27 مقاله — صفحه 2 از 3
تئاتر آمریکایی لیِریک (ALT) یک کمپانی اپرا در نیویورک است که از سال ۲۰۰۵ به تولید آثار نوین اپرایی میپردازد. این مؤسسه با برنامههای حمایتی از نویسندگان و آهنگسازان جوان، آثاری مانند «بلیت طلایی» (بر اساس داستان چارلی و کارخانه شکلاتسازی) و سهگانه «پروژه پو» را به روی صحنه برده است.
آکیヒロ تسوکاتانی، آهنگساز ژاپنی، با آثاری مانند اپراهای پونگو (۱۹۶۵)، آجاتاساترو (۱۹۶۶) و کاکیتسوباتا (۱۹۶۷) شناخته میشود. او یکی از برجستهترین چهرههای موسیقی کلاسیک قرن بیستم ژاپن بود.
زامپا، یا عروس مرمری، اپرای کمدی سهپردهای از فرناند ارولد، آهنگساز فرانسوی، با لیبرتو از ملسویل است. این اثر با داستان عاشقانه و ماجراجویانهاش، مخاطبان را به ایتالیا قرن شانزدهم میبرد. داستان حول محور زامپا، دزد دریایی سابق، و کامیل، دختر بازرگانی ثروتمند، میگذرد که درگیر ماجراهایی پرفرازونشیب میشوند.
گوین هیوز جونز، تنور اپرای ولزی، در ۲۵ اکتبر ۱۹۶۹ متولد شد. او بهخاطر نقشهای اصلی در اپراهای رمانتیک ایتالیایی شهرت دارد. تحصیلات خود را در مدرسه موسیقی گیلدهال و استودیوی اپرای ملی گذراند و از سال ۱۹۹۵ با اپرای ملی ولز همکاری کرد. او در آثار مشهور مانند توسکا، مادام باترفلای و تراواتوره درخشیده است.
این مقاله نگاهی گزیده به ضبطهای اپرای لا بوم، اثر جاودانه جاکومو پوچینی دارد؛ اثری که در سال ۱۸۹۶ با رهبری آرتورو توسکانینی برای نخستین بار اجرا شد.
«عشق در عصر رواندرمانی» اپرای استرالیایی ساخته پل گرابوفسکی با متن جوآنا موریاسمیت است که در ۲۰۰۲ در ملبورن روی صحنه رفت و شش نامزدی جایزه هلمن گرفت.
آلن بلایث، منتقد موسیقی، نویسنده و موسیقیشناس انگلیسی بود که بیشتر بهخاطر نوشتههایش درباره اپرا و شناخت عمیق از آواز و خوانندگان شناخته میشد.
آلبوم «دوئتهای عاشقانه» (۲۰۱۴) اجرای استیون کوستلو و ایلین پرز از مشهورترین دوئتهای عاشقانه اپرا و موزیکال است؛ اثری رمانتیک با همراهی ارکستر سمفونیک بیبیسی.
آندرهآ نوتزاری، تنور ایتالیایی سده نوزدهم، با نقشهای اصلیای که روسینی برای او نوشت و اجرای درخشان آنها در ناپل، به یکی از چهرههای برجسته اپرای ایتالیا تبدیل شد.
آن هالنبرگ، متزوسوپرانوی مطرح سوئدی، با حضوری منظم در خانههای اپرا و جشنوارههای اروپا شناخته میشود. او در نقشهایی از هندل، موتسارت، روسینی، ویوالدی و مونتهوردی درخشیده و آثار شنیداری و تصویری مهمی از خود بر جای گذاشته است.
یانکا کولچار، پیانیست و رپتیتور مجارستانی، از سال ۲۰۱۱ از اعضای بنیانگذار مولتاپرا بوده و در اجراهای اپرایی و رقابتهای معتبر موسیقی حضوری برجسته داشته است.
«سفال و پروکریس» (Tsefal i Prokris)، اپرایی سهپردهای اثر فرانچسکو آراجا، اولین اپرای کاملی است که در سال ۱۷۵۵ به زبان روسی نوشته شد. این اثر با لیبرتوی الکساندر سوماروکوو بر اساس داستانهای «دگردیسیها» اثر اووید، نخستین بار در سن پترزبورگ با حضور خوانندگان روس به روی صحنه رفت و با استقبال چشمگیر امپراتریس الیزابت پتروونا و موفقیت فراوان، نقطه عطفی در تاریخ اپرای روسیه محسوب میشود.
