بیمه بیکاری در فرانسه برای اولین بار در سال ۱۹۵۸ توسط شارل دوگل تأسیس شد. این سیستم تحت نظارت سازمان مستقل UNEDIC اداره میشود که به طور برابر توسط اتحادیههای کارگری و انجمنهای کارفرمایان کنترل میگردد. مزایای بیکاری تنها به افرادی تعلق میگیرد که شرایط خاصی را داشته باشند.
تاریخچه
در ابتدا، این سیستم فقط به کارمندان بخش تجارت اعمال میشد. با گذشت زمان، چالشهای مالی و اصلاحات متعددی در سیستم ایجاد شد. در دهه ۱۹۸۰، افزایش نرخ بیکاری UNEDIC را به مرز ورشکستگی رساند، اما با توافق بین کارفرمایان و اتحادیهها، مزایا کاهش یافت و به مدت زمان پرداخت حق بیمه بستگی پیدا کرد.
شرایط دریافت مزایا
بر اساس توافقنامه ۲۰۰۹، متقاضیان باید شرایطی مانند جستجوی فعال کار، عدم رسیدن به سن بازنشستگی، توانایی جسمی برای کار و داشتن سابقه پرداخت حق بیمه را داشته باشند.
مدت زمان پرداخت مزایا
مزایا به مدت زمان پرداخت حق بیمه بستگی دارد، اما حداکثر ۷۳۰ روز و حداقل ۱۲۲ روز است. افراد بالای ۵۰ سال ممکن است تا ۱۰۹۵ روز مزایا دریافت کنند.