27 مقاله — صفحه 1 از 3
این مقاله فهرست کاملی از اپراهای هاینریش مارسشنر، آهنگساز آلمانی (۱۷۹۵-۱۸۶۱) را ارائه میدهد. مارسشنر یکی از چهرههای برجسته موسیقی رمانتیک است که آثارش تأثیر قابل توجهی بر موسیقی کلاسیک داشته است.
داستان الویر، اپرای کُمیک سهپردهای از امبرواز توماس، با لیبرتو الکساندر دوما (پدر) و آدولف دو لوون، در ۴ فوریه ۱۸۶۰ در تئاتر اُپرا-کُمیک پاریس به روی صحنه رفت. این اثر با تلفیقی از رئالیسم و فانتزی، داستان جوانی ولخرج را روایت میکند که پس از ازدواج با زنی ثروتمند و پیر، متوجه میشود او در واقع معشوقه جوان و زیبای سابقش است که او را رها کرده بود.
اپرای پرنده آبی، اثری چهارپردهای از آلبر ولف، آهنگساز فرانسوی، با لیبرتوئی از موریس مترلینک است. این اثر بر پایه نمایشنامهای به همین نام در سال ۱۹۰۸ نوشته شده و برای نخستین بار در ۲۷ دسامبر ۱۹۱۹ در سالن اپرای متروپولیتن نیویورک اجرا شد.
یانوش وایدای، متولد ۸ اکتبر ۱۹۴۹ در میشکولتس، آهنگساز برجسته مجارستانی است. او با آفرینش اپراهایی مانند «باراباش» و «ماریو و جادوگر» بر اساس آثار نویسندگانی چون فرییش کینت و توماس مان، شهرت جهانی یافته است. آثار او ترکیبی از موسیقی کلاسیک و نوآوریهای معاصر را به نمایش میگذارند.
استفان کلایمکس، اپرای سهپردهای ساختهی هانس زندر، بر اساس آثار جیمز جویس و هوگو بال است. این اپرا نخستینبار در ۱۵ ژوئن ۱۹۸۶ در اپرای فرانکفورت اجرا شد. زندر خود لیبرتو را بر پایهی داستانهای «سیمون ستوننشین» از هوگو بال و قسمتهای استفان ددالوس از رمان «اولیس» جویس نوشت.
لارنس دیل (زادهٔ ۱۹۵۷) تنور، کارگردان هنری و رهبر ارکستر انگلیسی است. او در مدرسهٔ موسیقی و تئاتر گیلدهال لندن و موزارتئوم سالزبورگ تحصیل کرده و در نقشهای پیشرو اپراهایی مانند پرنسس آیدا و لا چنرنتولای روسینی درخشیده است. دیل در سال ۱۹۹۱ با نقش تامینو در سالزبورگ شهرت جهانی یافت و در اپراهای معتبر جهان از جمله وین، برلین و پاریس به اجرا پرداخته است.
اپرای «وصیتنامه» اثری کمدی-موزیکال از ویلهلم کینتسل است که در سال ۱۹۱۶ خلق شد. این اثر با تلفیقی از موسیقی غنی و داستان جذاب، مخاطبان را به سفری سرگرمکننده در دنیای اپرا میبرد.
اپرای ایوان چهارم، اثری پنجپردهای از ژرژ بیزه با لیبرتو نوشته فرانسوا-هیپولیت لروی و هانری تریانون است. این اثر با فراز و نشیبهای تاریخی در ساخت و اجرا، سرانجام پس از سالها به روی صحنه رفت و بخشهایی از موسیقی آن در آثار دیگر بیزه نیز استفاده شد.
«لا چی دارم لا مانو» دوئتی معروف از اپرای «دون ژوان» اثر موتسارت است که بین شخصیتهای دون ژوان و زِرلینا اجرا میشود. این قطعه در اکسپوزسیون اول اپرا، در تلاش دون ژوان برای اغواگری زِرلینا خوانده میشود و با موسیقی جذاب و ساختار دراماتیک، یکی از ماندگارترین آثار اپرایی به شمار میرود.
آماندا فورسایت، سوپرانوی سبک لیریک آمریکایی، بهخاطر اجرای بینظیر آثار باروک و روسینی شناخته میشود. او متولد ۱۹۷۶ در نیویورک است و با اجرای نقشهایی در اپراهای مونتورودی، هندل و گلاک به شهرت رسید. فورسایت جوایز متعددی دریافت کرده و با گروههای معتبری مانند بوستون باروک همکاری داشته است.
اپرای «عجیبالخلقههای انگلیسی» اثر مالکوم ویلیامسون، بر اساس کتاب ادیت سیتوِل، داستانی طنزآمیز از شخصیتهای غیرعادی تاریخ انگلستان را روایت میکند. این اثر که در سال ۱۹۶۴ در جشنواره آلدبورو اجرا شد، با ترکیب صحنههای کمدی و تراژیک، مخاطب را به دنیای عجیب و غریب شخصیتهایی مانند برامل و سارا وایتهد میبرد.
این مقاله به بررسی مهمترین رویدادها، آثار و شخصیتهای موسیقی در سال ۱۷۲۰ میپردازد. از آغاز فعالیت آکادمی سلطنتی موسیقی در لندن تا انتشار آثار برجستهای از آهنگسازان نامدار مانند هندل و باخ.
