عبارت مورد نظر خود را بنویسید
باس ونت ووت، سیاستمدار بازنشسته هلندی، در سال ۲۰۲۱ به عنوان وزیر امور اقتصادی و سیاست آبوهوایی در کابینه سوم روته خدمت کرد. او عضو حزب مردمی برای آزادی و دموکراسی (VVD) بود و پیش از آن از ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۰ به عنوان نماینده مجلس و سپس دبیر دولت در امور اجتماعی و اشتغال فعالیت داشت.
تام ون کامپن، سیاستمدار هلندی و عضو فعلی مجلس نمایندگان از حزب لیبرال محافظهکار VVD، فعالیت سیاسی خود را از شورای شهر زووله آغاز کرد. او در زمینههای مختلفی از جمله سیاستگذاری کشاورزی، کیفیت غذا و مسائل مربوط به انتشار نیتروژن فعال بوده است.
کلودیا مو، روزنامهنگار و سیاستمدار هنگکنگی، از اعضای اردوگاه دموکراسیخواه است. او به دلیل فعالیتهایش در راستای دموکراسی، در ژانویه ۲۰۲۱ تحت قانون امنیت ملی هنگکنگ بازداشت و به توطئه برای براندازی متهم شد. مو سابقه فعالیت در رسانهها و نویسندگی دارد و از بنیانگذاران حزب مدنی در ۲۰۰۶ است.
اتو کیرشهایمر (۱۹۰۵-۱۹۶۵)، حقوقدان آلمانی با تبار یهودی و دانشمند سیاسی مدرسه فرانکفورت بود. او با تمرکز بر ساختار دولت و قانون اساسی، آثار مهمی در زمینه نظریه دولت، دموکراسی و ساختار احزاب سیاسی به جای گذاشت. کیرشهایمر در دوران نازیسم به آمریکا مهاجرت کرد و در سازمان اطلاعات استراتژیک (OSS) و دانشگاههای معتبر آمریکا فعالیت داشت.
حزب میانهروها (LC) یک حزب سیاسی میانهراست در فرانسه است که در سال ۲۰۰۷ توسط اعضای اتحادیه برای دموکراسی فرانسه (UDF) تأسیس شد. این حزب پس از مخالفت با تصمیم فرانسوا بایرو برای تأسیس جنبش دموکراتیک (MoDem)، به حمایت از نیکلا سارکوزی پرداخت و ائتلاف خود را با اتحادیه برای جنبش مردمی (UMP) ادامه داد. این حزب با نامهای مختلف از جمله «مرکز نو» و «حزب لیبرال اجتماعی اروپایی» شناخته شده است.
کانچان چاندرا، استاد علوم سیاسی در دانشگاه نیویورک، پژوهشگری پیشرو در زمینههای سیاستهای قومیتی، نظریه دموکراسی و سیاستهای جنوب آسیا است که آثارش تحولی در درک احزاب قومی ایجاد کرده است.
سومکیات پونگپایبون، استاد دانشگاه ناخون راتچاسیما در تایلند، از چهرههای برجسته سیاسی و مدافع حقوق فقرا بود. او به عنوان نماینده مجلس از حزب دموکرات و رهبر ائتلاف مردمی برای دموکراسی فعالیت کرد و از منتقدان سرسخت نخستوزیر وقت، تاکسین شیناواترا، بود. پونگپایبون همچنین از بنیانگذاران حزب توده بود و تا پایان عمر به مبارزه علیه فساد سیاسی و فقر پرداخت.
نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا، در اوت ۲۰۲۲ به تایوان سفر کرد. این سفر که بخشی از تور آسیایی او بود، با واکنش شدید چین مواجه شد. پلوسی در این سفر بر حمایت آمریکا از دموکراسی تایوان تأکید کرد.
دورگاناندا جها، مبارز جوان دموکراسیخواه نپال، در سال ۱۹۶۲ برای اعتراض به حکومت مستقیم شاه ماهندرا بمبی پرتاب کرد و دو سال بعد در ۲۱سالگی اعدام شد.
لوکاس مندز کامپوس، روزنامهنگار و مجری تلویزیونی برزیلی، برنده جایزه معتبر ماریا مورس کابوت است. او به دلیل تلاشهایش در ترویج گفتگو و دموکراسی در قاره آمریکا، در سال ۲۰۱۵ این جایزه را دریافت کرد. مندز با پوشش رویدادهای مهم جهانی و مصاحبه با شخصیتهای برجسته، نقش قابل توجهی در عرصه خبرنگاری داشته است.
تان مینت، سیاستمدار میانماری، در ۱۷ ژانویه ۱۹۴۳ متولد شد. او به عنوان نماینده مجلس از حزب اتحادیه ملی برای دموکراسی (NLD) فعالیت کرد و در سال ۲۰۱۶ به عنوان وزیر بازرگانی در کابینه هتین کیو منصوب شد. با این حال، مدرک دکترای او از دانشگاهی غیرمعتبر مورد مناقشه قرار گرفت. در کودتای ۲۰۲۱ میانمار، او تحت حصر خانگی قرار گرفت.
