تیلورون (Tilorone) که با نامهای تجاری مانند آمیزین (Amixin) و لاوومکس (Lavomax) نیز شناخته میشود، اولین ترکیب مصنوعی شناخته شده با وزن مولکولی کم است که به صورت خوراکی مصرف شده و قادر به القای اینترفرون است. این دارو در برخی کشورها که نیازی به مطالعات دو سویه و کنترل شده با دارونما ندارند، از جمله روسیه، به عنوان یک داروی ضدویروسی مورد استفاده قرار میگیرد. همچنین، اثربخشی آن علیه ویروس ابولا در مطالعات بر روی موشها به اثبات رسیده است.
فارماکولوژی
تیلورون با فعالسازی مسیرهای سلولی، منجر به افزایش تولید اینترفرون در بدن میشود. اینترفرونها پروتئینهایی هستند که نقش کلیدی در پاسخ ایمنی بدن به عفونتهای ویروسی ایفا میکنند.
منابع
- داروهای ضدویروسی
- فلورنونها
- فنول اترها
- ترکیبات دیاتیلآمینو