معرفی خط استوفویل
خط استوفویل یکی از هفت مسیر ریلی سیستم ترانزیت GO در منطقه کلانشهری تورنتو واقع در انتاریوی کاناداست. پایانه جنوبی این خط، ایستگاه یونیون در تورنتو و پایانه شمالی آن، ایستگاه اولد الم (که پیشتر «لینکلنویل» نامیده میشد) در ویتچرچ-استوفویل است. تقریباً از تمامی ایستگاههای این خط میتوان به خدمات اتوبوسی کمیسون ترانزیت تورنتو یا ترانزیت منطقه یورک متصل شد.
در ساعات اوج ترافیک روزهای هفته، قطارها تقریباً هر نیمساعت یکبار در کل مسیر حرکت میکنند؛ اما تنها در جهت پرتردد. در سایر اوقات، قطارها هفت روز هفته و هر یک ساعت یکبار در هر دو جهت بین ایستگاه یونیون و ایستگاههای یونیونویل یا مونتجوی حرکت میکنند و تعداد اندکی از سفرها نیز کل مسیر تا اولد الم را طی میکنند. مسیرهای اتوبوسی ۷۰ و ۷۱ ترانزیت GO، خدماترسانی را در جهات، بازههای زمانی و بخشهایی که قطار پوشش نمیدهد، بر عهده دارند. با این حال، اتوبوسهای رفت و برگشت به ایستگاه یونیون، از سایر ایستگاههای داخل شهر تورنتو عبور نمیکنند. خدماترسانی در آخر هفتهها تا پیش از ۲ نوامبر ۲۰۱۹ کاملاً توسط اتوبوسها انجام میشد؛ زمانی که خدمات قطار در آخر هفتهها آغاز به کار کرد.
بین ایستگاه یونیون و ایستگاه اسکاربرو، خط استوفویل ریلهایش را با خط لیکشور ایست مشترک میکند. قطارهای خط استوفویل در این بخش مشترک بدون توقف حرکت کرده و از ایستگاههای اسکاربرو و دانفورث عبور میکنند.
تاریخچه
دوران آغازین
این ریل که در ابتدا توسط راهآهن تورنتو و نیپیسینگ احداث شد، از سال ۱۸۷۱ آغاز به کار کرد. راهآهن تورنتو و نیپیسینگ در سال ۱۸۸۲ با راهآهن میدلند کانادا ادغام شد. تنها دو سال بعد، راهآهن گرند ترانک به عنوان بخشی از طرح گسترش عمیق خود، بیشتر خطوط این منطقه را اجاره کرد و در نهایت در سال ۱۸۹۳ آنها را کاملاً خریداری نمود. راهآهن گرند ترانک بعداً در سال ۱۹۲۳ با راهآهن ملی کانادا ادغام شد. راهآهن ملی کانادا خدمات مسافری ریلی را در این خط تا زمان تشکیل ویا ریل در سال ۱۹۷۷ ارائه میکرد.
تاریخچه خدماترسانی
- در ۷ سپتامبر ۱۹۸۲، خدمات ویا ریل متوقف شد و ترانزیت GO خدمات جایگزین را که در ابتدا تنها شامل یک سفر در روزهای هفته بود، آغاز کرد.
- در ۲۹ ژوئن ۱۹۹۸، ترانزیت GO خدمات کامل خطوط لیکشور را از سر گرفت و خدمات خط استوفویل به ایستگاههایی که با خط لیکشور ایست مشترک هستند، خاتمه داد.
- در ۱۳ دسامبر ۲۰۰۷، دولت انتاریو تأمین بودجهای ۲۰ میلیون دلاری را برای ساخت خط دوم ریلی به منظور ایجاد خدمات دوطرفه و تمامروزه بین ایستگاه یونیون و مارکهام به مترولینکس اعلام کرد.
- در ۲ سپتامبر ۲۰۰۸، خط از استوفویل به سمت شمال گسترش یافت. ایستگاه اولد الم مستقیماً روی محوطه نگهداری قطارهای استوفویل ساخته شد و به همین دلیل به جای یک یا دو ریل معمول، دارای شش ریل و سکو است.
- در ۲ فوریه ۲۰۱۵، برخی قطارها به عنوان بخشی از یک پروژه آزمایشی یکساله برای افزایش خدمات در شهر تورنتو، توقف در ایستگاه دانفورث را آغاز کردند. تا ژوئن ۲۰۱۷، بسیاری از قطارهای ساعات اوج ترافیک همچنان در دانفورث توقف میکردند. این توقفهای اضافی پیش از نوامبر ۲۰۲۱ لغو شدند.
