا کرده است.
پرونده مککارتنی علیه مدیریت اورسلی هاوس (۲۰۰۶) یک حکم مهم در حقوق کار بریتانیا است که به قانون حداقل دستمزد ملی ۱۹۹۸ میپردازد. خانم مککارتنی، مدیر مقیم یک مرکز مسکونی، مدعی بود که از استراحت کافی و دستمزد حداقل محروم شده است. دادگاه تجدیدنظر به نفع او رأی داد و زمان آمادهباش او را جزئی از ساعات کاری قلمداد کرد.
مفهوم دستمزد برابر برای کار برابر، حقوق کارگری است که بر اساس آن، افراد در یک محل کار باید دستمزد یکسانی دریافت کنند. این مفهوم بیشتر در زمینه تبعیض جنسیتی و شکاف دستمزد جنسیتی مورد استفاده قرار میگیرد. دستمزد برابر به طیف کاملی از پرداختها و مزایا، از جمله حقوق پایه، پرداختهای غیر حقوقی، پاداشها و مزایا اشاره دارد.
