سراجالدین بلقینی: زندگی و آثار
سراجالدین ابوحفص بلقینی (۷۲۴-۸۰۵ هجری قمری) از برجستهترین فقهای شافعی در عصر ممالیک بود. او در روستای بلقین در نزدیکی محله کبری متولد شد و از کودکی به حفظ قرآن و متون فقهی پرداخت. در هفت سالگی قرآن را حفظ کرد و متون مهمی مانند «محرر» در فقه و «کافی» در نحو را فرا گرفت.
در دوازده سالگی به قاهره رفت و نزد دانشمندانی مانند تقیالدین سبکی تحصیل کرد. او در سن ده سالگی اجازه فتوا گرفت و به سرعت به عنوان مجتهد مطرح شد. بلقینی به عنوان قاضی و مفتی در دمشق و قاهره فعالیت داشت و سالها در مسجد الازهر تدریس کرد.
شاگردان برجسته
- سراجالدین عمر بلقینی (پسرش)
- ابن حجر عسقلانی
- بدرالدین عینی
- جلالالدین محلی
آثار مهم
- تصحیح المنهاج: شرح منهاج النووی
- شرح الترمذی: حاشیه بر صحیح ترمذی
ابن حجر عسقلانی در مورد او سروده است: «مناره دین روشن شد با حضور او...»