آندره‌آ نوتزاری؛ تنور ایتالیایی و ستاره اپرای روسینی

معرفی

آندره‌آ نوتزاری (۲۷ فوریه ۱۷۷۶ – ۱۲ دسامبر ۱۸۳۲) خواننده تنور ایتالیایی بود که نامش با اپرای سده نوزدهم و به‌ویژه آثار جواکینو روسینی پیوند خورده است.

تولد و آموزش

نوتزاری در ورتوا به دنیا آمد و آموزش موسیقی خود را در برگامو و رم پی گرفت. او بعدها در ناپل به یکی از خوانندگان مورد اعتماد آهنگسازان و مدیران صحنه اپرا تبدیل شد.

نقش‌های شاخص برای روسینی

شهرت نوتزاری بیشتر مدیون نقش‌های اصلی‌ای است که جواکینو روسینی ویژه او نوشت. بیشتر این نقش‌ها برای نخستین بار در تئاترهای دومنیکو باربایا در ناپل روی صحنه رفتند:

• لستر در Elisabetta, regina d'Inghilterra (۱۸۱۵)
• اتلو در Otello (۱۸۱۶)
• رینالدو در Armida (۱۸۱۷)
• اوزیریده در Mosè in Egitto (۱۸۱۸)
• آگورانته در Ricciardo e Zoraide (۱۸۱۸)
• پیرو در Ermione (۱۸۱۹)
• رودریگو در La donna del lago (۱۸۱۹)
• پائولو اریسو در Maometto II (۱۸۲۰)
• آنتنوره در Zelmira (۱۸۲۲)

حضور در آثار دیگر آهنگسازان

او همچنین در نخستین اجرای Alessandro nelle Indie اثر جووانی پاچینی (۱۸۲۴) و Alfredo il grande اثر گائتانو دونیزتی، نقش اصلی را بر عهده گرفت. علاوه بر این، در اپراهای میکله کارافا، مانوئل گارسیا، یوهان زیمن مایر، ساوریو مرکادانته، نیکولا آنتونیو مانفروچه و استفانو پاوِزی نیز نقش‌هایی اجرا کرد.

سبک خوانندگی و میراث هنری

صدای نوتزاری رنگی نزدیک به باریتون داشت و بازی نمایشی پرشور او هم برای آهنگسازان و هم برای مخاطبان ارزشمند بود. استاندال او را یکی از بهترین خوانندگان اروپا می‌دانست. از شاگردان او می‌توان به آنتونیو پوجی و جووانی باتیستا روبینی اشاره کرد.

درگذشت

آندره‌آ نوتزاری در ناپل درگذشت.