ماشین فضا: رمانی علمی-تخیلی از کریستوفر پریست

ماشین فضا: رمانی علمی-تخیلی از کریستوفر پریست

«ماشین فضا» (The Space Machine)، که با عنوان فرعی «رمانی علمی-تخیلی» (A Scientific Romance) نیز شناخته می‌شود، یک رمان علمی-تخیلی نوشته کریستوفر پریست، نویسنده انگلیسی است. این کتاب برای اولین بار در سال ۱۹۷۶ منتشر شد و داستان سفر شخصیت‌های اصلی، ادوارد ترنبول و آملیا فیتزگیبون را روایت می‌کند. این دو نفر در سطح مریخ رها می‌شوند (به دلیل دخالت ترنبول) درست قبل از حمله مریخی‌ها به زمین که خط داستانی رمان معروف «جنگ دنیاها» اثر اچ. جی. ولز در سال ۱۸۹۸ را تشکیل می‌دهد. ادوارد و آملیا، که برای مخترعی به نام سر ویلیام رینولدز کار می‌کنند، از ماشین فضا و زمان رینولدز برای پرش به آینده، در آغاز تهاجم مریخ، استفاده کرده‌اند. آن‌ها متوجه می‌شوند که در مریخ، انسان‌ها به بردگان مریخی‌ها تبدیل شده‌اند.

فضاسازی داستان

این رمان به طور مؤثری خطوط داستانی رمان‌های «جنگ دنیاها» (۱۸۹۸) و «ماشین زمان» (۱۸۹۵) اثر اچ. جی. ولز را در یک واقعیت واحد به هم پیوند می‌زند. وقایع داستان هم در انگلستان دوران ویکتوریا و هم در مریخ اتفاق می‌افتد، زیرا ماشین زمان، این دو شخصیت را علاوه بر جابجایی در زمان، در فضا نیز جابجا می‌کند.

فناوری به کار رفته در داستان، تقریباً در حد دوران ویکتوریا است تا به فضاسازی «جنگ دنیاها» لطمه‌ای وارد نشود، اما همچنین برخی پیشرفت‌های منتشر نشده سر ویلیام رینولدز (مانند نوعی دوچرخه که نیازی به هدایت توسط راکب ندارد) را نیز به نمایش می‌گذارد.

نام شخصیت‌ها نیز به بریتانیای تاریخی اشاره دارد. نام ادوارد و فیتزگیبون هر دو به ادوارد گیبون، مورخ مشهور بریتانیایی و نویسنده کتاب «تاریخ انحطاط و سقوط امپراتوری روم»، اشاره دارد. در حالی که نام ترنبول، ضمن اشاره به بازیگر مشهور اوایل دوران بریتانیا، جان ترنبول، و به طور کلی‌تر به سگ بولداگ که به طور رایج نماینده انگلستان و سرکشی آن در جنگ است، اشاره دارد.

تاریخچه انتشار

این کتاب برای اولین بار در سال ۱۹۷۶ توسط انتشارات Faber and Faber Limited منتشر شد. سپس در سال ۱۹۸۱ توسط Pan Books و در سال ۱۹۸۸ توسط زیرمجموعه VGSF از Gollancz به صورت کاغذی بازنشر شد.

بازخوردها

ریچارد ای. لوپوف، «ماشین فضا» را «کتابی کاملاً نو، گیرا و مبتکرانه» توصیف کرد، اگرچه او سرعت نسبتاً کند بخش آغازین آن را مورد انتقاد قرار داد.

مجله بررسی جامع Books & Authors، نظر یکی از منتقدان را نقل کرده است که مشاهده کرده بود پریست:

... توانسته است با موفقیت رمان‌های کلاسیک ولز را بازآفرینی کند و با افزودن عناصر داستانی جدید، اثری منحصر به فرد خلق نماید.

جوایز

این رمان در سال ۱۹۷۷ برنده جایزه Ditmar Award در بخش «علمی-تخیلی بین‌المللی» شد.