ویل وین: شهردار جنجالی و پیشگام محیط‌زیستی آستین

Will Wynn
📅 10 تیر 1405 📄 794 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

ویل وین، سیاستمدار و تاجر آمریکایی است که از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ شهردار آستین تگزاس بود. او با تمرکز بر توسعه پایدار و انرژی‌های سبز، شهر را به سمت حفظ محیط‌زیست سوق داد، اما دوران شهرداری‌اش با حواشی و اتهامات خشونت نیز همراه بود.

خانواده و ریشه‌ها

ویلیام پاتریک وین که با نام ویل وین شناخته می‌شود، در ۱۰ سپتامبر ۱۹۶۱ در بیومانت تگزاس متولد شد و ششمین فرزند خانواده بود. او در سال ۱۹۸۴ با مدرک طراحی محیطی و با درجه ممتازی از دانشگاه تگزاس ای‌اندام فارغ‌التحصیل شد. با وجود تولد در شرق تگزاس، ریشه‌های خانوادگی او در آستین و منطقه مرکزی بسیار عمیق است؛ دو تن از نیاکان او یعنی جیمز و جولیا الیو، در سال ۱۸۴۳ در جنوب شهرستان ویلیامسون ساکن شدند.

پدربزرگش، دانیل ل‌مستر، در دهه ۱۹۲۰ نماینده شهرستان باستروپ در مجلس ایالتی بود. همچنین ریڈلی ات، پسرعموی پدربزرگش، در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ فروشگاه عمومی چکر فرانت (که اکنون فریش‌پلاس نام دارد) را در هاید پارک ساخت و مدیریت کرد. بخشی از تاریخ خانواده او در کتاب‌های نویسندگانی چون جی. فرانک دوبی، هری کریسمن، سارا مسی، سی.ال. سونیکسن و لئون متس ثبت شده است. وین در سال ۱۹۸۱ به آستین نقل مکان کرد و پدر دو دختر است.

آغاز فعالیت حرفه‌ای

وین بیش از ۲۰ سال در صنعت املاک تجاری تجربه دارد و پروژه‌های کوچک و بزرگی را مدیریت کرده است؛ از جمله بازسازی ۴۰ میلیون دلاری فروست بانک پلازا در خیابان کانگرس مرکز آستین. او در سال ۱۹۹۷ شرکت سیویتاس اینوستمنتز را برای تمرکز بر پروژه‌های مرمت بناهای تاریخی تأسیس کرد. وین عضو مؤسسه زمین شهری است و معتقد است تنها با بهبود چشمگیر شیوه‌های استفاده از زمین، می‌توان چالش‌هایی مانند ترافیک، کیفیت هوا، توانایی پرداخت مسکن و حفاظت از محیط‌زیست را در آستین حل کرد.

پیش از انتخاب به شورای شهر در سال ۲۰۰۰، او رئیس ائتلاف مرکز آستین و مدیر موزه کودکان و انجمن میراث آستین بود. وین همواره از حامیان اصلی تبدیل مرکز آستین به پویاترین هسته شهری کشور بوده است. او در سال ۲۰۰۱ از بنیان‌گذاران سازمانی بود که بعدها «چشم‌انداز مرکز تگزاس» نام گرفت.

شهرداری آستین

رأی‌دهندگان آستین در ۳ مه ۲۰۰۳، وین را به عنوان پنجاهمین شهردار این شهر انتخاب کردند تا جایگزین گاس گارسیا شود. او سه سال بعد با کسب بیش از ۷۸ درصد آرا مجدداً به این سمت رسید. وین از ابتدا پیشتاز رقابت بود، حمایت اکثر گروه‌ها را کسب کرد و بودجه بسیار بیشتری نسبت به رقبایش (دنی توماس و جنیفر گیل) جمع‌آوری کرد. مدیریت قوی او در زمان پناهندگی سیل‌زدگان طوفان کاترینا در آستین (۲۰۰۵) نیز محبوبیتش را افزایش داد.

وین در مقام شهردار، رئیس هیئت‌مدیره شرکت انرژی آستین (نهمین شرکت برق عمومی در آمریکا) بود. او بر موفق‌ترین برنامه برق سبزِ حمایت‌شده توسط یک شرکت برق در آمریکا نظارت داشت؛ برنامه‌ای که به گفته وزارت انرژی آمریکا چهار سال پیاپی رتبه اول را کسب کرد. همچنین برنامه بهره‌وری انرژی این شرکت، نیازی به احداث یک نیروگاه زغال‌سنگ ۵۰۰ مگاواتی در حوالی آستین را از بین برد. برنامه ساختمان‌سازی سبز این شرکت نیز که اولین نمونه در جهان بود، الهام‌بخش شکل‌گیری شورای ساختمان‌سازی سبز آمریکا و جنبش ملی این حوزه شد.