دنیس فرانک تامپسون، دانشمند سیاسی و استاد دانشگاه هاروارد، بهخاطر کارهای پیشگامانه در حوزههای اخلاق سیاسی و نظریه دموکراسی شناخته میشود. او مؤسس مرکز اخلاق و حرفهها در هاروارد است و رویکرد نهادی به اخلاق سیاسی را ترویج کرده است. تامپسون با تأکید بر فساد نهادی و نه تنها فساد فردی، تأثیر قابلتوجهی بر نظریههای سیاسی گذاشته است.
کتاب «تروریسم در ایتالیا از ۱۹۴۵ تاکنون» نوشتهی جووانی پلهگرینو، وکیل و سیاستمدار ایتالیایی، به بررسی وضعیت سیاسی ایتالیا از احیای دموکراسی در ۱۹۴۵ تا به امروز میپردازد. نویسنده معتقد است ایتالیا شاهد جنگی کمشدت بین غرب و شرق اروپا و همچنین بین دموکراسی و کمونیسم بوده است. این کتاب با مقایسهی ایتالیا با کشورهای اروپایی مانند اسپانیا و ایرلند، به ریشههای تروریسم در این کشور میپردازد.
جولانتا ماریا باناخ، متولد ۱۱ نوامبر ۱۹۵۸ در لبونک، سیاستمدار و معلم لهستانی است. او عضو دورههای دوم، سوم و چهارم مجلس لهستان بوده و سمتهایی مانند دبیر کل وزارت کار و سیاستهای اجتماعی و وزارت اقتصاد را بر عهده داشته است. باناخ همچنین به عنوان نماینده دولت برای امور معلولان فعالیت کرده و از بنیانگذاران حزب دموکراسی اجتماعی لهستان است.
سربت خالصه، مجمعی دوسالانه از سیخها در قرن هجدهم در امریتسار پنجاب بود که به عنوان پارلمانی در نظام دموکراسی مستقیم عمل میکرد. این مجمع نمادی از وحدت ملت سیخ بود و تصمیمات آن برای همه سیخها الزامآور بود. سربت خالصه در برهههای حساس تاریخی، مانند اعلام کنفدراسیون خلیستان در ۱۹۸۶، نقش کلیدی ایفا کرد.
وزارت ادغام و برابری جنسیتی سوئد، از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰، مسئولیتهایی مانند مسائل مصرفکنندگان، دموکراسی، برابری جنسیتی، حقوق بشر، ادغام مهاجران، امور کلانشهرها، اقلیتها، سازمانهای غیردولتی و سیاستهای جوانان را بر عهده داشت. این وزارت با مدیریت نایامکو سابونی، وزیر برابری جنسیتی و ادغام، فعالیت میکرد.
اتحاد ملی نیروهای دموکراتیک (ANFD) سازمانی ضد فرانکویی بود که در اکتبر ۱۹۴۴، در سالهای نخست حکومت فرانکو در اسپانیا، توسط گروههای سیاسی و اتحادیههای کارگری با ایدئولوژیهای مختلف (جمهوریخواه، سوسیالیست و آنارشیست) تشکیل شد. هدف اصلی این اتحاد، پایان دادن به دیکتاتوری فرانکو و بازگرداندن دموکراسی به اسپانیا بود.
قانون دموکراسی محلی، توسعه اقتصادی و ساختوساز ۲۰۰۹ مصوب پارلمان بریتانیا است. این قانون وظیفه ترویج شفافیت و درک مردم از عملکردهای شهرداریها را تعیین میکند، چارچوب هیئتهای رهبری محلی و مراجع ترکیبی را شکل داده و تغییرات مهمی در قراردادهای ساختوساز ایجاد میکند.
حزب ترقیخواه قانونگرای چک، حزبی سیاسی در امپراتوری اتریش-مجارستان بود که در آوریل ۱۹۰۹ از ادغام دو حزب رادیکال ترقیخواه و قانونگرای رادیکال چک تشکیل شد. این حزب مدافع حقوق سرزمینهای تاج بوهم و حامی دموکراسی و اصلاحات اقتصادی بود و از ایدههای انقلاب آمریکا الهام میگرفت.
چو ییومینگ، روحانی کلیسای باپتیست چایوان در هنگکنگ، از بنیانگذاران جنبش اشغال مرکز برای کسب حق رای عمومی در انتخابات ۲۰۱۷ بود. او در عملیات پرنده زرد، معترضان سرکوبشده پس از رویداد تیانآنمن ۱۹۸۹ را به خارج منتقل کرد. در ۲۰۱۹ به دلیل نقشش در جنبش چتر به حبس تعلیقی محکوم شد.
