مجازاتگر: انتقام نهایی!

مقدمه

بازی مجازاتگر: انتقام نهایی! که در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت Acclaim Entertainment روانه بازار شد، نسخه مخصوص گیم‌بوی از بازی ان‌ای‌اس سال ۱۹۹۰ محسوب می‌شود. داستان بازی، فرانک کسل، منتقم مارول کامیکس را دنبال می‌کند. در این نسخه شاهد تغییرات و به‌روزرسانی‌هایی نسبت به نسخه ان‌ای‌اس هستیم؛ از جمله حضور کوتاه اسپایدرمن و جایگزینی باس نهایی کینگ‌پین با جیگزاو.

داستان بازی

مشابه نسخه ان‌ای‌اس، داستان اصلی مجازاتگر نسبت به کمیک‌ها کمی تغییر یافته است؛ فرانک کسل این‌بار یک کارآگاه پلیس سابق است، نه یک تفنگدار سابق سپاهان دریایی آمریکا. بازی پس از قتل خانواده فرانک به دست مافیا آغاز می‌شود؛ او حالا به یک منتقم تبدیل شده و هر مجرمی را که شایسته مرگ بداند، بی‌رحمانه شکار می‌کند.

بازی با این صحنه آغاز می‌شود که اسپایدرمن به مجازاتگر اطلاع می‌دهد یک قاچاقچی مواد مخدر در یک مرکز خرید پنهان شده و باید او را دستگیر کند. فرانک کسل در طول بازی، تیرخواهان را از بین می‌برد و از مردم بی‌گناه محافظت می‌کند. اسپایدرمن نیز در میان مراحل ظاهر می‌شود تا راهنمایی‌هایی برای عبور از مرحله بعد ارائه دهد و به محض کشته شدن گروگان‌گیرها، برای نجات گروگان‌ها به کمک می‌شتابد.

در پایان بازی، زمانی که جیگزاو متوجه می‌شود که مجازاتگر قصد کشتنش را دارد، کسل این جمله ماندگار را بر زبان می‌آورد:

توبه برای روح خوب است، اما مجازات برای گناهکاران بهتر است.

گیم‌پلی

بازیکن کنترل فرانک کسل (مجازاتگر) را در اختیار دارد و از زاویه دید سوم‌شخص بالای شانه (On-rails Shooter) در مکان‌های مختلف شهر نیویورک پیش می‌رود. در طول مسیر باید دشمنان عادی را تیرباران کرد و با باس‌هایی نظیر هیتمن، سرهنگ کلیگ، سیجو کاناکا و قاتل مبارزه کرد. باس نهایی بازی نیز جیگزاو است. با شلیک به آیتم‌های روی صفحه می‌توان ارتقاءهایی نظیر مهم اضافی، کیت پزشکی، جلیقه ضدگلوله، مسلسل، بازوکا و نارنجک دریافت کرد.

نقد و بررسی

بلیر فارل از Comic Gamers Assemble، حذف امکان حرکت آزادانه مجازاتگر در صفحه نمایش را نقد کرد، اما دلیل آن را محدودیت صفحه نمایش گیم‌بوی قابل درک دانست. او بازی را کوتاه و دشوار توصیف کرد و معتقد بود حضور اسپایدرمن منطقی نیست، چرا که این ابرقهرمان هرگز به مجازاتگر در کشتن دشمنانش کمک نمی‌کند. به‌طور کلی، او این بازی را بسیار ضعیف‌تر از نسخه ان‌ای‌اس دانست، هرچند موسیقی متن مجزا برای هر مرحله را نقطه قوت آن برشمرد.

سایر منتقدان نیز به کمک‌های بسیار اندک بازی به بازیکن و کمبود آیتم‌های سلامتی انتقاد کردند، با این حال آن را سرگرم‌کننده ارزیابی نمودند. برخی دیگر نیز به انحراف بازی از منبع اصلی کمیک‌ها اشاره کردند.

راس وادل از GameFAQs معتقد بود که مقایسه یک بازی قابل‌حمل با نسخه کنسولی خانگی اشتباه است و این بازی یک شوتر ریل با نشانگر است. او معتقد بود ناشران کار فوق‌العاده‌ای در انتقال بازی به کنسول دستی انجام دادند. وادل به نبود مانورپذیری اشاره کرد اما آن را به دلیل محدودیت‌های پلتفرم توجیه کرد. او گرافیک بازی را برای گیم‌بوی چشمگیر و طراحی جیگزاو را بسیار عالی توصیف کرد و با تغییر باس نهایی نسبت به بازی قبلی موافق بود. او صداگذاری و موسیقی متن را برتر از نسخه ان‌ای‌اس دانست و آن را با بازی‌هایی چون Final Fantasy Legend و Link's Awakening مقایسه کرد. در نهایت، وادل به این بازی نمره ۸ از ۱۰ داد و آن را برای طرفداران این شخصیت اثری عالی خواند.