ایمونولوژی

27 مقاله — صفحه 1 از 3

آپوبک3G: آنزیم کلیدی در مقابله با HIV

آپوبک3G (APOBEC3G) آنزیمی انسانی است که به عنوان بخشی از سیستم ایمنی ذاتی، نقش مهمی در مقابله با ویروس‌های پس‌گرد مانند HIV ایفا می‌کند. این آنزیم با ایجاد جهش در DNA ویروس، تکثیر آن را مختل می‌کند. با این حال، HIV با استفاده از پروتئین Vif، فعالیت آپوبک3G را خنثی می‌کند.

15 تیر 1405

مولکول‌های چسبندگی سلولی شبه ایمونوگلوبولین (IgSF CAM)

مولکول‌های چسبندگی سلولی شبه ایمونوگلوبولین (IgSF CAM) بخشی از سوپرخانواده ایمونوگلوبولین هستند که در چسبندگی سلول‌ها نقش دارند. این مولکول‌ها با دامنه‌های خارجی شبه ایمونوگلوبولین و تکرارهای فیبرونکتین نوع III مشخص می‌شوند و در تعاملات همسان و ناهمسان سلولی مشارکت دارند.

15 تیر 1405

پروتئین شبه‌کلش ۱۸

پروتئین شبه‌کلش ۱۸ (KLHL18) یک پروتئین انسانی است که توسط ژن KLHL18 کدگذاری می‌شود. برای بررسی عملکرد این پروتئین، از جانداران مدل مانند موش‌های ناک‌اوت شرطی استفاده شده است. آزمایش‌های انجام‌شده شامل غربالگری فنوتیپی استاندارد و بررسی‌های عمیق ایمونولوژیکی است.

14 تیر 1405

CD19: پروتئین کلیدی در سلول‌های B و درمان سرطان

CD19 یک پروتئین غشایی است که در تمام سلول‌های B انسان بیان می‌شود. این پروتئین نقش مهمی در رشد، بقاء و عملکرد سلول‌های B دارد و به‌عنوان نشانگر زیستی در تشخیص لنفوم و درمان ایمونوتراپی لوسمی استفاده می‌شود. CD19 از طریق تعامل با مولکول‌هایی مانند CD21 و CD81، آستانه فعال‌سازی گیرنده سلول B را کاهش می‌دهد و در تنظیم سیگنال‌دهی سلولی نقش دارد.

14 تیر 1405

آن سرلز دو گروت: پزشک، ایمونولوژیست و کارآفرین

آن سرلز دو گروت، پزشک و کارآفرین برجسته، بنیانگذار و مدیرعامل شرکت ایپی‌واکس است. او با سابقه‌ای در آموزش دانشگاهی و تحقیقات ایمونولوژی، به توسعه ابزارهای نوین در واکسن‌شناسی و ایمونوانفورماتیک پرداخته است. دو گروت همچنین بنیانگذار کلینیک اسپرانزا است که خدمات پزشکی رایگان به افراد فاقد بیمه ارائه می‌دهد.

14 تیر 1405

لگومین: پروتئین کلیدی در سیستم ایمنی و سرطان

لگومین، پروتئینی است که توسط ژن LGMN کدگذاری می‌شود. این آنزیم سیستئین پروتئاز، با خاصیت هیدرولیز پیوندهای آسپارژینیل، در فرآیندهای سیستم ایمنی مانند ارائه آنتی‌ژن‌ها به سلول‌های MHC کلاس II نقش دارد. بیان این پروتئین در سلول‌های دندریتیک بالغ و ارتباط آن با تومورهای جامد، آن را به موضوع مهمی در تحقیقات پزشکی تبدیل کرده است.

13 تیر 1405

مایکل نویبرگر: زیست‌شناس و ایمونولوژیست بریتانیایی

مایکل نویبرگر (۱۹۵۳-۲۰۱۳)، زیست‌شناس و ایمونولوژیست بریتانیایی، به‌خاطر تحقیقات پیشگامانه‌اش در زمینه نقش تخریب دی‌ان‌ای در سیستم ایمنی شناخته می‌شود. او در کمبریج تحصیل کرد و بیشتر دوران کاری‌اش را در آزمایشگاه زیست‌شناسی مولکولی (LMB) گذراند. نویبرگر جوایز متعددی دریافت کرد، از جمله عضویت در انجمن سلطنتی و جایزه گلسکوسمیت‌کلاین.

13 تیر 1405

سی14اورف93: پروتئین هسته‌ای با نقش ایمنی

سی14اورف93 پروتئینی است که توسط ژن سی14اورف93 کدگذاری می‌شود. این پروتئین کروی با انتهای C حفظ‌شده، عمدتاً در هسته سلول قرار دارد. بیان آن در تمام بافت‌ها به جز بافت عصبی بالاست، اما در سلول‌های T و سایر بافت‌های ایمنی به طور قابل توجهی بیشتر است.

11 تیر 1405

کایماز: آنزیم کلیدی در سلول‌های ماست و پاسخ‌های التهابی

کایمازها خانواده‌ای از آنزیم‌های سرین پروتئاز هستند که عمدتاً در سلول‌های ماست یافت می‌شوند. این آنزیم‌ها در فرآیندهای التهابی، تنظیم فشار خون و بیماری‌هایی مانند آسم و آترواسکلروز نقش دارند. کایمازها با تجزیه آنژیوتنسین I به II در ایجاد فشار خون بالا مؤثرند و به‌عنوان نشانگر در عفونت‌های انگل‌ها مانند نماتد استفاده می‌شوند.

11 تیر 1405

امیسیزوماب (هم لیبرا): داروی نوین برای درمان هموفیلی A

امیسیزوماب، با نام تجاری هم لیبرا، یک آنتی‌بادی مونوکلونال دوسوی انسانی‌شده است که توسط شرکت‌های ژننتک و چوگای برای درمان هموفیلی A توسعه یافته است. این دارو با تقلید عملکرد فاکتور VIII، روند انعقاد خون را در بیماران هموفیلی A بهبود می‌بخشد. امیسیزوماب در سال ۲۰۱۷ در آمریکا برای بیمارانی که به درمان‌های قبلی مقاوم شده بودند، تأیید شد و در سال ۲018 برای سایر بیماران هموفیلی A نیز مجوز گرفت.

11 تیر 1405

گیرنده اینترلوکین ۱۷ سی

گیرنده اینترلوکین ۱۷ سی یک پروتئین است که در انسان توسط ژن IL17RC کدگذاری می‌شود. این ژن یک پروتئین تراغشایی تک‌گذر را کدگذاری می‌کند که شباهت محدودی با گیرنده اینترلوکین ۱۷ دارد. تاکنون سه ایزوفرم کامل این پروتئین شناسایی شده‌اند.

10 تیر 1405

رگاویروماب: آنتی‌بادی مونوکلونال علیه سیتومگالوویروس

رگاویروماب یک آنتی‌بادی مونوکلونال انسانی است که برای مقابله با عفونت‌های ناشی از سیتومگالوویروس طراحی شده است. این دارو با هدف قرار دادن ویروس، از تکثیر آن جلوگیری می‌کند و به عنوان یک درمان آزمایشی در حال بررسی است.

10 تیر 1405