وی هیلبرت: حافظ میراث زبان لوشوتسید

Vi Hilbert
📅 5 تیر 1405 📄 163 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

وی هیلبرت (۱۹۱۸-۲۰۰۸)، سالخورده قبیله آپر اسکاجیت و آخرین گویشور کامل زبان بومی لوشوتسید، نقش کلیدی در حفظ فرهنگ و زبان بومی شمال‌غربی آمریکا داشت. او به عنوان مدرس دانشگاه واشینگتن، نویسنده دستورزبان و فرهنگ لوشوتسید، و برنده جوایز ملی، میراث زبانی قوم خود را برای نسل‌ها مستندسازی کرد.

زندگی و میراث وی هیلبرت

وی هیلبرت (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۱۸ - درگذشته ۱۹ دسامبر ۲۰۰۸) سالخورده قبیله آپر اسکاجیت و آخرین گویشور کامل زبان لوشوتسید بود. او که در حاشیه رودخانه اسکاجیت در ایالت واشینگتن متولد شد، عمر خود را وقف حفظ زبان و فرهنگ بومی‌اش کرد.

هیلبرت ۱۷ سال (۱۹۷۱-۱۹۸۸) در دانشگاه واشینگتن زبان لوشوتسید تدریس کرد و به دیجیتالی‌سازی نوارهای صوتی دهه ۱۹۵۰ این زبان پرداخت. آثار او در آرشیو صوتی دانشگاه حفظ شده است.

جوایز و آثار

او در ۱۹۸۹ به عنوان «گنجینه زنده واشینگتن» و در ۱۹۹۴ برنده بورس میراث ملی از سوی رئیس‌جمهور کلینتون شد. هیلبرت با همکاری زبان‌شناس تام هس، دستورزبان و فرهنگ لوشوتسید را تالیف کرد و کتاب‌هایی درباره داستان‌ها و نام‌أماكن منطقه پوجت ساوند منتشر نمود.

زندگی شخصی

هیلبرت سه بار ازدواج کرد و سه فرزند به نام‌های دنی، لویس و ران داشت. همسر سومش، دانی هیلبرت، که در حمله پرل هاربر جان سالم به در برده بود، فرزندان او را به فرزندی پذیرفت. هیلبرت در ۲۰۰۸ در خانه‌اش در لاکانر درگذشت و باغ گیاه‌شناسی و سالن دانشگاه سیاتل به نام او نامگذاری شد.

جمع‌بندی

وی هیلبرت نه تنها به عنوان آخرین گویشور کامل لوشوتسید، بلکه به عنوان پلی بین نسل‌ها شناخته می‌شود. تلاش‌های او در آموزش، نگارش و آرشیو زبان و فرهنگ بومی، الهام‌بخش حفظ هویت قومی در عصر مدرن است. نامگذاری باغ گیاه‌شناسی و سالن دانشگاه سیاتل به نام او، یادآور تاثیر پایدارش بر جامعه است.