عبارت مورد نظر خود را بنویسید
انجمن اجتماعی آلمان، سازمانی مدافع سیاستهای اجتماعی است که در ۱۹۱۷ برای حمایت از جانبازان جنگ جهانی اول تأسیس شد. این تشکل پس از انحلال در دوران نازیها، دوباره شکل گرفت و امروز علاوه بر حمایت از معلولان، برای حقوق بازنشستگان و حداقل دستمزد میجنگد.
هانس شوئدلر، افسر آلمانی و از اعضای ارشد حزب نازی و اساس، نقش مهمی در اداره اردوگاههای کار اجباری و ایجاد گتو کراکوف ایفا کرد. او در پایان جنگ جهانی دوم با خودکشی به زندگی خود پایان داد.
النا شیرمان، شاعر یهودی روس (۱۹۰۸-۱۹۴۲)، در دوران جنگ جهانی دوم به دست نازیها کشته شد. او پس از تحصیل در رشته زبان و ادبیات روسی، به نوشتن شعر و گردآوری قصههای عامیانه پرداخت. اشعار او اغلب حول محور عشق نافرجامش به یکی از شاگردانش میچرخید. النا در نهایت در سال ۱۹۴۲ هنگام انجام وظیفه در جبهه جنگ اسیر شد و به طرز فجیعی به قتل رسید.
زیردریایی یو-۱۲۲۶ از نوع IXC/40 متعلق به نیروی دریایی آلمان نازی بود که در جنگ جهانی دوم خدمت کرد. این شناور در نوامبر ۱۹۴۳ ساخته شد و در مأموریت گشتزنی خود در اقیانوس اطلس، پس از گزارش خرابی اسنورکل ناپدید شد و سرنوشت آن با ابهام مواجه ماند.
مقاله به دو حمله راهبردی شوروی در منطقه دونباس اشاره دارد: حمله ناموفق ژوئیه ۱۹۴۳ برای بازپسگیری از نازیها و حمله موفقیتآمیز اوت ۱۹۴۳ که منجر به اخراج نیروهای آلمانی شد.
آرتور تربیش، نویسنده و نظریهپرداز نژادپرست اتریشی، با وجود ریشههای یهودی، به یکی از چهرههای برجسته ضد یهود تبدیل شد. او به نازیسم اولیه کمک کرد و در شکلگیری ایدئولوژی حزب نازی در اتریش نقش داشت. تربیش در آثار خود به ترویج نظریات نژادی و یهودستیزی پرداخت.
ارنست دوم (1863-1950)، شاهزاده هوهنلوهه-لانگنبورگ، نجیبزاده آلمانی و نایبالسلطنه دوکنشین زاکسن-کوبورگ و گوتا بود. او که نوه برادرزاده ملکه ویکتوریا بود، در دوران نوجوانی پسرعموی همسرش، شارل ادوارد، بر دوکنشین حکومت کرد. او همچنین عضو حزب نازی بود و پس از جنگ جهانی دوم به زندگی خصوصی بازگشت.
بزرگراه A18 لهستان، مسیری کوتاه اما مهم در جنوب غربی این کشور، از مرز آلمان تا بزرگراه A4 امتداد دارد. این بزرگراه که بخشی از مسیر اروپایی E36 است، داستانی از ساخت در دهه ۱۹۳۰، بازسازیهای متعدد و در نهایت تکمیل هر دو مسیر در سال ۲۰۲۳ را روایت میکند.
شرکت AGO Flugzeugwerke یک کارخانه ساخت هواپیما آلمانی از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۴۵ فعالیت داشت. این شرکت در دورههای مختلف، از جمله جنگ جهانی اول، بین دو جنگ و در دوران نازی، هواپیماهای نظامی و آموزشی مختلفی تولید کرد و در تولید Focke-Wulf Fw 190 نقش کلیدی ایفا کرد.
