ابوعلی فارمدی: عارف و مربی معنوی الغزالی
ابوعلی فارمدی، با نام کامل فضل بن محمد بن علی (۴۰۷-۴۷۷ ه.ق)، از عارفان برجسته و حلقه طلایی سلسله نقشبندی بود. او در روستای فارمد نزدیک توس متولد شد و به دلیل محل تولدش به فارمدی مشهور گشت.
پس از تحصیلات ابتدایی، در مدرسه عبدالملک قشیری در نیشابور حضور یافت و سپس شاگرد ابوالحسن خرقانی شد. او همچنین از محضر امام ابوالقاسم قشیری و شیخ ابوالقاسم جرجانی بهره برد.
زندگی و آثار
ابوعلی فارمدی به عنوان «عارف رحمانی» و «نگهبان عشق الهی» شناخته میشد. او در فقه شافعی و تصوف تبحر داشت و به هر دو مکتب سلف و خلف تسلط کامل یافت. اما شهرت اصلی او در علم تصوف بود، جایی که دانش الهی را از آیهای در قرآن درباره خضر استخراج کرد: «و به او از دانش الهی خود آموختیم.»
فارمدی در ۴ ربیعالاول ۴۷۷ ه.ق درگذشت و میراث معنوی او همچنان پابرجاست.