- در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۷، خدمات تمامروزه در روزهای هفته معرفی شد. قطارها از ساعت ۵ صبح تا ۱۱:۴۵ شب به حرکت درآمده و در نیمروز و عصر، خدمات ساعتی دوطرفه بین یونیونویل و یونیون ارائه کردند.
- در ۸ آوریل ۲۰۱۹، سفرهای قطار در نیمروز تا ایستگاه مونتجوی گسترش یافت و اتوبوسها ادامه مسیر از مونتجوی تا لینکلنویل را پوشش دادند.
- از ۲ نوامبر ۲۰۱۹، خدمات قطار دوطرفه و ساعتی در آخر هفتهها بین مونتجوی و ایستگاه یونیون آغاز شد.
برنامه زمانی و تأثیرات کرونا
در روزهای هفته، خدمات قطار شامل ۹ سفر جنوبرو در ساعات اوج صبحگاهی و ۸ سفر شمالرو در ساعات عصرگاهی در طول کل مسیر است. در ساعات غیراوج، قطارها هر ۶۰ دقیقه یکبار در هر دو جهت حرکت میکنند. خدمات اتوبوس نیز در جهت مخالف قطارها در ساعات اوج، تقریباً هر ۳۰ دقیقه یکبار ارائه میشود.
به دلیل شیوع کووید-۱۹، خدمات قطار محدود شد و در ژوئن ۲۰۲۰ اتوبوسها جایگزین تمام خدمات آخر هفته شدند. از سپتامبر ۲۰۲۰، مترولینکس به تدریج خدمات را از سر گرفت. اما در ژانویه ۲۰۲۱ به دلیل کاهش تقاضا، یک قطار در هر جهت و تمام خدمات عصرگاهی و آخر هفته لغو شد.
در ۷ اوت ۲۰۲۱، مرحله دوم بازگشت خدمات آغاز شد و خدمات غیراوج و آخر هفته با همان فراوانی پیش از کرونا از سر گرفته شد. در ۷ سپتامبر ۲۰۲۱، مرحله سوم اجرا شد و برنامهریزی قطارها بسیار شبیه به دوران پیش از کرونا گردید.
پس از اجرای سیاست اجباری واکسیناسیون کارکنان و ظهور نوع آلفای ویروس کرونا، خدمات دوباره کاهش یافت و در ژانویه ۲۰۲۲ به برنامه اوت ۲۰۲۱ بازگشت. این کاهشهای موقت در مه ۲۰۲۲ پایان یافت و خدمات عصرگاهی و آخر هفته دوباره از سر گرفته شد.
مسیر حرکت
خط استوفویل کاملاً از ریلهای متعلق به مترولینکس استفاده میکند. مسیر از ایستگاه یونیون آغاز شده و تا تقاطع اسکاربرو در امتداد زیربخش کینگستون حرکت میکند و سپس به سمت شمال منشعب میشود.
شرح مسیر
از ایستگاه یونیون تا ایستگاه اسکاربرو، ریلهای خط استوفویل با کریدور لیکشور ایست مشترک است. قطارهای استوفویل دیگر در ایستگاههای دانفورث و اسکاربرو توقف نمیکنند. پس از عبور از اسکاربرو، قطار به سمت شمال میرود و پس از عبور از محلههای مسکونی تا خیابان اگلینتون، در ایستگاه کندی متوقف میشود که پایانه خطوط ۲، ۳ و ۵ سیستم ترانزیت تورنتو است.
با ادامه مسیر به سمت شمال، قطار از مناطق صنعتی عبور کرده و به ایستگاه اجینکورت در نزدیکی خیابان شپرد میرسد. شمال خیابان شپرد، قطار از مناطق مسکونی و صنعتی عبور کرده و به ایستگاه میلیکن در جنوب خیابان استیلز میرسد. پس از میلیکن، قطار وارد شهر مارکهام شده و پس از عبور از زیر بزرگراه ۴۰۷، در ایستگاه یونیونویل توقف میکند.
شمال یونیونویل، مسیر به سمت شرق منحرف شده و پس از عبور از منطقه تاریخی یونیونویل، به ایستگاه سنتنیال و سپس ایستگاه مارکهام در روستای تاریخی مارکهام میرسد. پس از مارکهام، خط دوباره به سمت شمال میرود و پس از عبور از مناطق صنعتی، به ایستگاه مونتجوی میرسد که پایانه اصلی قطارهای غیراوج است. با دور شدن از مونتجوی، مناظر روستاییتر شده و قطار وارد ویتچرچ-استوفویل میشود.
با ورود به روستای تاریخی استوفویل، قطار در ایستگاه استوفویل توقف میکند. در گذشته این مکان یک تقاطع مهم ریلی بود. در نهایت، قطار در شمال شرق استوفویل در ایستگاه اولد الم که در مجاورت مرکز نگهداری شبانه قطارها قرار دارد، متوقف میشود.
