ایوانکریس اسمیت ویل (Yvonnecris Smith Veal)، زادهٔ ۱۹۳۶، پزشک آمریکایی است که بیشتر بهخاطر رهبری و تلاشهایش برای حمایت از پزشکان زن آمریکاییِ آفریقاییتبار شناخته میشود. او نخستین زنی بود که ریاست هیئت امنا انجمن ملی پزشکی را بر عهده گرفت و در دانشکده پزشکی ویرجینیا نیز یکی از نخستین دانشجویان آفریقاییتبار به شمار میرفت.
زندگی اولیه و تحصیل در میانه تبعیض
ایلونکریس اسمیت در آهوسکی، کارولینای شمالی، به دنیا آمد و ده خواهر و برادر داشت. گراهام و رجینالد، دو تن از برادران او، از خلبانان توسکگی بودند؛ گروهی از خلبانان آفریقاییتبار که در جریان جنگ جهانی دوم خدمت کردند.
او تحصیلات کارشناسی خود را در دانشگاه همپتون، که آن زمان مؤسسه همپتون نام داشت، گذراند و در سال ۱۹۵۷ فارغالتحصیل شد. سپس وارد دانشکده پزشکی ویرجینیا شد و به پنجمین دانشجوی آفریقاییتبار این دانشکده تبدیل گردید. در آن دوران، دانشجویان سیاهپوست حتی اجازه نداشتند در مراسم فارغالتحصیلی دانشجویان سفیدپوست حضور پیدا کنند.
همین برخورد تبعیضآمیز مسیر حرفهای ویل را شکل داد. او در سراسر عمر کاریاش برای حضور برابر آفریقاییتبارها در پزشکی تلاش کرد و بلافاصله پس از فارغالتحصیلی به انجمن ملی پزشکی (National Medical Association) پیوست. ویل در سال ۱۹۶۲، با وجود همه موانع، مدرک پزشکی خود را گرفت و برای گذراندن دوره رزیدنتی اطفال به مرکز بیمارستانی کینگز کانتی در بروکلین، نیویورک، رفت.
مسیر شغلی و تأثیرگذاری
ویل فعالیت حرفهای خود را بهعنوان پزشک در مطب خصوصی در نیویورک آغاز کرد. در دهه ۱۹۷۰، مسئولیتهای رهبری بیشتری در مراکز سلامت جامعه بر عهده گرفت و به تدریج به چهرهای شناختهشده در پیوند میان پزشکی، عدالت اجتماعی و سلامت عمومی تبدیل شد.
در سال ۱۹۸۴، زمانی که همکاری خود را با خدمات پستی ایالات متحده آغاز کرد، به عنوان پزشک طب کار مشغول شد؛ سازمانی که تا پایان دوران کاریاش در آن ماند. در سال ۱۹۹۳، ویل به مقام مدیر ارشد پزشکی ارتقا یافت و هنگامی که حملات سیاهزخم سال ۲۰۰۱ جان کارکنان پستی را تهدید کرد، همچنان در همین نقش خدمت میکرد.
نقش او در حفظ سلامت کارکنان در جریان آن بحران مورد تقدیر قرار گرفت. تجربه ویل نشان میدهد که رهبری پزشکی فقط به تشخیص و درمان محدود نیست؛ گاهی مدیریت بحران، دفاع از حقوق کارکنان و حفظ اعتماد عمومی نیز بخشی از رسالت پزشک است.
افتخارها، جوایز و عضویتها
در طول دههها فعالیت، ایوانکریس ویل جایگاههایی را در اختیار گرفت که برای زنان و پزشکان آفریقاییتبار در آن زمان دستاوردی کمنظیر به شمار میرفت. مهمترین افتخارها و عضویتهای او عبارتاند از:
- رئیس هیئت امنا انجمن ملی پزشکی (۱۹۸۹)
- رئیس انجمن ملی پزشکی (۱۹۹۵)
- دریافت جایزه مری مکلئود بثون از شورای ملی زنان آفریقاییتبار (۱۹۹۶)
- دریافت جایزه ملی مدیران پزشکی خدمات پستی ایالات متحده (۱۹۹۷ و ۲۰۰۲)
- دریافت جایزه پیناکل از منطقه یک انجمن ملی پزشکی (۲۰۱۴)
- دریافت جایزه میراث از انجمن پزشکی سوزان اسمیت مککینی استیوارد (۲۰۱۶)
- عضو دلتا سیگما تتا
- عضو شورای ملی زنان آفریقاییتبار
- عضو انجمن پزشکی آمریکا
- عضو کالج آمریکایی طب کار و محیط زیست
- عضو انجمن ملی پیشرفت مردم رنگینپوست (NAACP)
میراث ایوانکریس ویل
اهمیت ایوانکریس ویل فقط در عنوانهایی نیست که به دست آورد، بلکه در راهی است که برای دیگران هموار کرد. او در دورانی که تبعیض نژادی و جنسیتی مسیر تحصیل و اشتغال پزشکان را محدود میکرد، با حضور در نهادهای حرفهای، پذیرفتن مسئولیتهای مدیریتی و دفاع از سلامت کارکنان، الگویی از پایداری و رهبری اخلاقی ساخت.