زبانهای هندی غربی
زبانهای هندی غربی شاخهای از خانواده زبانهای هندوآریایی هستند که عمدتاً در ایالتهای هاریانا، غرب اوتار پرادش و منطقه بوندلکند در مادهایا پرادش هند مورد استفاده قرار میگیرند. این زبانها از سوراسنی پراکریت تکامل یافتهاند.
گستره جغرافیایی
زبانهای هندی غربی در مقایسه با همتای شرقی خود، گستردگی و تعداد گویشور بیشتری دارند. این زبانها در کشورهای هند، پاکستان، فیجی و منطقه کارائیب صحبت میشوند. در هند، عمدتاً در مناطق غربی اوتار پرادش (شامل منطقه برجی)، بوندلکند، مادهایا پرادش، دهلی، هاریانا و بخشهایی از منطقه دکن استفاده میشوند. در پاکستان، توسط مهاجرین (مهاجرین هندی پس از تقسیم) صحبت میشود.
هندی به عنوان زبان میانجی در بخش وسیعی از پاکستان و شمال هند (کمربند هندی) و زبان تجارت در آندامان و آروناچال پرادش عمل میکند.
زبانها و گویشها
- برجی (۱.۶ میلیون گویشور)
- هاریانوی (۱۰ میلیون گویشور)
- بوندلی (۶.۵ میلیون گویشور)
- کاناوجی (۹.۵ میلیون گویشور)
- هندی (۲۵۰ میلیون گویشور)
گویشهای دیگر شامل دکنی، حیدرآبادی، داکاییا، رختا، کاوراوی، بمبئی هندی، بیهاری هندی، آندامان کریول هندی، هفلونگ هندی و یهودی-اردو هستند.