شرکت انرژی آستین با دارایی بیش از ۳.۵ میلیارد دلار و درآمد سالانه ۱.۲ میلیارد دلار، نزدیک به ۱۵۰۰ کارمند دارد و تا ۳۰۰۰ مگاوات برق تولید می‌کند. ترکیب سوختی آن شامل ۳۵ درصد گاز طبیعی، ۲۹ درصد زغال‌سنگ، ۲۳ درصد انرژی هسته‌ای و ۱۱ درصد انرژی‌های تجدیدپذیر (عمدتاً بادی) است. لی لفینگ‌ول در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۹ جایگزین وین شد.

جایزه‌ها

وین در دوران جوانی به عنوان «آستینی سال» انتخاب شد. او اولین جایزه قهرمان مناظر را از سازمان مناظر آستین دریافت کرد و به عنوان «مدیر انرژی سال» از سوی انجمن مهندسان انرژی معرفی شد. او از فارغ‌التحصیلان برجسته دانشکده معماری دانشگاه تگزاس ای‌اندام است و جایزه معتبر خدمات عمومی چارلز اچ. پرسی را از ائتلاف صرفه‌جویی در انرژی گرفت. همچنین پس از واکنش آستین به طوفان کاترینا، انجمن ملی کارگران اجتماعی او را به عنوان «مقام رسمی محلی سال» برگزید.

عضویت‌ها

او عضو ائتلاف شهرداران علیه سلاح‌های غیرقانونی است؛ گروه دوجانبه‌ای که با هدف «ایمن‌سازی جامعه با حذف سلاح‌های غیرقانونی از خیابان‌ها» توسط توماس منینو (شهردار فقید بوستون) و مایکل بلومبرگ (شهردار پیشین نیویورک) تأسیس شد.

جاده‌های عوارضی

شهردار وین در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۴ به نفع طرح جاده‌های عوارضی سازمان برنامه‌ریزی کلان‌منطقه پایتخت (کمپو) رأی داد. این اقدام باعث شد کمیته مردم تگزاس برای حمل‌ونقل کارآمد، حرکتی برای برکناری او آغاز کند. داوطلبان بیش از ۳۶ هزار امضا جمع کردند، اما برای قرار گرفتن رأی‌گیری برکناری در برگه رأی ۷ مه ۲۰۰۵، به ۴۰ هزار امضا نیاز بود و تلاش‌ها ناکام ماند.

جنجال‌ها و محکومیت

در ۱۷ مارس ۲۰۰۶، مردی به مهمانی ساختمان آپارتمانی وین در مرکز آستین راه یافت. وین پس از درگیری فیزیکی با او و بیرون راندنش عذرخواهی کرد. با این حال، آن مرد ادعا کرد شهردار پس از دستور خروج، او را تا بیرون تعقیب کرده و خفه‌اش کرده است.

در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۷، وین با یک راننده کامیون که ترافیک ساعت اوج صبحگاهی در خیابان پنجم مرکز آستین را مسدود کرده بود، درگیر شد و به او فحاشی کرد. شهردار بعداً عذرخواهی کرد و اعتراف کرد که «دشنام‌های سنگینی» داده است.

در ۵ مارس ۲۰۰۸، دادستان‌های شهرستان تراویس، وین را به اتهام تعرض در ماجرای لوک جانسون به یک تخلف خُرد (کلاس سی) متهم کردند. قاضی دستور داد وین در کلاس‌های مدیریت خشم شرکت کند.

جمع‌بندی

ویل وین چهره‌ای دووجهی در سیاست و مدیریت شهری آستین دارد؛ از یک سو با برنامه‌های پیشگامانه سبز و توسعه پایدار، تحولی شگرف در شهر ایجاد کرد و از سوی دیگر، رفتارهای شخصی و حمایت از جاده‌های عوارضی، انتقادات و حتی محکومیت قضایی را برایش به همراه داشت. میراث او ترکیبی از دستاوردهای بزرگ زیست‌محیطی و جنجال‌های فراوان است.