جنگ‌های توتوپوست: درگیری‌های مرکزی آمریکا در اواخر قرن نوزدهم

جنگ‌های توتوپوست: نبردی برای توتوپوست، نه پیروزی

جنگ‌های توتوپوست، سه درگیری نظامی بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۶ در آمریکای مرکزی بودند. مردم گواتمالا به تمسخر این جنگ‌ها را «جنگ توتوپوست» نامیدند، زیرا تنها منجر به مصرف زیاد این غذای ذرت‌پایه شد، بدون اینکه نبرد واقعی رخ دهد.

پیشینه (۱۸۹۰)

در ۲۲ ژوئن ۱۸۹۰، فرانسیسکو منندز، رئیس‌جمهور السالوادور، توسط ژنرال کارلوس ازتا سرنگون شد. بسیاری از مقامات مرتبط با دولت سابق به گواتمالا گریختند و از رئیس‌جمهور مانوئل لیساندو باریاس برسیان درخواست کمک کردند. باریاس برسیان، با باور به ادعاهای دروغین، در ۲۷ ژوئن ۱۸۹۰ به السالوادور اعلان جنگ داد.

جنگ اول

سربازان گواتمالایی به مرز السالوادور اعزام شدند، اما پیشرفت آنها متوقف شد. پس از ماه‌ها بن‌بست، در ۲۱ اوت ۱۸۹۰ پیمان صلح امضا شد. این جنگ به دلیل مصرف زیاد توتوپوست برای تغذیه سربازانی که هرگز نبرد نکردند، اقتصاد کشور را آسیب رساند.

فاصله زمانی (۱۸۹۵–۱۹۰۳)

در ۱۸۹۵، السالوادور، هندوراس و نیکاراگوئه جمهوری مرکزی بزرگ را تشکیل دادند، اما گواتمالا از پیوستن خودداری کرد. این جمهوری در ۱۸۹۸ پس از کودتا در السالوادور منحل شد.

جنگ‌های دوم و سوم

در ۱۹۰۲، تلاش‌ها برای احیای جمهوری مرکزی بزرگ از سر گرفته شد. در ۱۹۰۳، رئیس‌جمهور السالوادور، توماس رگالادو، به گواتمالا اعلان جنگ داد. جنگ سوم در ۱۹۰۶ رخ داد و با حمله السالوادور و مکزیک به گواتمالا همراه بود. پس از دو ماه، جنگ پایان یافت و رگالادو در گواتمالا کشته شد.