زندگی و تحصیلات اولیه
رازلین گودستین در ۲۲ فوریه ۱۹۴۳ در منطقه برانکس نیویورک به دنیا آمد. او و برادرش از والدین ناشنوا متولد شدند و بزرگ شدنشان با دو زبان انگلیسی و زبان اشاره آمریکایی (ASL) همراه بود.
رازلین تحصیل را در مدرسه ناشنوایان لکسینگتون در کوئینز آغاز کرد و در سال ۱۹۵۸ فارغالتحصیل شد. در آن زمان، این مدرسه تنها از روش آموزش شفاهی (Oral Education) استفاده میکرد؛ اما دانشآموزان در غیاب معلمان، مخفیانه با زبان اشاره با هم ارتباط برقرار میکردند. او دو مدرک دانشگاهی خود را از کالج گالودت دریافت کرد: کارشناسی آموزش هنر (۱۹۶۲) و کارشناسی ارشد آموزش ناشنوایان (۱۹۶۴). رازلین در باشگاه نمایش گالودت نیز در چندین اجرا حضور یافت. او بعدها در سال ۱۹۸۰ مدرک دکتری خود را در رشته آموزش از دانشگاه کاتولیک آمریکا اخذ کرد. عنوان رساله او «پیشنهادهایی برای جایابی آموزشی و خدمات دانشآموزان کمشنوا توسط چهار نوع مدیر» بود.
رازلین با همسرش هربرت روزن در دوران دانشجویی در گالودت آشنا شد و در سال ۱۹۶۱ ازدواج کردند. آنها سه فرزند دارند.
فعالیتهای حرفهای
روزن فعالیت شغلی خود را به عنوان مشاور توانبخشی در اداره توانبخشی حرفهای آغاز کرد و از ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶ در آنجا مشغول به کار بود. در دهه بعد، او در چندین سازمان در واشنگتن دیسی فعالیت کرد؛ از جمله:
- مدرس زبان اشاره در اداره آموزش معلولان
- متخصص فیلم در بخش فیلمهای زیرنویسدار برای ناشنوایان
- مسئولیتهای متعدد در مدرسه متوسطه الگو برای ناشنوایان
در سالهای ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸، او برنامهای را در کالج گالودت برای آگاهیبخشی درباره قانون آموزش جدید «همه کودکان معلول» هماهنگ کرد. سپس از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳، ریاست برنامه «مدرسه ویژه آینده» را بر عهده گرفت؛ برنامهای که با حمایت بنیاد کلاگ و گالودت با مدارس نمایشی همکاری داشت.
ارتباط او با گالودت زمانی استمرار یافت که در سال ۱۹۸۱ به سمت رئیس کالج آموزش مستمر منصوب شد. او تا سال ۱۹۹۳ در این مقام فعالیت کرد و سپس به معاونت امور آکادمیک ارتقا یافت. روزن اولین زن ناشنوا در مقام رئیس کالج و اولین زن ناشنوا در مقام پرووست در تاریخ گالودت بود. در این جایگاه، او رهبری تمامی برنامههای آکادمیک، پشتیبانی دانشجویی، دورههای کارشناسی و کارشناسی ارشد و همچنین برنامههای آموزش مستمر و ارتباطی را بر عهده داشت. روزن در سال ۱۹۹۹ از معاونتی خود استعفا داد.
در سال ۱۹۹۰، روزن به ریاست انجمن ملی ناشنوایان (NAD) انتخاب شد و به دومین زن ناشنوا در این مقام تبدیل گردید. او در این جایگاه، نماینده مداوم جامعه ناشنوایان آمریکا بود؛ از جمله ارائه تخصص خود درباره کاشت حلزون در برنامه تلویزیونی «۶۰ دقیقه» در سال ۱۹۹۲. پس از پایان دوره ریاستاش در سال ۱۹۹۳، از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۳ عضو هیئت مدیره فدراسیون جهانی ناشنوایان و از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ افسر بینالمللی این فدراسیون شد. همزمان، از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ مدیر اجرایی شورای آموزش ناشنوایان بود.
در سال ۲۰۰۶، روزن مدیر مرکز ملی ناشنوایان در پردیس دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در نورتریج شد. پس از بازنشستگی در سال ۲۰۱۴، حضور خود در چندین هیئت مدیره را حفظ کرد و در سال ۲۰۱۷ کتاب کودکان «افسانههای فرهنگ ناشنوایان» را تألیف نمود.