ویلی گایگر، متولد ۱۷ اوت ۱۸۷۸ در لاندسوت و درگذشته ۱۱ فوریه ۱۹۷۱ در مونیخ، نقاش آلمانی و استاد آکادمی هنرهای زیبای مونیخ بود. او پسر یک معلم بود و تحصیلات خود را در مدرسه هنرهای دستی و دانشگاه فنی مونیخ گذراند. گایگر از سال ۱۹۰۳ نزد فرانتس فون استوک در آکادمی مونیخ تحصیل کرد و جوایزی مانند جایزه ملی و بورس تحصیلی شاک را دریافت نمود.
او با سفر به اسپانیا، ایتالیا و شمال آفریقا، تحت تأثیر نقاشان اسپانیایی مانند گویا، ولاسکز و ال gréco قرار گرفت. گایگر به عنوان یک طراح گرافیک موفق، جایزه ویلا رومانا را در سال ۱۹۱۰ دریافت کرد و با نویسندگانی مانند ریچارد دهمل و فرانک وِدِکایند همکاری داشت.
پس از بازگشت به مونیخ، به عنوان استاد مدرسه هنرهای تزئینی مشغول به کار شد و به کپی آثار نقاشان اسپانیایی و خلق پرترههایی مانند پرتره هانسبفیتسنر، آهنگساز، پرداخت. با روی کار آمدن نازیها، به دلیل مخالفت سیاسی از تدریس در آکادمی لایپزیگ محروم شد و آثارش «منحط» خوانده شد. با این حال، پس از جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۶ دوباره به تدریس در کالج هنرهای زیبای مونیخ پرداخت و در سال ۱۹۵۱ جایزه فرهنگی شهر مونیخ را دریافت کرد.