«سقوط خانه آشر»، اپرایی است که موسیقی آن را پیتر هَمیل و لیبرتو (متن نمایشی) آن را کریس جاج اسمیت خلق کردهاند. این اثر هنری برداشتی از داستان کوتاه مشهور و وهمانگیز به همین نام اثر ادگار آلن پو است که در سال ۱۸۳۹ منتشر شد.
پیشزمینه
هَمیل و اسمیت، که از بنیانگذاران گروه پراگرسیو راک وندرگراف ژنراتور (Van der Graaf Generator) بودند، از سال ۱۹۷۳ به طور پراکنده بر روی این اپرا کار کردند. نخستین ضبط این اثر در نوامبر ۱۹۹۱ توسط لیبل Some Bizzare Records منتشر شد؛ این تنها اثر هَمیل بود که بر روی این لیبل قرار گرفت. آلبوم در قالب سیدی، کاست و نسخهای محدود ۵۰۰ عددی از صفحههای وینیل دوتایی عرضه شد.
لیبرتوی اسمیت، در برخی جنبهها، آزادیهایی را نسبت به متن اصلی پو به کار گرفته است. برای مثال، خود «خانه» به یکی از شخصیتهای صوتی تبدیل شده است که باید توسط همان اجراکنندهای خوانده شود که نقش رُدریک آشر را ایفا میکند. راوی داستان که در متن اصلی نامی ندارد، «مونترسور» نام گرفته است (نام راوی داستان دیگر پو، «بشکه آمونتیلادو»). همچنین، ارتباط عاشقانهای بین مونترسور و مدلین آشر به طور تلویحی بیان میشود.
در سال ۱۹۹۹، هَمیل حقوق موسیقی را از Some Bizzare پس گرفت و شروع به بازنگری در قطعه کرد. او برخی از وکالهای خود را دوباره ضبط کرد، در حالی که بخشهای مربوط به سایر خوانندگان بدون تغییر باقی ماند. همچنین، پرکاشنها حذف و گیتار الکتریک بیشتری اضافه شد و کل ضبط مجدداً میکس شد. نتیجه این بازسازیها در نوامبر ۱۹۹۹ با عنوان «سقوط خانه آشر (بازسازی و از نو ساخته شده)» (The Fall of the House of Usher (Deconstructed & Rebuilt)) توسط لیبل شخصی هَمیل، Fie!، منتشر گردید. هَمیل این نسخه را نسخه نهایی و قطعی اپرا میداند.
اجراهای زنده
این اپرا هرگز به طور کامل در صحنه اجرا نشده است. در دهه ۱۹۸۰، هَمیل قطعه «خوابیده» (The Sleeper) را به صورت آکاپلا در جشنواره شعر در آمستردام (اکتبر ۱۹۸۳) و در نیویورک (جولای ۱۹۸۶) اجرا کرد. در کنسرتهای زنده سالهای ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲، هَمیل اغلب مجموعهای از ترانههای اپرا را اجرا میکرد که به طور رسمی در ویدئو/دیویدی «در پاسونسکیرخه» (In The Passionskirche) منتشر شد.
بازخوردها
پال استامپ در کتاب «تاریخچه پراگرسیو راک» درباره «سقوط خانه آشر» چنین نظر داده است: «آنچه ممکن است به عنوان مناسبترین بستر برای شاهکار هَمیل تلقی شود، تنها هفتاد و پنج دقیقه از مانورهای عذابآور است... اپرای الکترونیکی بیهدف و سرگردان در بدترین حالت خود.»
فهرست قطعات
موسیقی: پیتر هَمیل؛ اشعار: کریس جاج اسمیت؛ (مگر در موارد ذکر شده)
- «نقشی ناگوار» (An Unenviable Role) - ۲:۲۹
- «باید خانه باشد» (That Must Be the House) - ۴:۵۷
- «معماری» (Architecture) - ۳:۴۰
- «خوابیده» (The Sleeper) (اشعار: ادگار آلن پو) - ۳:۱۹
- «یک چیز در یک زمان» (One Thing At a Time) - ۲:۵۰
- «نور را دور میبینم» (I Shun the Light) - ۳:۴۶
- «این خانه را ترک کن» (Leave This House) - ۵:۰۵
- «رویا» (Dreaming) - ۳:۳۰
- «کاتالپسی مزمن» (A Chronic Catalepsy) - ۳:۱۶
- «گیاهشناس» (The Herbalist) - ۳:۳۲
- «شر انجام شده» (The Evil That Is Done) - ۳:۴۷
- «پنج سال پیش» (Five Years Ago) - ۳:۵۱
- «دیگر تمام شد» (It's Over Now) - ۳:۳۲
- «یک نفوذ» (An Influence) - ۳:۱۸
- «پوسیدگی نیست» (No Rot) - ۲:۲۷
- «او مرده است» (She Is Dead) - ۶:۴۴
- «تپش قلب» (Beating of the Heart) - ۵:۲۰
- «کاخ تسخیر شده» (The Haunted Palace) (اشعار: ادگار آلن پو) - ۴:۲۲
- «جرأت سخن گفتن نداشتم» (I Dared Not Speak) - ۲:۵۷
- «او به سمت در میآید» (She Comes Towards the Door) - ۱:۰۶
- «سقوط» (The Fall) - ۳:۲۰
صداپیشگان
- پیتر هَمیل در نقش رُدریک آشر و خانه
- لِینِ لوویچ در نقش مدلین آشر
- اندی بل در نقش مونترسور
- سارا جین موریس در نقش کُر
- هربرت گرونِمایر در نقش گیاهشناس
عوامل اجرایی
- پیتر هَمیل – وکال، کیبورد، گیتار، پرکاشن (حذف شده در نسخه ۱۹۹۹)
- استوارت گوردون – ویولن (فقط در نسخه ۱۹۹۹)
عوامل فنی
- پیتر هَمیل – مهندس صدا، میکس (Sofa Sound/Terra Incognita, Bath)
- لِس چاپل – مهندس صدا برای بخشهایی از اجرای لوویچ (H.O.M.E. Studios, Norfolk)
- کریستوف ماتلوک – مهندس صدا برای اجرای گرونِمایر (Outside Studios, Oxfordshire)
- پاول ریدوت – طراحی، اثر هنری