یحیی ابراهیم پاشا (۱۹۳۶–۱۸۶۱) سیاستمدار مصری بود که از مارس ۱۹۲۳ تا ژانویه ۱۹۲۴ بهعنوان شانزدهم نخستوزیر مصر خدمت کرد.
او در بهباسین متولد شد و در مدرسه کپتیک قاهره و مدرسه حقوق قاهره تحصیل کرد. در ۱۸۸۰ از مدرسه حقوق فارغالتحصیل شد و بهعنوان دستیار استاد در مدرسه السون مشغول به کار شد، مقامی که از ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۱ حفظ کرد. سپس بهعنوان استاد کمکی در دانشکده مدیریت مدرسه حقوق مشغول شد و از ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۲ در این مقام بود.
او همچنین به تدریس حقوق و ترجمه پرداخت و بهعنوان رئیس دانشکده مدیریت در مدرسه حقوق از ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۸ خدمت کرد.
یحیی ابراهیم پاشا با وجود وفاداری به کاخ، نقش کلیدی در مخالفت با فسخ قانون اساسی ۲۳ داشت و با وجود اینکه در ۱۹۲۴ از سمت نخستوزیری استعفا داد، اما تا ۱۹۳۵ در رأس سنای مصر باقی ماند.
او بهخاطر قضاوتهای عادلانه و برنامه ساده و صریح خود در اجرای قانون اساسی، لقب شیخ القضاه (رئیس قضات) را کسب کرد.