تصادف قطار در سینتیا

Sainthia train collision
📅 2 تیر 1405 📄 427 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۰، برخورد قطار اوتار بانگا با واناچال اکسپرس در ایستگاه سینتیای هند، ۶۶ کشته و ۱۶۵ مجروح برجای گذاشت. عبور از سیگنل قرمز و مرموز بودن رانندگان، ابعاد این فاجعه را دوچندان کرد.

تصادف قطار در سینتیا

در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۰، فاجعه‌ای در ایستگاه راه‌آهن سینتیای هند رخ داد. قطار اوتار بانگا اکسپرس هنگام خروج قطار واناچال اکسپرس از سکو، به آن برخورد کرد. این سانحه ۶۶ کشتی و ۱۶۵ مجروح برجای گذاشت.

جزئیات برخورد

این تصادف در فاصله ۱۹۱ کیلومتری کلکته رخ داد. قطار اوتار بانگا که از کوچ بهار به سیلدا در حرکت بود، به قطار واناچال اکسپرس (مسیر بگالپور-رانچی) که تازه ایستگاه سینتیا را ترک می‌کرد، کوبید. شدت برخورد به حدی بود که سه واگن عقب واناچال اکسپرس کاملاً متلاشی شد.

مجروحان به بیمارستان‌های سینتیا و سوری منتقل شدند. وزیر کشور هند، لزوم واکنش بسیار سریع‌تر به این‌گونه حوادث را خواستار شد.

تحقیقات و راز رانندگان

مقامات راه‌آهن در ابتدا به وضعیت عجیب رانندگان قطار اوتار بانگا اشاره کردند. این قطار با سرعت بالا از سیگنل قرمز عبور کرده بود؛ هیچ اثری از استفاده از ترمز و هیچ تلاشی برای فرار راننده یا کمک‌راننده از کابین پیش از تصادف دیده نمی‌شد. هر دو جسد آن‌ها در میان آوار و روی صندلی‌هایشان پیدا شد.

احتمال مسمومیت رانندگان، زنگ خطر جدی در راه‌آهن هند به صدا درآورد. با این حال، کالبدشکافی در بیمارستان سوری هیچ اثری از مواد مخدر نشان نداد. به عنوان احتیاط، به رانندگان و نگهبانان دستور داده شد از خرید هرگونه خوراکی در ایستگاه‌ها خودداری کنند.

ایستگاه سینتیا، توقف برنامه‌ریزی‌شده این قطار بود؛ اما به نظر می‌رسد قطار پیش از حادثه، با سه برابر سرعت مجاز از روی یک پل عبور کرده است. خدمه ۵ ساعت پیش از حادثه در مالدای تاون قطار را تحویل گرفته بودند و در توقف برنامه‌ریزی‌نشده‌شان در گادادهارپور، کاملاً سالم و تندرست به نظر می‌رسیدند.

نگهبان ایستگاه ادعا کرد که صدای ایستگاه‌دار را شنیده که تلاش می‌کرد از طریق بی‌سیم به راننده اوتار بانگا اکسپرس هشدار دهد، اما هیچ پاسخی دریافت نشد.

تحقیقات هیچ نقصی در ترمزهای قطار نیافت؛ هرچند نگهبان قطار در بازجویی اعلام کرد پس از بی‌پاسخی راننده، ترمز اضطراری را کشیده اما ترمز کار نکرده است. همچنین سیگنل‌ها نیز بدون نقص بودند و چراغ سیگنل ورودی قرمز بود. از عوامل احتمالی این سانحه، مسمومیت رانندگان و عدم تغییر مسیر قطار واناچال در زمان توقف در سکو ذکر شده است. وقتی قطار اوتار بانگا دیده شد، دیگر برای جابجایی ریل‌ها و منحرف کردن قطار بسیار دیر شده بود.

راننده قطار واناچال اکسپرس نیز توضیح داد: «با اینکه ساعت ۱:۵۴ بامداد سیگنل سبز دریافت کردیم، اما حرکت ما تا ساعت ۲:۰۱ به تعویق افتاد، چون هیچ سیگنلی از سوی نگهبان دریافت نکرده بودیم.»

خسارات و غرامت

ماماتا بانرجی، وزیر راه‌آهن، پرداخت غرامت را اعلام کرد: ۵۰۰ هزار روپیه برای هر کشته، ۱۰۰ هزار روپیه برای مجروحان شدید و ۲۵ هزار روپیه برای آسیب‌دیدگان جزئی.

جمع‌بندی

سانحه قطار سینتیا، زنگ خطری جدی برای ایمنی راه‌آهن هند بود. مرگ رانندگان روی صندلی و عبور بی‌دلیل از سیگنل قرمز، شکاف‌های عمیق سیستم کنترلی را آشکار کرد. هرچند مسمومیت رانندگان رد شد، اما این اتفاق نشان داد که خطاهای انسانی و نقص در ترمز اضطراری، چقدر می‌تواند ویرانگر باشد.