جنبش جوراب قرمز دانمارک
جنبش جوراب قرمز دانمارک، جنبشی حقوق زنان بود که در سال ۱۹۷۰ تأسیس شد و تا اواسط دهه ۱۹۸۰ فعال بود. این جنبش تحت تأثیر گروه جوراب قرمز نیویورک، با هدف برابری حقوق زنان و مردان در زمینههای دستمزد برابر، شرایط کاری و حقوق خانوادگی شکل گرفت.
پیشینه
در اواخر دهه ۱۹۶۰، گروهی از زنان فعال عضو انجمن زنان دانمارک، با الهام از جنبش جوراب قرمز نیویورک، اقدام به تأسیس شاخهای از این جنبش در دانمارک کردند. از جمله فعالان برجسته این جنبش میتوان به نینون شاس، کارن سیبرگ و ویبکه واسبو اشاره کرد. در ۸ آوریل ۱۹۷۰، گروهی از زنان با پیوستن به تظاهرات کارگران کارخانه آبجوسازی توبورگ در کپنهاگ، خواستار برابری دستمزد شدند.
توسعه جنبش
در ابتدا، تمرکز جنبش بر شهرهای بزرگ مانند کپنهاگ، آرهوس و اودنسه بود، اما تا اواسط دهه ۱۹۷۰ به سراسر دانمارک گسترش یافت. این جنبش فاقد ساختار سلسلهمراتبی بود و هر گروه به صورت مستقل فعالیت میکرد. برگزاری جشنها، اردوهای تابستانی در جزیره فمو و تأسیس موزه زنان در آرهوس از جمله فعالیتهای این جنبش بود.
دستاوردهای جنبش
با وجود عمر نسبتاً کوتاه، جنبش جوراب قرمز دانمارک دستاوردهای مهمی مانند قانونی شدن سقط جنین رایگان (۱۹۷۳)، برابری دستمزد (۱۹۷۶) و بهبود مرخصی زایمان (۱۹۸۰) را به همراه داشت. این جنبش همچنین نقش کلیدی در توسعه مطالعات جنسیتی و تأسیس مرکز تحقیقات زنان و جنسیت دانمارک (KVINFO) ایفا کرد.