دودمان مینگ جنوبی
دودمان مینگ جنوبی، که در تاریخنگاری به عنوان مینگ متأخر نیز شناخته میشود، مجموعهای از دولتهای باقیمانده از دودمان مینگ بود که پس از حادثه جیاشن در سال ۱۶۴۴ میلادی در چین شکل گرفتند. این دولتها پس از سقوط پکن به دست شورشیان دهقان به رهبری لی زیچنگ و خودکشی امپراتور چونگژن، در نانجینگ تأسیس شدند.
دولت نانجینگ تا سال ۱۶۴۵ میلادی دوام آورد، اما پس از تصرف نانجینگ توسط نیروهای چینگ، امپراتور هنگگوآنگ دستگیر و اعدام شد. با این حال، مقاومتهای پراکنده در شهرهای جنوبی چین ادامه یافت. شخصیتهایی مانند کُکْسِینگا، پسر ژِنگ ژیلونگ، در تایوان پایگاه مقاومتی تأسیس کردند و تا سال ۱۶۸۳ میلادی به مبارزه ادامه دادند.
نقش کُکْسِینگا
کُکْسِینگا، که توسط امپراتور یونگلی به عنوان شاهزاده یانپینگ منصوب شده بود، موفق شد هلندیها را از تایوان اخراج کند و پادشاهی تونگنینگ را تأسیس نماید. این پادشاهی تا سال ۱۶۸۳ میلادی دوام آورد، زمانی که نوه کُکْسِینگا، ژِنگ کِشوانگ، به دودمان چینگ تسلیم شد.
کُکْسِینگا نه تنها یک فرمانده نظامی بلکه یک سیاستمدار زیرک بود که توانست حمایت دیپلماتیک و نظامی از ژاپن کسب کند.
پایان مقاومت
با تسلیم ژِنگ کِشوانگ در سال ۱۶۸۳ میلادی، مقاومت مینگ جنوبی به طور کامل پایان یافت. آخرین امپراتور مینگ جنوبی، یونگلی، در سال ۱۶۶۲ میلادی در میانمار دستگیر و اعدام شد. با این حال، میراث این دوره در تاریخ چین و به ویژه در تایوان باقی ماند.