عملیات مسیر
خط استوفویل هر روز هفته ۹ قطار و هر آخر هفته ۳ قطار را در هر جهت از اولد الم اعزام میکند. خدمات اضافی از یونیون تا مونتجوی حرکت کرده و اتوبوسها مسیر تا اکسبریج را تکمیل میکنند. قطارها در پیکربندی پوش-پول کار میکنند و معمولاً شامل ۶، ۱۰ یا ۱۲ واگن هستند.
از سپتامبر ۲۰۲۳، در روزهای عادی اولین قطار جنوبرو ساعت ۵:۱۴ صبح از اولد الم حرکت میکند و آخرین قطار ساعت ۹:۱۷ صبح است. اولین قطار شمالرو ساعت ۹:۱۲ صبح از یونیون میآید و آخرین قطار شمالرو ساعت ۷:۱۲ شب اعزام میشود. خدمات آخر هفته نیز از سپتامبر ۲۰۲۳ با ۱۱ سفر روزانه در هر جهت از سر گرفته شد.
توافقنامه لغو شیپور قطار
از ۲۳ دسامبر ۲۰۲۱، در تقریباً تمام طول خط استوفویل، رویههای ضد شیپور اجرا میشود. این اقدام در پی شکایات مردمی درباره سر و صدای ناشی از افزایش خدمات ریلی صورت گرفت. قوانین راهآهن کانادا ایجاب میکند قطارها از فاصله یکچهارم مایلی هر تقاطع، شیپور هشدار بزنند. اما ممنوعیت ۲۴ ساعته شیپور، از رانندگان قطار میخواهد از این سیگنال هشدار چشمپوشی کنند.
هر شهری که در مسیر خط قرار داشت، باید به طور جداگانه برای توقف شیپور از ترانسپورت کانادا درخواست میکرد. مترولینکس با شهرها همکاری کرد تا ارتقاء ایمنی (مانند چراغهای چشمکزن، دروازهها و تابلوهای هشدار) در تقاطعها نصب شود. باید توجه داشت که در شرایط خاص مانند حضور کارگران تعمیراتی روی ریل، قطارها همچنان باید شیپور بزنند.
لغو شیپور قطار در تقاطعهای همسطح، مسئولیت شهرها را در صورت بروز حوادثی که منجر به آسیب یا مرگ میشود، افزایش میدهد؛ زیرا ثابت شده که ممنوعیت شیپور، فراوانی و شدت حوادث را بالا میبرد.
توسعه و گسترش
در ژوئن ۲۰۱۳، ارزیابی زیستمحیطی برای گسترش خدمات در کریدور استوفویل آغاز شد و افزودن بخشهای دوریل و سایر بهبودها پیشنهاد گردید. دوخطهسازی مسیر از یونیونویل تا اسکاربرو برای سال ۲۰۱۵ برنامهریزی شد تا بخشی از طرح اسمارتترک شهردار تورنتو باشد.
در آوریل ۲۰۱۵، طرح ریجنال اکسپرس ریل (RER) اعلام شد؛ طبق آن قطارهای دیزلی هر ۲۰ دقیقه در ساعات اوج و قطارهای برقی هر ۱۵ دقیقه بین یونیون و یونیونویل حرکت خواهند کرد. در ژوئن ۲۰۱۵، ساخت ایستگاههای جدیدی در خیابانهای فینچ شرقی و لارنس شرقی تورنتو تأیید شد.
در فوریه ۲۰۲۰، مترولینکس طرحهای گسترش آینده را تشریح کرد: خدمات در جهت اوج تا هر ۲۰ دقیقه، خدمات دوطرفه ۱۵ دقیقهای تا یونیونویل و خدمات ۳۰ دقیقهای غیراوج تا مونتجوی. همچنین برنامههای بلندمدتی برای گسترش مسیر به فراتر از اولد الم تا اکسبریج وجود دارد.
جداسازی سطحی
یکی از ارکان اصلی گسترش خدمات، جداسازی سطحی (ساخت زیرگذر یا روگذر برای حذف تقاطعهای همسطح) است. این اقدام جریان ترافیک خودروها را بهبود بخشیده و تنها راهی است که بدون به خطر انداختن ایمنی عمومی، نیاز به شیپور قطار را کاملاً از بین میبرد. تا ژوئیه ۲۰۲۳، جداسازی سطحی خیابان استیلز شرقی تکمیل شده و ۶ تقاطع دیگر نیز در تورنتو و مارکهام در دست ساخت یا برنامهریزی است.