عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ابن سعاده (۱۱۰۳-۱۱۷۰ م) قاضی، عالم و عارف اندلسی بود که در مورسیا زاده شد. او نزد بزرگانی چون ابن رشد و غزالی تحصیل کرد و در سفر به مکه و شهرهای دیگر، دانش خود را در حدیث، فقه و تصوف تکمیل نمود. به عنوان قاضی و مدرس در مورسیا، خاتیوا و والنسیا فعالیت داشت و آثار ارزشمندی از جمله «شجره الوهم» را نگاشت.
آیتالله محمدعلی حکیم موحد نمازی شیرازی، عارف ایرانی زاده شیراز، از استادان برجسته حلقههای فلسفی تهران بود. او در عرفان، حکمت و فقه پرورش یافت و آثاری در حوزههای دینی و عرفانی از خود برجای گذاشت.
سراجالدین بلقینی (۷۲۴-۸۰۵ هجری قمری) فقیه مصری و از برجستهترین دانشمندان مکتب شافعی در عصر خود بود. او از کودکی به حفظ قرآن و متون مهم اسلامی پرداخت و به عنوان مجتهد و مفتی مطرح شد. بلقینی به عنوان مدرس در مسجد الازهر فعالیت داشت و شاگردان بسیاری پرورش داد که از جمله آنها ابن حجر عسقلانی و جلالالدین محلی بودند.
مکاتبه قراردادی در فقه اسلامی است که به برده اجازه میدهد با پرداخت مبلغی در بازه زمانی مشخص، آزادی خود را به دست آورد. این قرارداد یکی از چهار روش پیشبینی شده در اسلام برای آزادسازی بردگان است. بردگانی که در این قرارداد شرکت میکنند، «مکاتَب» نامیده میشوند.
محمد رشید قبانعی، مفتی بزرگ سابق لبنان و برجستهترین عالم سنی این کشور، پس از حسن خالد به این سمت رسید. او با مواضع سیاسی و مذهبی گاه جنجالیاش شناخته میشود و در زمینه فقه اسلامی تخصص دارد.
داتوک محمد جیدین شافعی، سیاستمدار مالزیایی متولد ۱۹۵۷، نماینده سابق پارلمان مالزی از حوزه ستیو (۲۰۰۸-۲۰۱۳) و سه دوره عضو مجلس ایالتی ترنگانو از حوزه پرماویس (۱۹۹۵-۱۹۹۹، ۲۰۰۴-۲۰۰۸، ۲۰۱۳-۲۰۱۸) بوده است. او همچنین عضو شورای اجرایی ایالتی ترنگانو با مسئولیتهایی در زمینه گردشگری، اطلاعات، ارتباطات و فرهنگ بوده است.
زینالدین مخدوم دوم، نوه زینالدین مخدوم اول، دانشمندی برجسته در زمینههای فقه، تاریخ و عرفان بود. او به عنوان قاضی ارشد و مدرس اصلی در پونانی، کرالا، فعالیت میکرد و نقش مهمی در مبارزه علیه استعمار پرتغال ایفا نمود. آثار او از جمله «تُفحه المجاهدین» بازتابنده مبارزات آزادیخواهانه و ظلم استعمارگران است.
ابوعلی فارمدی (۴۰۷-۴۷۷ ه.ق) از عارفان برجسته و حلقه طلایی سلسله نقشبندی بود. او که در روستای فارمد نزدیک توس متولد شد، به عنوان مربی معنوی امام الغزالی در جوانی شناخته میشود. فارمدی در علوم شافعی و تصوف تبحر داشت و به «عارف رحمانی» مشهور بود.
