صبیح‌الدین احمد: قاضی ارشد و مدافع حقوق بشر

زندگی و تحصیلات

صبیح‌الدین احمد در سال ۱۹۴۹ در حیدرآباد، سند، متولد شد. او بزرگترین فرزند از پنج برادر و خواهر بود. احمد مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه پنجاب، لاهور، در سال ۱۹۶۹ و مدرک حقوق خود را از دانشگاه کراچی دریافت کرد.

خانواده

او از همسرش نیلوفر احمد، دختر روزنامه‌نگارش ثنا احمد، و دو پسرش صلاح‌الدین احمد (وکیل) و رامزالدین احمد (دانشجو در کانادا) بر جای گذاشت. پدربزرگ او، مولانا صلاح‌الدین احمد، نویسنده و سردبیر برجسته مجله ادبی ادبى دنیا بود.

کارنامه حرفه‌ای

احمد در سال ۱۹۷۲ به حرفه وکالت پیوست و زیر نظر دایی خود، خالد م. اسحاق، کار کرد. او از بنیان‌گذاران کمیسیون حقوق بشر پاکستان (HRCP) و اولین معاون آن در سند بود.

قضاوت

در سال ۱۹۹۷ به عنوان قاضی دادگاه عالی سند انتخاب شد و در همان سال حکمی تاریخی در زمینه غرامت مالی برای بازداشت‌شدگان صادر کرد. او در دوران ریاست‌جمهوری پرویز مشرف به دیوان عالی ارتقا یافت، اما از سوگند خوردن تحت فرمان موقت قانون اساسی خودداری کرد. پس از بازگشت دموکراسی، سوگند یاد کرد و تا زمان درگذشتش در سال ۲۰۰۹ به خدمت ادامه داد.