اریک لارسن در «در باغ جانوران» زندگی دیپلماتیک ویلیام داد، سفیر آمریکا در آلمان نازی، و خانوادهاش را در برلین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ دنبال میکند؛ از امید اولیه به اصلاح رژیم تا درک تدریجی وحشت نازیسم.
هانس هوتیگ، از فرماندهان ارشد اساس و اردوگاههای کار اجباری نازیها بود. او پس از خدمت در جنگ جهانی اول، به صفوف نازیها پیوست و به دلیل بیرحمیهایش در بوخنوالد و سایر اردوگاهها شهرت یافت. او در نهایت توسط دادگاه فرانسه به حبس ابد محکوم شد.
فالک هارناک، کارگردان و فیلمنامهنویس آلمانی بود که در دوران نازیها به صف مقاومت پیوست. او پس از تبرئه در دادگاه مردمی، به یونان گریخت و به پارتیزانها ملحق شد. هارناک در دوران پس از جنگ، با ساخت فیلمهای مهمی درباره مقاومت، بر سینمای آلمان ماندگار شد.
ادی جاکو، بازمانده چندین اردوگاه کار اجباری آلمان نازی در جنگ جهانی دوم، خاطرات تلخ خود را پس از مهاجرت به استرالیا در کتابی روایت کرد. او این کتاب را در ۱۰۰ سالگی منتشر کرد و به پرفروشترین اثر تبدیل شد. نام اصلی او آبراهام بود، اما نام خود را به افتخار خواهرش که او را «ادی» صدا میزد، تغییر داد.
آدام رممله، سیاستمدار سوسیالدموکرات اهل بادن، از فعالان اتحادیههای کارگری تا وزیر و رئیس دولت بادن بود و دو بار نیز قربانی سرکوب نازیها شد.
ویلهلم کوهلر، مورخ هنر آلمانی، از ۱۹۲۴ در دانشگاه ینا تدریس کرد و در ۱۹۳۲ بهدلیل تنش با حکومت نازی به آمریکا رفت. او در هاروارد به چهرهای اثرگذار در مطالعات هنر تبدیل شد و در ۱۹۵۳ بازنشسته شد.
نشان حمله پیادهنظام، یک نشان نظامی آلمانی در جنگ جهانی دوم بود که به سربازان ورماخت و وافن-اساس برای شرکت در حملات پیادهنظام اعطا میشد. این نشان در دو نسخه نقرهای (برای پیادهنظام سبک) و برنزی (برای پیادهنظام مکانیزه) صادر شد و پس از جنگ، نسخهای بدون نمادهای نازی از آن مجوز پوشش یافت.
ماکس هیرمر، دانشمند، ناشر و عکاس برجسته آلمانی بود که علیرغم برکناری توسط نازیها، با تأسیس انتشاراتی موفق، گنجینههای بینظیری از هنر و باستانشناسی را به تصویر کشید و ماندگار کرد.
ویلیبالد گورلیت، موسیقیشناس نامدار آلمانی و پسر مورخ هنر، کورنلیوس گورلیت بود. او بنیانگذار بخش موسیقیشناسی دانشگاه فرایبورگ و از چهرههای کلیدی جنبش ارگ به شمار میرفت. گورلیت در دوران نازیها به دلیل تباری یهودی از مقام خود برکنار شد، اما پس از جنگ به فعالیتهای علمی خود ادامه داد.
رابرت هاپکا، مهندس صدای برجسته و فیلمبردار تلویزیون، مهاجرتی موفق از اتریش نازیزده به آمریکا داشت. او با ثبت هزاران عکس صمیمانه از رهبر ارکستر توسکانینی و مستندسازی مجسمه پییتای میکلآنژ، نام خود را در تاریخ هنر و موسیقی جاودانه کرد.
یادداشت اوبرفورن سندی است که در بهار ۱۹۳۳ منتشر شد و آتشسوزی رایشستاگ را توطئهای از سوی گورینگ و گوبلز میدانست. نازیها آن را جعلی خواندند، اما بعدها مشخص شد روزنامهنگاران کمونیست مهاجر در پاریس این سند را تولید و توزیع کردهاند.
