سیلاس پل مایونگا (۶ اوت ۲۰۱۱) افسر نظامی و دیپلمات تانزانیایی بود. او خدمت خود را به عنوان ستوان دوم در هنگ تفنگداران تانگانیکا آغاز کرد و در لوگالو مستقر شد. در جریان شورش هنگ تفنگداران تانگانیکا در ژانویه ۱۹۶۴، مایونگا در تابورا حضور داشت.
در اکتبر ۱۹۷۸، اوگاندا تحت حکومت ایدی امین، به منطقه کاگِرا در شمال تانزانیا حمله و آن را اشغال کرد که منجر به آغاز جنگ اوگاندا-تانزانیا شد. مایونگا، که در آن زمان با درجه سرتیپ در نیروهای دفاعی خلق تانزانیا (TPDF) خدمت میکرد، پس از عقبنشینی ارتش اوگاندا، فرماندهی یک تیپ را در کاگِرا بر عهده گرفت. در اوایل ۱۹۷۹، TPDF به اوگاندا حمله کرد و مایونگا فرماندهی تیپ ۲۰۶ را بر عهده داشت که به بخش جنوب غربی اوگاندا پیشروی و شهر امبارارا را تصرف کرد. سربازانش به او لقب «جادوگر توپخانه» دادند. پس از پیشروی به اوگاندا، سربازانش او را «متی مکااوو» (درخت خشک) نامیدند، لقبی که به استقامت و پایداری او اشاره داشت.
پس از تصرف امبارارا و ماساکا، TPDF برای سازماندهی مجدد توقف کرد. در ۲۱ مارس، مایونگا به درجه سرلشکر ارتقا یافت و فرماندهی «نیروی ویژه» متشکل از تیپ ۲۰۶ و تیپ مینزیرو را بر عهده گرفت که نیمهمستقل از نیروی اصلی تهاجمی TPDF، لشکر ۲۰، در جنوب شرقی اوگاندا عمل میکرد. در حالی که لشکر ۲۰ به کامپالا و سایر نقاط مهم حمله میکرد، نیروی ویژه در ماههای بعد به سمت غرب اوگاندا پیشروی و با نیروهای اوگاندایی درگیر شد. در ۳ ژوئن ۱۹۷۹، مایونگا همراه با تیپ مینزیرو آخرین بخش از سرزمینهای اشغالنشده اوگاندا در مرز سودان را تصرف کرد و جنگ را به پایان رساند. در مرز، او سخنرانی پیروزی کوتاهی برای سربازانش ایراد کرد و گفت: «شما به ایدی امین درسی دادید که هرگز فراموش نخواهد کرد.»
مایونگا بعداً از سوی دولت جدید اوگاندا به دلیل نقشش در سرنگونی رژیم امین مورد تقدیر قرار گرفت. در سال ۱۹۹۰، او به عنوان سفیر به غنا اعزام شد.
سیلاس مایونگا در ۶ اوت ۲۰۱۱ در ۷۱ سالگی در دهلی نو، هند، در حین درمان پزشکی درگذشت. پیکر او دو روز بعد به تانزانیا بازگردانده شد. ورزشگاه اوهورو در بوکوبا به احترام او به ورزشگاه مایونگا تغییر نام یافت.